Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  

 

 

 

 

 eef dioikisi kai epikoinonia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το site των αμοιβαίων μεταθέσεων

 


 

 


E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Πανελλήνια Ένωση Καθηγητών Πληροφορικής:
Ημερίδα Αποτίμησης Δράσεων «Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Πληροφορικής - Ώρα του Κώδικα»
Φωτογραφία του Πεππές Δημήτρης.
 
 
 
Φωτογραφία του Πεππές Δημήτρης.
Φωτογραφία του Πεππές Δημήτρης.
 
Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017 02:40

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΣ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΕΛΜΕ 18/2/2017


 
ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΕΛΜΕ 18/2/2017
 
  • Πανελλαδική κινητοποίηση στις 23 Φλεβάρη το μεσημέρι με στάσεις εργασίας για μαζικούς διορισμούς στην εκπαίδευση και ίσα δικαιώματα στους αναπληρωτές. Συγκέντρωση στις 14:00μμ στο Υπουργείο Παιδείας
 
ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ
 
Η Γ.Σ. των προέδρων των ΕΛΜΕ αποφασίζει να παρέχει συνδικαλιστική κάλυψη στους συλλόγους διδασκόντων και σε κάθε συνάδελφο ξεχωριστά, που

δεν επιθυμούν να εφαρμόσουν τη Θεματική Εβδομάδα.

 
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝΤΕΣ ΕΠΑΛ και ΑΛΛΑΓΕΣ ΑΝΑΘΕΣΕΩΝ
 
Η ΓΣ των προέδρων των ΕΛΜΕ καταγγέλλει την πολιτική της εκκαθάρισης των ΕΠΑΛ από τους λεγόμενους μη παρακολουθούντες μαθητές.
Απαιτεί:
  • Να μην γίνει στα σχολεία καμιά ανακατανομή στις αναθέσεις στο μέσο της χρονιάς.
  • Να μην δεχτούν τα ΠΥΣΔΕ και οι αιρετοί καμία μετακίνηση εκπαιδευτικού εξαιτίας της ρύθμισης των μη παρακολουθούντων
 
  • Επαναφορά των επαναληπτικών πανελλαδικών εξετάσεων στα ΓΕΛ και στα ΕΠΑΛ.
 
Για τις προτάσεις ΣΕΒ, ΣΧΟΛΑΡΧΩΝ, ΟΟΣΑγια τη Δημόσια Εκπαίδευση
 
Η Γ.Σ των Πρόεδρων της ΟΛΜΕ, 18/2/2017 καταγγέλλει τις προτάσεις για την εκπαίδευση που κατέθεσαν ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ), ο Σύλλογος ιδιοκτητών Ιδιωτικών Σχολείων όσο και αυτών, που περιέχονται, με βάση κείμενα στον τύπο, στην επικαιροποιημένη έκθεση του ΟΟΣΑ για την Ελληνική εκπαίδευση.
 
Πλευρές των προτάσεων αυτών συναντώνται, στα πορίσματα Λιάκου, Γαβρόγλου και σε δηλώσεις υπευθύνων και ανεύθυνων περί την εκπαίδευση του κεφαλαίου.
Οι εκπαιδευτικοί και το δημόσιο σχολείο βρίσκονται εν μέσω μιας συντονισμένης, σχεδιασμένης και άκρως αντιδραστικής αντί- μεταρρύθμισης σε πλήρη αντιδιαστολή τόσο με τις θέσεις και προτάσεις του εκπαιδευτικού κινήματος όσο και με τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας τις ανάγκες της κοινωνίας και της χώρας.
 
Είναι αναγκαίο περισσότερο από ποτέ να αναπτυχθεί μια πανεκπαιδευτική αντίσταση που θα αναχαιτίσει την μεγαλύτερη ανατροπή των εκπαιδευτικών κατακτήσεων δεκαετιών που επιχειρείται. Να απαιτήσει και να επιβάλλει την ολόπλευρη ποιοτική αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν μόρφωση όλων των παιδιών μαζί με την ουσιαστική καταξίωση και αναβάθμιση των εκπαιδευτικών της χώρας.  
Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017 02:38

ΜΕΤΕΞΕΤΑΣΤΕΟΣ ΜΕΧΡΙ ΝΕΩΤΕΡΑΣ

 


Το θέμα της (ελεύθερης) πρόσβασης, το οποίο συζητείται στους διάφορους σχηματισμούς της Αριστεράς τα τελευταία 20 χρόνια, δεν είναι κάτι που μας έχει, επί της ουσίας, ευαισθητοποιήσει. Είναι ένα πράγμα για το οποίο υπάρχουν, στο χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς, μια ιδιόμορφη δυστοκία, αμηχανία και, σε τελική ανάλυση, αδιαφορία . Με αυτά τα λόγια αρθρογραφούσε το 2014 στην Αυγή ο ακαδημαϊκός Κώστας Γαβρόγλου. Σήμερα, από το πόστο του υπουργού Παιδείας είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει πως η Αριστερά όχι μόνο ξεπέρασε την αμηχανία και την αδιαφορία αλλά έχει τόσο πολύ εξοικειωθεί με την (ελεύθερη) πρόσβαση που κάθε εβδομάδα βρίσκει και κάποια διαφορετική ιδέα για να την πλαισιώσει. Τόσο διαφορετική που όσο καλή διάθεση και υπομονή και αν έχεις, στο τέλος καταλήγεις να μην καταλαβαίνεις τι θέλει να πει ο ποιητής.
 

ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ που είχε δώσει στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής (29 Ιανουαρίου) είχε πει πως δεν υπάρχει εκπαιδευτικό σύστημα χωρίς εξετάσεις. Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να συμβιβαστούμε με αυτό . Από την παραδοχή και το συμβιβασμό με τις εξετάσεις προχώρησε λίγες μέρες μετά σε μια επιχείρηση μερικής ανατροπής τους μιλώντας για ένα μικτό σύστημα. ... Σίγουρα η εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση θα πρέπει να γίνεται με ένα μικτό σύστημα. Ένα σύστημα που να διασφαλίζει σε πρώτη φάση το αδιάβλητο αυτών των εξετάσεων. Θα μπορούσε να είναι επιπροσθέτως κάποιες εργασίες που γίνονται στα σχολεία, επιπροσθέτως κάποιες ενδοσχολικές εξετάσεις... ...Ο ρόλος του απολυτηρίου... . (CNNGreec, In Φεβρουαρίου).
 
ΣΤΙΣ 9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ στη Βουλή, ο βαθμός του Απολυτηρίου απέκτησε προβάδισμα. Πρέπει να κρατήσουμε τα καλά που είναι το αδιάβλητο της διαδικασίας και να δούμε πώς σιγά σιγά θα εισάγονται στα Πανεπιστήμια με τον βαθμό του απολυτηρίου. Αυτό δεν μπορεί να ισχύσει από του χρόνου . Βέβαια, ο κ. Γαβρόγλου δεν ήταν ο πρώτος υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ ούτε ο μοναδικός από τους εμπλεκομένους στην επανίδρυση της Παιδείας που έχει καταθέσει τη δική του άποψη.
 
ΕΝ ΑΡΧΗ ην βέβαια ο τομέας Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ που πρεσβεύει την ελεύθερη πρόσβαση. Ο Αριστείδης Μπαλτάς είχε μιλήσει για διπλό σύστημα εισαγωγής με ελεύθερη πρόσβαση στις χαμηλόβαθμες σχολές και εξετάσεις στις υψηλόβαθμες, ο Νίκος Φίλης για Εθνικό Απολυτήριο, ο Αντώνης Λιάκος για συντελεστή ωριμότητας. Το μόνο που φαίνεται να είναι σταθερό είναι το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής που υπομονετικά τους ακούει όλους αλλά επιμένει στην ίδια απάντηση: Εισαγωγή χωρίς εξετάσεις, με τον αδιάβλητο τρόπο που γίνονται σήμερα, δεν μπορεί να υπάρξει. Η
ΠΟΛΥΦΩΝΙΑ βέβαια σε ένα θέμα που βρίσκεται ακόμα σε ζύμωση και δημόσιο διάλογο από όλες τις πλευρές είναι δεκτή και απολύτως κατανοητή. Ωστόσο όταν έρχονται αντικρουόμενες προτάσεις από την ίδια πλευρά, τότε δεν μιλάμε για πολυφωνία αλλά για χάος. Άλλο δηλαδή να διαφωνεί το ΙΕΠ με το υπουργείο και άλλο ο υπουργός με τον εαυτό του.
 
