Τι θα έλεγε σήμερα ο Νέστωρας της Αριστεράς για τους νέους "ήρωες" Αλέξη, Λαπαβίτσα, Βαρουφάκη κ.λ.π.;;;

Και τι θα συμπληρώναμε εμείς για εκείνους που η δικαιολογημένη οργή τους ή η απόγνωση ή φρούδες ελπίδες τους οδηγούν να βουτούν με το κεφάλι όχι στο άγνωστο αλλά στην άβυσσο που είναι τόσο εμφανής μπροστά μας που μόνο τυφλοί δικαιολογούνται να μην την βλέπουν και κωφοί να μήν ακούν το σάλαγο που λυσσομανά κάτω μας;;;

Λεωνίδας Κύρκος: «...Και είδα ότι όλοι αυτοί, ας μην τους πω όλους, ήταν περιτρίμματα. Με πιάνει τρόμος άμα σκεφτώ ότι π.χ. αν νικούσε τότε η επανάστασή μας θα είχαμε πρωθυπουργό τον Μάρκο, έναν γελοίο άνθρωπο -τον είδα από κοντά και
κατάλαβα τι γελοίος άνθρωπος ήταν- θα είχαμε υπουργό Οικονομικών τον Μπαρτζώτα, θα είχαμε υπουργό της Παιδείας π.χ. τον Στρίγγο, θα είχαμε υπουργό των Εσωτερικών τον άλλον, τον ανεκδιήγητο άνθρωπο που ήρθε από την Κρήτη, τον Βλαντά, ο οποίος ήταν για την εποχή εκείνη ένας ήρωας για τη νεολαία, γραμματέας της νεολαίας κ.τ.λ. Άνθρωποι γελοίοι, χωρίς καμιά παιδεία για να παίξουν έναν ουσιαστικό ρόλο, σαν αυτόν που φιλοδοξούσαν να παίξουν. Κι όμως εκείνη την εποχή, σας επαναλαμβάνω, τους έβλεπα τους ανθρώπους αυτούς σαν γίγαντες.» (συνέντευξις στις 3/12/2006 στην Καθημερινή).

Κάτι τελευταίο ας παραφράσουμε τον Καζαντζάκη: δεν φοβάμαι τίποτα δεν ελπίζω τίποτα είμαι πεθαμένος