ΑΝ, ΠΑΝΤΩΣ, κάποιος έπεφτε από τον ουρανό και διάβαζε αυτές τις γραμμές, θα νόμιζε πως στην Ελλάδα έχουμε λύσει το πρόβλημα της εκπαίδευσης και μας έμειναν κάποιες ψιλοεκκρεμότητες στη Γ' Λυκείου. Η απίστευτη εμμονή όλων των υπουργών Παιδείας, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων στις οποίες δεν ανήκει ο κ. Γαβρόγλου, να ασχολούνται μόνο με τις εισαγωγικές γιατί πουλάει στην ελληνική οικογένεια και γιατί ακουμπά μια παρθένα γενιά υποψήφιων ψηφοφόρων είναι η αρχή του κακού. Από το 1964, χρονιά που καθιερώθηκαν για πρώτη φορά οι εισιτήριες εξετάσεις, μέχρι και σήμερα, έχουν εφαρμοστεί 8 διαφορετικά συστήματα στα οποία έχουν γίνει 15 μεγάλες αλλαγές και καμιά 40αριά μικρότερες, μέσα από δεκάδες νόμους, εκατοντάδες προεδρικά διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις.
 
ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ και η εμμονική στάση των κομμάτων να μη συνεργάζονται μεταξύ τους επιλέγοντας την ιδεολογική περιχαράκωση στα κομματικά μαντριά. Καμία συναίνεση, καμία σύνθεση, καμία συνεκτική πρόταση για την προσχολική αγωγή για παράδειγμα. Πώς είναι δυνατόν να χτιστεί μια Εθνική Παιδεία με αρχή, μέση και τέλος που να εμπνέει στους αυριανούς ενήλικες το κριτικό πνεύμα, να τους εξοπλίζει με γνώσεις και δεξιότητες αν δεν ξεκινήσει από το νηπιαγωγείο Αλλά είπαμε. Από την ηλικία των 5 ετών μέχρι τα 18 που ψηφίζουν είναι 13 ολόκληρα χρόνια. Ποιος ζει, ποιος πεθαίνει μέχρι τότε, που λέει και ο Ζουράρις (υφυπουργός Παιδείας σχετικός με το θέμα μας).
 
 
Όταν έρχονται αντικρουόμενες προτάσεις από την ίδια πλευρά, τότε δεν μιλάμε για πολυφωνία αλλά για χάος. Άλλο να διαφωνεί τό ΙΕΠ με το υπουργείο και άλλο ο υπουργός με τον εαυτό του. Αν, πάντως, κάποιος έπεφτε από τον ουρανό και διάβαζε αυτές τις γραμμές, θα νόμιζε πως στην Ελλάδα έχουμε λύσει το πρόβλημα της εκπαίδευσης και μας έμειναν κάποιες ψιλοεκκρεμότητες στη Γ Λυκείου
 
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΑΠΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ:
«Οι 12 προτάσεις του ΣΕΒ για την εκπαίδευση» - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 7/2/2017


                Έστω και εάν αποδεχθούμε ως αναφαίρετο δικαίωμα της οιασδήποτε Ένωσης/ Ομοσπονδίας/Συλλόγου ή Συνδέσμου να διατυπώνει λόγο και επί ειδικών –σύνθετων και πολύπλευρων-ζητημάτων όπως εκείνο της Εκπαίδευσης στην χώρα μας, εντούτοις εκτιμούμε πως τέτοιες πρωτοβουλίες χρειάζεται να αναδεικνύουν τα ζητήματα στις πραγματικές διαστάσεις ή διατομές τους. Την εν λόγω μάλιστα, δεσμευτική του δημοσίου λόγου, προϋπόθεση θα έπρεπε να είχαν λάβει υπόψη τους και οι συγγραφείς του πρόσφατου άρθρου (Εφημερίδα Καθημερινή) στο
οποίο και ανέπτυξαν τις θέσεις του ΣΕΒ για την ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα. Το περιεχόμενο, όμως, του κειμένου επιλέγει «βολικές» στατιστικές ώστε να δημιουργούνται κατευθυνόμενες εντυπώσεις.
                Επειδή, λοιπόν, μία τέτοια συζήτηση ενέχει ευρύτερες κοινωνικές και όχι μόνον προεκτάσεις, χρειάζεται να διαμείβεται με στοιχεία και όρους απολύτως ακριβείς. Για τον λόγο αυτό επιλέγουμε να διατυπώσουμε ορισμένες «εύλογες» απορίες και, εν συνεχεία, να κοινοποιήσουμε τις προτάσεις μας επί των όσων σχετικών ο ΣΕΒ επισημαίνει.
Αξιότιμοι κύριοι,
Α] Το κείμενό σας αναφέρεται, γενικώς και αορίστως, σε «επαρκείς πόρους» για την Παιδεία, αλλά διόλου δεν μνημονεύει το ποσοστό του ΑΕΠ για την Παιδεία. Εάν, μάλιστα, η ως άνω επάρκεια πόρων αφορά και στο ανθρώπινο δυναμικό στον χώρο της Εκπαίδευσης, τότε εμφανώς αποσιωπάται το γεγονός ότι, δίχως την πρόσληψη χιλιάδων αναπληρωτών, τόσο η Πρωτοβάθμια όσο και η Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση αδυνατεί να ανταποκριθεί με επάρκεια στον ρόλο τους.
Β] Αναφέρεται στο κείμενο ¨αποτυχία του δημόσιου σχολείου με φωτεινή εξαίρεση τα Πρότυπα σχολεία¨.Στα «Πρότυπα Σχολεία» ποίας εποχής αναφέρεσθε; Σε εκείνα, όπου οι μαθητές εισάγονταν με εξετάσεις ή σε αυτά που επιλέγονται με κλήρωση; Διότι στα Πρότυπα με επιλογή των μαθητών μέσω κλήρωσης δεν καταγράφεται καμία ιδιαίτερη ¨επίδοση¨ συγκριτικά με τα δημόσια σχολεία.
Γ] Συγκρίνετε το Δημόσιο με το Ιδιωτικό Σχολείο. Ποιό Δημόσιο Σχολείο με ποιό Ιδιωτικό; Σας υπενθυμίζουμε ότι υπάρχουν Ιδιωτικά Σχολεία «πολλαπλών» μορφών και ιδιοκτησιακών επιλογών, μεταξύ των οποίων και: Ιδιωτικά Σχολεία που δέχονται μαθητές κατόπιν εξετάσεων, άλλα που διώχνουν μαθητές διότι δεν αποδίδουν, όπως και ορισμένα στα οποία «αγοράζονται απολυτήρια». Πρέπει γράφετε ¨να επιτρέψει στο δημόσιο σχολείο να βελτιωθεί αξιοποιώντας το παράδειγμα λειτουργίας των ιδιωτικών σχολείων...» σε ποιο από τα παραπάνω μοντέλα ιδιωτικού σχολείου εννοείτε την προσαρμογή;
Δ] Εστιάζετε τις αναφορές σας σε αποτελέσματα διεθνών διαγωνισμών, των οποίων η αξιοπιστία ελέγχεται. Μην λησμονείτε, άλλωστε, πως σε πλείστα αναγνωρισμένα Πανεπιστήμια του Εξωτερικού διαπρέπουν Έλληνες, οι οποίοι φοίτησαν στο Δημόσιο Σχολείο μας. Ακόμη και εάν δεχθούμε ότι η ποιότητα στην Εκπαίδευση της χώρας μας κρίνεται αρνητικά με βάση τους διαγωνιστικούς δείκτες που επικαλείσθε, η πραγματικότητα θα αντιμετωπισθεί με την προτεινόμενη αύξηση της αναλογίας Μαθητή-Καθηγητή;
Ε] Υπεισέρχεσθε, όμως, και σε ειδικότερα εκπαιδευτικά θέματα. Προτείνετε λοιπόν αναδιάρθρωση του Προγράμματος μαθημάτων. Με ποία «τεχνογνωσία»; Έτσι, για να επικαλεστούμε και όρους της επιχειρηματικότητας την οποία προτείνετε ως ¨-νέο;-¨ σημαντικό αντικείμενο στην εκπαίδευση.
ΣΤ] Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όμως, έχει –και εδώ σάς καταθέτουμε πρόταση και όχι ερώτημα- η επισήμανσή σας ότι: «το κόστος μισθοδοσίας δασκάλων ανά μαθητή, αναλογικά για το ΑΕΠ της κάθε χώρας, κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα, υψηλότερα του μέσου όρου του ΟΟΣΑ, ακόμα και στα χρόνια της κρίσης. Στην Ελλάδα η μισθοδοσία αποτελεί το 80% των δημοσίων δαπανών για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αντί του 60% στην ΕΕ και 50% στη Φινλανδία.»
Συνοψίζοντας, σας προτείνουμε, λοιπόν, στο πνεύμα και της ως άνω διαπίστωσή σας, τα εξής για τα οποία και αναμένουμε την «αυτονόητη» συμφωνία σας:
         Η μισθοδοσία να αποτελέσει και στην Ελλάδα το 50% των δημοσίων δαπανών, όπως και στην Φινλανδία, όμως παράλληλα ο μισθός του Έλληνα εκπαιδευτικού να εξισωθεί με αυτόν του Φιλανδού εκπαιδευτικού. Ένας Φιλανδός εκπαιδευτικός παίρνει περίπου 3.000 ευρώ τον μήνα (θεωρείται μέσος μισθός) και υποχρεούται να κάνει μόνο τα μαθήματα του (περίπου 4 ώρες την ημέρα) και επιπλέον τρεις ώρες εργασία στο σχολείο την εβδομάδα.
         Κανένας Καθηγητής δεν θα μετακινείται σε δεύτερο σχολείο -όπως στην Φινλανδία- και τα καθήκοντα του Έλληνα εκπαιδευτικού θα περιορίζονται αποκλειστικά στα εκπαιδευτικά, δίχως καμία, διοικητικού έργου, επιβάρυνση, όπως και στην Φινλανδία.
       Να εξισωθούν οι δαπάνες για την Παιδεία στην Ελλάδα ( 3,5% του ΑΕΠ) με εκείνες της Φιλανδίας ( 6,1%). Ειρήσθω εν παρόδω εδώ ότι στην Ευρώπη των «27», η χώρα μας ευρίσκεται στην 25η θέση σε ό,τι αφορά στο ποσοστό του ΑΕΠ που διατίθεται για την Εκπαίδευση. Επιπλέον η αναλογία στη χώρα μας είναι 8,2 μαθητές ανά εκπαιδευτικό ενώ στη Φινλανδία είναι 12,5. Μόνο που στην Φινλανδία ο μέγιστος αριθμός μαθητών ανά τάξη είναι 16 όταν ο αντίστοιχος αριθμός στη χώρα μας είναι 27! Και φυσικά η προκύπτουσα αναλογία μαθητών καθηγητών στη χώρα μας φαίνεται να είναι 8,2 εφόσον στον υπολογισμό συμμετέχουν σχολεία της νησιωτικής και ορεινής Ελλάδας που η αναλογία κάποιες φορές φτάνει στο 2 ή 3 μαθητές προς καθηγητή!
 
Σημειώνουμε επιπλέον ότι:
Στην Φινλανδία οι εκπαιδευτικοί έχουν αντίστοιχο κοινωνικό στάτους με τους γιατρούς και τους δικηγόρους. Στην Ελλάδα έχει χαθεί, προ πολλού, η έννοια ¨κοινωνικό στάτους¨ για γιατρούς, για δικηγόρους και πόσο μάλλον για καθηγητές και δασκάλους.
 
ΓΙΑ ΤΗ
ΔΑΚΕ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ
Θ. ΑΝΔΡΙΤΣΟΣ
Α. ΚΑΠΡΟΥΛΙΑΣ
 
ΜΕΛΗ Δ.Σ ΕΛΜΕ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

 

 
 
Η προέλαση των Σελτζούκων Τούρκων στα ανατολικά σύνορα της αυτοκρατορίας - Η εκστρατεία του Ρωμανού Διογένη εναντίον του Αλπ-Αρσλάν - Τα λάθη που οδήγησαν στην ήττα - Όσα ακολούθησαν την καταστροφική για τους βυζαντινούς μάχη
Το Μαντζικέρτ είναι πόλη της Ανατολικής Τουρκίας, κοντά στη λίμνη Βαν. Στα βυζαντινά χρόνια, είχε μεγάλη σημασία για την αυτοκρατορία. Η στρατηγική θέση της για την άμυνα του Βυζαντίου ενισχύθηκε με την εξαιρετική οχύρωση και την αξιόμαχη φρουρά της.
Υπήρξε στόχος των διαφόρων εχθρών του Βυζαντίου, ιδιαίτερα των Σελτζούκων Τούρκων κατά τον 11ο αιώνα. Προσπάθησαν να καταλάβουν την πόλη στα χρόνια του Κωνσταντίνου Θ' του Μονομάχου (1042-1054), αλλά νικήθηκαν από τη φρουρά της πόλης έχοντας βαριές απώλειες. Ωστόσο, επανήλθαν. Ο σουλτάνος Αλπ Αρσλάν, μετά από αλλεπάλληλες στρατιωτικές επιτυχίες, κατέλαβε την πόλη Ανί (αρχαία πρωτεύουσα της Αρμενίας, η οποία καταστράφηκε από σεισμό το 1319 και μετά από συνεχείς προσπάθειες και το φρούριο του Μαντζικέρτ, το 1070. Αυτοκράτορας του Βυζαντίου, εκείνη τη χρονική περίοδο (1068-1071), ήταν ο Ρωμανός Δ' Διογένης.

Ο ΡΩΜΑΝΟΣ Δ' ΔΙΟΓΕΝΗΣ
Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Καππαδοκίας. Είχε διακριθεί για τις εξαιρετικές στρατηγικές του ικανότητες και τη γενναιότητά του, ιδιαίτερα στις εκστρατείες εναντίον των Πετσενέγκων (Πατζινακών). Μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ι', η χήρα του, Ευδοκία, τον επέλεξε ως σύζυγό της, μετά τις εισηγήσεις των συμβούλων της. Στέφθηκε αυτοκράτορας την Πρωτοχρονιά του 1068. Ήταν γύρω στα 45, ωραίος και με εντυπωσιακό παράστημα.

Ήταν θαρραλέος, ευγενικός, αλλά και λίγο υπερόπτης. Το επίθετο Διογένης ίσως ήταν παραλλαγή του Διγενής. Από την αρχή της ανάληψης των καθηκόντων του, είχε να αντιμετωπίσει πολλά ανοιχτά ζητήματα, τα κυριότερα απ' αυτά ήταν η εχθρότητα της οικογένειας Δούκα, που ένιωθε αδικημένη, γιατί θεωρούσε ότι έπρεπε κάποιο μέλος της να ανέβει στον θρόνο και η στάση του θεολόγου, φιλοσόφου και πολιτικού Μιχαήλ Ψελλού, ο οποίος στα χρόνια της βασιλείας του παλιού του συμμαθητή Κωνσταντίνου Ι', αναδείχτηκε "παραδυναστεύων τω βασιλεί". Με την άνοδο του Ρωμανού στον θρόνο, προτίμησε να κρυφτεί σε ένα μοναστήρι, παρά να βοηθήσει το νέο αυτοκράτορα.

Ο Ρωμανός ξεκίνησε τη βασιλεία του με δύο χρόνια εκστρατειών στην Ανατολή, όπου είχε να αντιμετωπίσει, εκτός από τους Σελτζούκους και προβλήματα στις τάξεις του στρατού, που είχε φθάσει στα όρια της ανταρσίας.

Οι εκστρατείες του Ρωμανού στη Μικρά Ασία το 1068 και το 1069 δεν κατάφεραν παρά μόνο την ανάκτηση της Ιεράπολης. Αντίθετα, στο ίδιο χρονικό διάστημα, λεηλατήθηκαν από τους Σελτζούκους η Νεοκαισάρεια, το Αμόριο και το Ικόνιο.

Αφού υπόγραψε μια εύθραυστη εκεχειρία με τον Αλπ-Αρσλάν, επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και φρόντισε να καταβληθούν χρήματα από τα οφειλόμενα στους στρατιώτες και να εκπαιδευτούν νέες μονάδες. Έτσι, συγκέντρωσε περίπου 70.000 στρατιώτες για μια μεγάλη εκστρατεία εναντίον των Σελτζούκων, που θα οδηγούσε τελικά στην απομάκρυνσή τους από την Ανατολία. Την Κυριακή της Ορθοδοξίας, 13 Μαρτίου 1071, ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη γι' αυτή τη μακρινή και δύσκολη εκστρατεία.
Να σημειώσουμε ότι ο Ρωμανός είχε εμπειρία στα στρατιωτικά ζητήματα, αλλά είχε ένα σοβαρό μειονέκτημα: την έλλειψη θεωρητικής κατάρτισης, που αποδείχτηκε σημαντικό μειονέκτημα.
Μετά από μελέτη διαφόρων σχεδίων, ο Ρωμανός και οι επιτελείς του αποφάσισαν να επιτεθούν στα βάθη των εδαφών που κατείχαν οι Σελτζούκοι.

Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ

Η εκστρατεία του Ρωμανού ξεκίνησε με προβλήματα. Άφησε πίσω του στην Κωνσταντινούπολη τον έμπειρο αξιωματικό Νικηφόρο Βοτανειάτη, επειδή τον υποψιαζόταν για προδοσία, και προτίμησε να πάρει μαζί του τον Ανδρόνικο Δούκα, πρωτότοκο γιο του Ιωάννη Δούκα, ενός από τους αντιπάλους του για τον θρόνο. Οι δύο ανώτατοι στρατηγοί ήταν ο Ιωσήφ Ταρχανειώτης, διοικητής της ανατολικής πτέρυγας του στρατού, και ο μάγιστρος Νικηφόρος Βρυέννιος, διοικητής της δυτικής πτέρυγας.

Επίσης, ένας Νορμανδός ιππότης, ο Ρουσέλιος ο Φραγκόπουλος, ήταν επικεφαλής ενός αποσπάσματος περίπου 500 "αιμοδιψών και απείθαρχων" Φράγκων μισθοφόρων, ενώ ως αντίπαλοι του ιππικού των Σελτζούκων υπηρετούσε μια ετερόκλητη ομάδα από Ογούζους, Τούρκους και Πετσενέγκους. Στην εκστρατεία πήρε μέρος ως ανώτατος στρατοδίκης ο αξιωματικός και συγγραφέας Μιχαήλ Ατταλειάτης, το έργο του οποίου αποτελεί τη σημαντικότερη πηγή μας για την εκστρατεία αυτή.

Παράλληλα, ο Ρωμανός άρχισε να γίνεται όλο και πιο απόμακρος από τους στρατιώτες του. Έχοντας πολυτελή εξοπλισμό και εφόδια για τη δική του καλοπέραση, έδειχνε σαν να μην νοιάζεται καθόλου για τις κακουχίες που περνούσαν οι άνδρες του.

Στη διάρκεια της πορείας από τον Άλη ποταμό μέχρι τη Σεβάστεια, η φρουρά του Ρωμανού, την οποία αποτελούσαν Γερμανοί μισθοφόροι, οι Νεμιτζοί, υπέστησαν απώλειες από τον τοπικό πληθυσμό, καθώς λεηλατούσαν τις περιουσίες τους. Για να τους τιμωρήσει, τους έστειλε σε άλλη αποστολή, μακριά από τον χώρο της εκστρατείας.

Αλλά και στα μετόπισθεν ο Ρωμανός είχε αφήσει αξιόλογες δυνάμεις. Ένα απόσπασμα Βαράγγων στην Κωνσταντινούπολη κι ένα άλλο απόσπασμα Φράγκων ιπποτών, υπό τον Κρισπίνο στην Άβυδο. Στα δυτικά σύνορα της αυτοκρατορίας, ελλόχευε ο κίνδυνος επιθέσεων από τους Νορμανδούς και τους Ούγγρους, οπότε οι Νεμιτζοί ίσως στάλθηκαν εκεί.

Επιστρέφουμε στην εξιστόρηση της εκστρατείας.
Το τελικό σχέδιο των Βυζαντινών ήταν να καταλάβουν το Μαντζικέρτ και το Χλιάτ, μια πόλη νοτιότερα, κοντά στη λίμνη Βαν.

Εν τω μεταξύ, ο Αλπ-Αρσλάν κατευθυνόταν από την Παλαιστίνη στο Χαλέπι, καθώς οι Βυζαντινοί διέσχιζαν την Καππαδοκία με κατεύθυνση τη Θεοδοσιούπολη. Εκεί (στο Χαλέπι) τον συνάντησαν Βυζαντινοί πρεσβευτές με επικεφαλής τον Λέοντα Διαβατηνό και του διαμήνυσαν ότι ο Ρωμανός θα ξεκινούσε πόλεμο εναντίον του. Ο Αλπ-Αρσλάν έφυγε εσπευσμένα από το Χαλέπι μετά το γεγονός αυτό. Κατευθύνθηκε αρχικά προς τη Μοσούλη, έκανε μια στάση στην Άμιδα και κατέληξε στη Ματιανή Λίμνη (σημ. Urmia του Ιράν). Τελικά έφτασε περίπου 160 χλμ. ανατολικά των βυζαντινών δυνάμεων, επικεφαλής μιας δύναμης ιππικού 30.000 ανδρών και οι ανιχνευτές του παρακολουθούσαν συνεχώς τις κινήσεις των δυνάμεων του Ρωμανού…



ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗ ΜΑΧΗ

Οι βυζαντινές δυνάμεις έφτασαν στη Θεοδοσιούπολη (σήμερα Ερζερούμ). Τα στρατεύματα πήραν εντολή να συλλέξουν εφόδια για δύο μήνες. Μια σημαντική δύναμη Πετσενέγκων συμμάχων μαζί με τους Φράγκους υπό τον Ρουσέλ, πήραν εντολή να κατευθυνθούν προς το Χλιάτ, το οποίο ο Ρωμανός θεωρούσε δυσκολότερο από τους δύο αντικειμενικούς του στόχους.

Ο ίδιος με τα υπόλοιπα στρατεύματα κατευθύνθηκε προς το Μαντζικέρτ. Πριν όμως φτάσει εκεί, έστειλε άλλη μια σημαντική δύναμη, υπό τον Ταρχανειώτη, να ενισχύσει τους Πετσενέγκους και τους Φράγκους στην προσπάθεια κατάληψης του Χλιάτ.

Σύμφωνα με τον Μιχαήλ Ατταλειάτη, στις δυνάμεις του Ταρχανειώτη συμπεριλαμβανόταν η αφρόκρεμα του βυζαντινού στρατού, οι πιο εμπειροπόλεμες μονάδες, ανάμεσά τους και οι Βάραγγοι και ένα μεγάλο μέρος του αρμενικού πεζικού υπό τον δούκα της Θεοδοσιούπολης. Ο Ταρχανειώτης είναι μια ακόμα σκοτεινή μορφή εκείνης της περιόδου. Εικάζεται ότι ήταν άνθρωπος της οικογένειας Δούκα.

Όπως είδαμε παραπάνω, οι Σελτζούκοι είχαν φτάσει πολύ κοντά στα βυζαντινά στρατεύματα και παρακολουθούσαν τις κινήσεις τους. Αντίθετα, ο Ρωμανός και οι στρατηγοί του είχαν την εντύπωση ότι οι άνδρες του Αλπ-Αρσλάν (Ήρωας-Λιοντάρι) βρισκόταν ακόμα πολύ μακριά.
Έτσι, όταν οι δυνάμεις των Ρουσέλ και Ταρχανειώτη βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια σημαντική εχθρική δύναμη, αιφνιδιάστηκαν και ακολούθησαν αντίστροφη πορεία, προς τη Μελιτηνή του Ευφράτη, χωρίς να ενημερώσουν τον Ρωμανό που βρισκόταν λιγότερο από 70 χιλιόμετρα μακριά τους.

Τελικά, τα αξιόμαχα αυτά βυζαντινά στρατεύματα δεν είχαν καμιά συμμετοχή στη συνέχεια των επιχειρήσεων, πράγμα καθοριστικό για την πορεία τους. Ίσως ο Ταρχανειώτης θέλησε με τον τρόπο του αυτό να αντιδράσει στην πράγματι λανθασμένη απόφαση του Ρωμανού, να χωρίσει τον στρατό του σε δύο τμήματα.

Αγνοώντας λοιπόν τα γεγονότα αυτά ο αυτοκράτορας κινήθηκε προς το Μαντζικέρτ. Ο Βρυέννιος με τους άνδρες του κατέλαβε χωρίς μεγάλη δυσκολία το φρούριο της πόλης, αφήνοντας ελεύθερους τους μουσουλμάνους που το υπερασπίζονταν.

Αυτό συνέβη πιθανότατα την Πέμπτη, 24 Αυγούστου. Την ίδια μέρα, μια ομάδα Βυζαντινών στάλθηκε προς το Χλιάτ για να συλλέξει τρόφιμα. Έπεσε όμως σε ένα έφιππο απόσπασμα Σελτζούκων και εξολοθρεύτηκε. Ο Ρωμανός έστειλε τότε τον Βρυέννιο, ο οποίος σύντομα αναγκάστηκε να ζητήσει ενισχύσεις. Ενοχλημένος ο Ρωμανός, έστειλε ένα ακόμα απόσπασμα υπό τον Αρμένιο στρατηγό Βασιλάκιο. Αυτός, αγνοώντας το πώς να αντιμετωπίσει ευκίνητους έφιππους, έπεσε σε ενέδρα, τραυματίστηκε και αιχμαλωτίστηκε.

Τότε μόνο ο Ρωμανός κατάλαβε ότι οι Σελτζούκοι ήταν πολύ κοντά και όταν λίγο αργότερα έφτασε ένας άνδρας του Βασιλάκιου που είχε γλιτώσει από την ενέδρα, συνειδητοποίησε την πραγματικότητα.

Στα μέσα του απογεύματος της 24ης Αυγούστου, οι Σελτζούκοι επιτέθηκαν εναντίον των ανδρών του Βρυέννιου, ο οποίος, όμως, με ψυχραιμία οργάνωσε το στράτευμά του, τρέποντας τους εχθρούς σε άτακτη φυγή. Αν και πληγωμένος ο Βρυέννιος, συνήλθε γρήγορα και την επόμενη μέρα ήταν σε θέση να πολεμήσει.

Το ίδιο βράδυ, έγινε μια ακόμα «καταδρομική» επίθεση των Σελτζούκων εναντίον του στρατοπέδου των Βυζαντινών, χωρίς αποτέλεσμα. Την επόμενη μέρα, οι άνδρες του Ρωμανού απέκρουσαν ένα απόσπασμα Σελτζούκων που προσπάθησε να καταλάβει την όχθη του ποταμού (παραπόταμου του Μουράτ Σου), όπου είχαν στρατοπεδεύσει οι Βυζαντινοί. Λίγο αργότερα, πολλοί Ογούζοι λιποτάκτησαν και εντάχθηκαν στις δυνάμεις των Σελτζούκων που ήταν μακρινά τους ξαδέρφια.

Αμέσως μετά έφτασε στο αυτοκρατορικό στρατόπεδο πρεσβεία του Αλπ-Αρσλάν με επικεφαλής τον χαλίφη αλ-Μουχαλμπάν από τη Βαγδάτη με προτάσεις για διαπραγματεύσεις. Ο Ρωμανός θεωρώντας ότι οι Σελτζούκοι ήθελαν απλώς να κερδίσουν χρόνο, απέπεμψε τους πρέσβεις και έδωσε εντολή στον στρατό να κινηθεί κατά του εχθρού το πρωί της Παρασκευής, 26 Αυγούστου 1071.


Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΝΤΖΙΚΕΡΤ

Ο στρατός βάδισε σε δύο γραμμές βάθους 4-10 μέτρων η καθεμία, με δύο πτέρυγες να καλύπτουν τα πλευρά. Μπροστά πήγαινε έφιππος ο Ρωμανός με την αυτοκρατορική του φρουρά. Διοικητής της αριστερής πτέρυγας ήταν ο Θεόδωρος Βρυέννιος και της δεξιάς ο Θεόδωρος Αλυάττης. Μαζί του είχε και όσους Ογούζους και Πετσενέγκους δεν είχαν αυτομολήσει. Ο Ανδρόνικος Δούκας διοικούσε την οπισθοφυλακή. Η οργάνωση και το σχέδιο δεν ήταν άσχημα. Όμως δεν μπορεί να εξηγηθεί το γιατί ο Ρωμανός ξεκίνησε για τη μάχη ενώ του έλειπαν οι κατάφρακτοι άνδρες του Ταρχανειώτη.

Το έδαφος του πεδίου της μάχης ήταν επίπεδο και πετρώδες και εκτεινόταν από την πόλη του Μαντζικέρτ και το οχυρωμένο στρατόπεδο των Βυζαντινών δίπλα τους προς τα νότια και τα νοτιοανατολικά.

Ο Αλπ-Αρσλάν, που είχε παρατάξει τις δυνάμεις του σε σχήμα ημισελήνου, ανέγνωσε ένα μήνυμα του χαλίφη αλ-Καΐμ προς τα στρατεύματα, με το οποίο τα εξόρκιζε να πολεμήσουν για την πίστη του Αλλάχ, τη δικαιοσύνη των πιστών και τον παράδεισο των στρατιωτών. Ήταν, όπως αναφέραμε, Παρασκευή και οι μουσουλμάνοι μόλις είχαν ολοκληρώσει την προσευχή τους, όπως και οι Βυζαντινοί, οι οποίοι άκουσαν τον Ρωμανό να τους υπόσχεται οικονομικές, αλλά και πνευματικές ανταμοιβές και τους ιερείς τους να τους διαβεβαιώνουν για το δίκαιο του σκοπού τους.

Ο βυζαντινός στρατός άρχισε να προελαύνει με σταθερό βήμα και με τάξη. Οι Σελτζούκοι υποχωρούσαν, επίσης με τάξη, βάλλοντας με τόξα εναντίον των πτερύγων του βυζαντινού στρατού.

Ο Ρωμανός, με την «κεντρική γραμμή», συνέχιζε την πορεία του και στα μέσα του απογεύματος κατέλαβε το άδειο στρατόπεδο των Σελτζούκων. Ο αυτοκράτορας και οι άνδρες του ήταν πολύ κουρασμένοι, ενώ τα τρόφιμα και το νερό λιγόστευαν επικίνδυνα. Ο Βρυέννιος και ο Αλυάττης, έχοντας να αντιμετωπίσουν συνεχείς επιθέσεις με βέλη, είχαν μείνει πίσω, όπως και οι εφεδρείες του Ανδρόνικου Δούκα.

Κάποια στιγμή, αργά το απόγευμα, ο Ρωμανός αποφάσισε να κινηθεί προς το στρατόπεδό του. Ενώ όμως το κέντρο της παράταξης υποχωρούσε συντεταγμένα, κάποιοι αξιωματικοί και στρατιώτες της δεξιάς πτέρυγας εξέλαβαν εσφαλμένα το σήμα της υποχώρησης ως ένδειξη ότι ο αυτοκράτορας είχε σκοτωθεί στη μάχη.

Εκείνη τη στιγμή, οι Σελτζούκοι κατάφεραν ισχυρό πλήγμα στις δυνάμεις του Αλυάττη. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την περικύκλωση των ανδρών του Ρωμανού.
«Ο βασιλιάς ολομόναχος, εγκατελειμμένος και στερημένος από κάθε ελπίδα, γύμνωσε το ξίφος του κατά του εχθρού, σκοτώνοντας πολλούς και αναγκάζοντας πολλούς άλλους να τραπούν σε φυγή. Κυκλωμένος από ένα πλήθος εχθρών, τραυματίστηκε στο μπράτσο… το άλογό του χτυπήθηκε από βέλη, γλίστρησε και έπεσε παρασύροντας μαζί και τον αναβάτη του», έγραφε αργότερα ο Βρυέννιος.


Ο Ρωμανός, αν και τραυματίας, συνέχισε να μάχεται γενναία. Εγκαταλείφθηκε όμως από τον στρατό του, αρχικά από τους Αρμένιους και στη συνέχεια από τις δυνάμεις της εφεδρείας υπό τον Ανδρόνικο Δούκα, ο οποίος δεν πήρε μέρος στη μάχη, είτε γιατί δεν ήθελε να ρισκάρει τις ζωές των ανδρών του, είτε, το πιθανότερο, γιατί ήθελε να «ξεφορτωθεί» τον Ρωμανό και τον άφησε κυριολεκτικά στο έλεος του Θεού.

Είχε νυχτώσει, όταν ο διοικητής της κύριας σελτζουκικής δύναμης Ταράγκι, που είχε απώλειες τουλάχιστον 4.000 ανδρών, έδωσε εντολή να σταματήσει η καταδίωξη των Βυζαντινών, οι οποίοι κατάφεραν να φτάσουν στο φρούριο του Μαντζικέρτ. Στο πεδίο της μάχης οι Βυζαντινοί άφησαν άφθονα λάφυρα. Το κυριότερο όμως είναι ότι στο πεδίο της μάχης παρέμενε τραυματισμένος ο αυτοκράτορας Ρωμανός!

Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΑΛΠ-ΑΡΣΛΑΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΡΩΜΑΝΟ

Ένας Σελτζούκος, που το επόμενο πρωί αναζητούσε λάφυρα, βρήκε τον αυτοκράτορα και τον οδήγησε μπροστά στον Αλπ-Αρσλάν. Ο αιχμάλωτος Βασιλάκιος επιβεβαίωσε ότι πρόκειται για τον Ρωμανό. Ο σουλτάνος διέταξε τον Ρωμανό να φιλήσει το έδαφος και πάτησε με το πόδι του τον αυχένα του σκυμμένου αυτοκράτορα… Αμέσως μετά όμως έδειξε ένα άλλο πρόσωπο.
Αγκάλιασε τον Ρωμανό και του είπε «αυτή είναι η ζωή». Του έδωσε φαγητό και τις επόμενες ημέρες του φέρθηκε μάλλον σαν να ήταν φιλοξενούμενος, παρά αιχμάλωτος. Ρώτησε τον Ρωμανό τι θα έκανε αν βρισκόταν στη θέση του. Εκείνος του απάντησε: «Θα σε βασάνιζα και θα σε σκότωνα και θα σε επιδείκνυα στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης». Τότε ο Αλπ-Αρσλάν, ο οποίος να σημειώσουμε ότι παρακολουθούσε όλη τη μάχη από ένα ύψωμα της περιοχής, «απείλησε» ότι έχει μια χειρότερη τιμωρία γι’ αυτόν. «Σε αφήνω ελεύθερο», είπε στον έκπληκτο Ρωμανό! «Αλλ’ εγώ δε σε μιμούμαι, ως βλέπεις, κατά τούτο, και απορώ πώς πρεσβεύεις συ τα ενάντια, ενώ ακούω ότι και ο υμέτερος Χριστός ειρήνη υμίν νομοθετεί και αμνηστίαν κακών και τοις υπερηφάνοις αντικαθίσταται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν», είπε ο Αλπ-Αρσλάν στη συνέχεια.

Ο Ρωμανός συμφώνησε αμέσως σε μια συνθήκη ειρήνης: άμεση ανταλλαγή αιχμαλώτων, ενάμισι εκατομμύρια χρυσά νομίσματα, ως λύτρα για τον αυτοκράτορα και επικύρωση της συμφωνίας με τον γάμο μιας κόρης του Ρωμανού με έναν από τους γιους του Αλπ-Αρσλάν.
Μόλις απελευθερώθηκε, ο Ρωμανός κατευθύνθηκε προς την Αρμενία, όπου ξεκίνησε να μαζεύει τα λύτρα που είχε συμφωνήσει. Μόλις έφτασε στην Κωνσταντινούπολη, πληροφορήθηκε ότι είχε εκθρονιστεί.


Ο ΜΙΧΑΗΛ Ζ’ ΔΟΥΚΑΣ ΣΤΟΝ ΘΡΟΝΟ – ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΤΕΛΟΣ

Η οικογένεια Δούκα φρόντισε να ανεβάσει στον θρόνο τον Μιχαήλ Γ’, γιο του Κωνσταντίνου Ι’ και της Ευδοκίας. Η Ευδοκία συνελήφθη και εξορίστηκε σε μονή της νήσου Πρώτης. Ο Ρωμανός, με τα απομεινάρια του στρατού του, προσπάθησε να κερδίσει ξανά τον θρόνο, ωστόσο ηττήθηκε στα Άδανα από τον Ανδρόνικο Δούκα, τον άνθρωπο που πιθανότατα τον πρόδωσε στο Μαντζικέρτ. Η μετέπειτα συμπεριφορά του Δούκα προς τον Ρωμανό ήταν ελεεινή. Τον υποχρέωσε να ταξιδέψει περίπου 800 χιλιόμετρα ως το Κοτύαιο (σημ. Κιουτάχεια). Εκεί διέταξε να τυφλώσουν τον Ρωμανό, ο οποίος έζησε μόνο λίγες μέρες και έπειτα πέθανε.
Ηθικός αυτουργός της τύφλωσης του Ρωμανού ήταν μάλλον ο Μιχαήλ Ψελλός.

Ο Μιχαήλ Ζ’ έσκισε τη συνθήκη που είχε υπογράψει ο Ρωμανός με τον Αλπ-Αρσλάν, ο οποίος δολοφονήθηκε 13 μήνες μετά τη μάχη του Μαντζικέρτ. Ο γιος και διάδοχός του, Μαλίκ Σαχ, έστειλε χιλιάδες Τουρκομάνους σε ολόκληρο το μισό ανατολικό τμήμα της βυζαντινής αυτοκρατορίας και το κατέλαβε. Η περιοχή έγινε γνωστή πλέον ως σουλτανάτο του Ρουμ.


ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ ΤΟΥ ΜΑΝΤΖΙΚΕΡΤ

Οι σύγχρονοι ιστορικοί (John C. Carr «Οι Πολεμιστές Αυτοκράτορες του Βυζαντίου», John Haldon «Οι Πόλεμοι του Βυζαντίου», δύο έξοχα βιβλία απ’ όπου αντλήσαμε πολύτιμες πληροφορίες για το σημερινό άρθρο), συμφωνούν ότι «η ήττα στο Μαντζικέρτ δεν υπήρξε η στρατιωτική καταστροφή που διατυμπανίζεται ότι ήταν και δεν αποτέλεσε το τέλος του βυζαντινού στρατού» (John Haldon).

Οι απώλειες των βυζαντινών δυνάμεων ήταν μεταξύ 10% και 20% των ανδρών. Η πραγματική καταστροφή ήταν πολιτικής φύσης, γιατί η αιχμαλώτιση του αυτοκράτορα επέδρασε καταλυτικά στην εικόνα του Βυζαντίου, καθώς έδειξε ότι δεν ήταν ο σταθερός και ακλόνητος παράγοντας που πίστευαν όλοι.

«… το αποτέλεσμα του Μαντζικέρτ ήταν ότι οι Σελτζούκοι Τούρκοι έγιναν κύριοι μεγάλου μέρους της Μικράς Ασίας και ότι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπέστη ένα πλήγμα από το οποίο δεν θα συνερχόταν ποτέ» (John Carr).

Οι εμφύλιοι πόλεμοι που ακολούθησαν προκάλεσαν μεγαλύτερες απώλειες και ζημιές στον βυζαντινό στρατό, από τις συγκρούσεις του με εξωτερικούς εχθρούς.

Ο ΡΩΜΑΝΟΣ Δ’ ΔΙΟΓΕΝΗΣ… ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!

Μπορεί να ακούγεται περίεργο, αλλά όντως η ιστορία του Ρωμανού έγινε σίριαλ στην ελληνική T.V.
Πρόκειται για το σίριαλ «Πορφύρα και Αίμα» σε σενάριο και σκηνοθεσία Νίκου Φώσκολου, βασισμένο στη μυθιστορηματική βιογραφία του Κ. Κυριαζή, «Ρωμανός Διογένης».

Προβλήθηκε στην τότε ΥΕΝΕΔ. Το πρώτο από τα 54 συνολικά επεισόδια παίχτηκε την Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 1977. Πρωταγωνιστούσαν οι: Νίκος Βασταρδής (Ρωμανός), Βούλα Ζουμπουλάκη (Ευδοκία), Δημήτρης Μυράτ (Μιχαήλ Ψελλός) και ακόμα οι: Ερρίκος Μπριόλας, Γωγώ Ατζολετάκη, Αλμπέρτο Εσκενάζυ, Γιώργος Τζώρτζης κ.ά.
 


ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΠΙΘΑΝΟΝ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ.
 
Στη χώρα που γέννησε τον Ελληνοκεντρικό Ανθρωπισμό η ανθρωπιστική παιδεία βρίσκεται υπό διωγμών, παρά τις αντίθετες αρχικές εξαγγελίες του νέου υπουργού Παιδείας, κατήγγειλε η Εταιρεία Ελλήνων Φιλολόγων, διατυπώνοντας την έντονη ανησυχία της για την συντελούμενη συστηματική υποβάθμιση της ανθρωπιστικής παιδείας στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση . Οι φιλόλογοι επισημαίνουν ότι τα τελευταία δύο χρόνια (2015 16) στα μαθήματα της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας και Γραμματείας στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, καθώς και στο μάθημα της Ιστορίας στην Α' Λυκείου καταφέρθηκαν καίρια πλήγματα με την εφαρμογή μέτρων χωρίς διάλογο με τους αρμόδιους φορείς. Συγκεκριμένα ως προς τα Αρχαία Ελληνικά:
 

1) Καταργήθηκε η διδασκαλία του Επιταφίου από την Γ Λυκείου, ενός κειμένου που διδάσκεται αδιαλείπτως στην Εκπαίδευση. Συνέπεια της απόφασης αυτής είναι η πλήρης αποξένωση των μαθητών από τις αξίες της δημοκρατίας και του ορθού πολιτικού βίου που εκφράζονται στο μοναδικό αυτό κείμενο.
 
2) Ελαττώθηκε κατά μία ώρα την εβδομάδα η διδασκαλία της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας και στις τρεις τάξεις του Γυμνασίου.
 
3) Αφαιρέθηκε το μάθημα της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας και Γραμματείας από τις προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις του Γυμνασίου, απόφαση που επιφέρει την χαριστική βολή στα Αρχαία Ελληνικά, αφού είναι πανθομολογούμενο ότι η κατάργηση της εξέτασης ενός μαθήματος εξαφανίζει το ενδιαφέρον του μαθητή προς αυτό. Τελειώνουν έτσι οι μαθητές το Γυμνάσιο χωρίς ουσιαστική γνώση της διαχρονίας της ελληνικής γλώσσας και των σταθερών αξιών που εκφράζουν τα κλασσικά κείμενα.
 
4) Στην Α' Λυκείου ανατράπηκε πλήρως η αντιστοιχία των διδασκομένων κειμένων από το πρωτότυπο και από μετάφραση, που ίσχυε μέχρι πρότινος: μειώθηκε δραματικά η διδασκαλία κειμένων από το πρωτότυπο με αντίστοιχη αύξηση κειμένων από μετάφραση.
 
Για παράδειγμα, στον Ξενοφώντα οι 48 παράγραφοι του πρωτοτύπου μειώθηκαν σε 24 και οι 23 παράγραφοι που διδάσκονταν από μετάφραση αυξήθηκαν σε 47.
 
της ΕΛΕΝΗΣ ΣΤΑθΟΠΟΥΛΟΥ
PRONEWS
 
 
Το θερμότερο χειροκρότημα απέσπασε ο μαθητής του Μουσικού Σχολείου Χανίων Γιώργος Παπαγεωργίου από μαθητές σχολείων απ’ όλη την Ευρώπη που έπαιξε λύρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Ο Γιώργος, ο οποίος πήρε την 3η θέση στα Χανιά στο διαγωνισμό Euroscola (από 378 υποψήφιους μαθητές Β’ & Γ’ Λυκείου στην Κρήτη), παίζει λύρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο κάνοντας περήφανα όχι μόνο το Μουσικό Σχολείο και τα Χανιά, αλλά την Κρήτη και την Ελλάδα ολόκληρη!

Ο Γιώργος μαζί με τους άλλους δύο μαθητές, την Κατερίνα και τον Μανώλη, εμφανίστηκαν μπροστά
στην κατάμεστη αίθουσα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μίλησαν για την Κρήτη, αλλά και για την υπόλοιπη Ελλάδα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια.

Η συγκινητική ομιλία του στην Ευρωβουλή

«Είναι τιμή μας να παρουσιάζουμε την χώρα μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ερχόμαστε από το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας και το 5ο μεγαλύτερο της Μεσογείου, την Κρήτη.

Ο χρυσός ήλιος, τα κρυστάλλινα νερά των θαλασσών, το απίθανο φαγητό και οι φιλόξενοι άνθρωποι χαρακτηρίζουν απόλυτα το νησί μας. Κάθε μέρος στην Κρήτη έχει μία μοναδική ομορφιά: τα βουνά και τα φαράγγια, σε κάνουν να αισθάνεσαι το μεγαλείο της φύσης και σου χαρίζουν απόλυτη ηρεμία. Μπορείς να γυρίσεις την Κρήτη και να νομίζεις ότι έχεις γυρίσει τον μισό πλανήτη.

Τα αρχαία μνημεία διηγούνται την ιστορία των ανθρώπων μας και δείχνουν την λαμπρότητα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού

Κάποιοι από εσάς ίσως γνωρίζετε περισσότερα για την πατρίδα μας όμως έχουμε περισσότερα κοινά απ’ όσα νομίζετε.

Για παράδειγμα, τα αρχαία ελληνικά ήταν μία από τις πρώτες γλώσσες και αυτή που ενέπνευσε σχεδόν όλες τις μοντέρνες γλώσσες.

Στην καθημερινή σας ζωή χρησιμοποιείτε ελληνικές λέξεις, όπως δημοκρατία, μαθηματικά, αεροπλάνο, αθλητής, τηλέφωνο και πολλές άλλες.

Είναι σημαντικό να πούμε ότι ίσως ο πρώτος πολιτισμός στην Ευρώπη, άνθησε στην Ελλάδα. Οι μινωίτες είχαν σχέσεις με τον υπόλοιπο κόσμο, πιθανόν μέσω των προϊόντων μας, σταφύλια, λάδι και πολλά άλλα

Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται πολύ καλά αλλά η αλήθεια είναι ότι οι Έλληνες βρίσκονται σε πολύ δύσκολη θέση και προσπαθούν πολύ σκληρά για να έχουν μία καλή ζωή.

Η χώρα μας έχει πάρα πολλές δυνατότητες ανάπτυξης. Έχουμε πληθώρα φυσικών πόρων, εύφορη γη, εργατικούς ανθρώπους, εξαιρετικούς επιστήμονες. Πολλά υποσχόμενες επιχειρήσεις, όπως στον τομέα του τουρισμού, μπορούν να δώσουν δώσουν την λύση στο πρόβλημα της ανεργίας.

Το λαμπρό παρελθόν της Ελλάδας είναι γνωστό σε όλους. Όμως εμείς οι νέοι οφείλουμε να μη μένουμε στο παρελθόν, αλλά να εστιάζουμε στο μέλλον. Ίσως το μέλλον της χώρας μας να φαίνεται αβέβαιο, όμως όπως είπε και ο νομπελίστας ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης, «εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις».

 

Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Εργασίας, 14/2
Υπόμνημα Αναπληρωτών Εκπαιδευτικών Ειδικοτήτων Π.Ε. και Δ.Ε.
 
 
Κάθε χρόνο χιλιάδες εκπαιδευτικοί καλούνται από το υπουργείο Παιδείας να καλύψουν πάγιες ανάγκες του δημόσιου σχολείου δουλεύοντας σ’ αυτό με ελαστικές μορφές εργασίας (αναπληρωτές πλήρους και μειωμένου ωραρίου – αντικατάσταση του προγενέστερου καθεστώτος της ωρομισθίας).
 
Με ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας, διορισμοί στη δημόσια εκπαίδευση δεν έχουν πραγματοποιηθεί από το 2010, ξεπερνώντας ακόμα και τους μνημονιακούς δημοσιονομικούς περιορισμούς 1/10. Οι ελαστικές σχέσεις εργασίας παγιώθηκαν λοιπόν στο εργασιακό περιβάλλον της δημόσιας εκπαίδευσης και, εκτός των προσλήψεων αναπληρωτών που καλύπτονται μέσω κρατικού προϋπολογισμού, το υπουργείο Παιδείας καλύπτει πλέον τον μεγαλύτερο όγκο προσλήψεων αναπληρωτών μέσω προγραμμάτων

ΕΣΠΑ και ΠΔΕ. Τα παρουσιολόγια, η περαιτέρω ελαστικοποίηση σε ό,τι αφορά την έγκαιρη και σταθερή καταβολή της μισθοδοσίας / τη μη χορήγηση συγκεκριμένων επιδομάτων, η εξαίρεση από τη χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ συγκεκριμένων περιοχών βάσει πλασματικών εισοδηματικών κριτηρίων που ξαφνικά καθιστούν αδύνατες τις προσλήψεις αναπληρωτών (απολύσεις) για να καλύψουν τις εκπαιδευτικές ανάγκες των σχολείων, είναι μερικές μόνο από τις παραμέτρους που διαφοροποιούν το εργασιακό καθεστώς ακόμα και ανάμεσα στους χιλιάδες αναπληρωτές που στηρίζουν κάθε χρόνο τη λειτουργία των δημόσιων σχολείων.

 
Οι κυβερνώντες οφείλουν να σταματήσουν τώρα τα επικοινωνιακά παιχνίδια με τις εξαγγελίες για διορισμούς που σταθερά «παρεμποδίζονται» από άλλους παράγοντες και «κωλύματα» που προκύπτουν στην πορεία. Οι μόνιμοι μαζικοί διορισμοί είναι ο μόνος τρόπος για να τελειώσει η ομηρία των χιλιάδων «αναπληρωτών». Είναι ο μόνος τρόπος για να καλυφθούν τα πραγματικά κενά στο δημόσιο σχολείο και να καλύπτονται οι εκπαιδευτικές ανάγκες όλων των μαθητών. Αποτελεί κοινό τόπο ανάμεσά μας ότι όσο συνεχίσουμε να αποδεχόμαστε το στρεβλό καθεστώς της «αναπλήρωσης», οι αδικίες και οι διακρίσεις σε βάρος μας θα γιγαντώνονται, ενώ τα εργασιακά μας δικαιώματα θα καταπατώνται όλο και πιο βάναυσα. Ως ελαστικά εργαζόμενοι – αδιόριστοι εκπαιδευτικοί διεκδικούμε πρωτίστως να σταματήσει ο εμπαιγμός των χιλιάδων αδιόριστων εκπαιδευτικών και απαιτούμε να δοθεί άμεσα οριστικό τέλος σε όλες τις διακρίσεις σε σχέση με τους μόνιμους συναδέλφους μας.
 
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
 
1. Πλήρη εξομοίωση των εργασιακών μας δικαιωμάτων με αυτά των μονίμων συναδέλφων μας ως προς τις άδειες που δικαιούμαστε.
 
Συγκεκριμένα
 
Ø  Ως προς την άδεια κύησης - λοχείας καταγγέλλουμε τους υπεύθυνους όχι μόνο για άνιση μεταχείριση ανάμεσα σε εργαζόμενους που προσφέρουν ακριβώς το ίδιο έργο στο ίδιο εργασιακό περιβάλλον, αλλά για τιμωρητική αντιμετώπιση των εγκύων αναπληρωτριών συναδέλφων μας. Οι 17 εβδομάδες που χορηγούνται συνολικά (119 ημέρες) –πριν και μετά τον τοκετό– αποτελούν βάναυση παραβίαση του δικαιώματος όλων των γυναικών στη μητρότητα. Δεν καλύπτονται σε καμία περίπτωση οι επαπειλούμενες εγκυμοσύνες, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα να τίθεται σε άμεσο κίνδυνο η ζωή της εργαζόμενης εγκύου γυναίκας και του παιδιού, πόσω μάλλον της αναπληρώτριας εκπαιδευτικού, που συχνά βρίσκεται πολύ μακριά από τον τόπο συμφερόντων της, υπηρετώντας σε δυσπρόσιτα σχολεία και περιοχές με μεγάλες ελλείψεις σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Επίσης, ακόμα και για το διάστημα αυτό των 17 εβδομάδων, η αναπληρώτρια εκπαιδευτικός δεν δικαιούται ένσημα (μόλις 13!) και οι οικονομικές απολαβές είναι εξαιρετικά μειωμένες.
Αντίθετα, οι μόνιμες εκπαιδευτικοί δικαιούνται 60 μέρες (2 μήνες) άδεια κύησης (4 μέρες περισσότερες από ότι οι αναπληρώτριες), 90 ημέρες (3 μήνες) άδεια λοχείας (27 ημέρες περισσότερες), και 9μηνη άδεια ανατροφής με αποδοχές. Δηλαδή, συνολικά 301 ημέρες (10 μήνες) άδειας μετ’ αποδοχών παραπάνω.
Ακόμα και σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα στον οποίο επικρατεί εργασιακή ζούγκλα, υπάρχει η 6μηνης διάρκειας ειδική άδεια προστασίας της μητρότητας που χορηγείται από τον ΟΑΕΔ μετά την άδεια λοχείας, και κατά την οποία μία εργαζόμενη λαμβάνει μισθό στο ύψος του κατώτατου μισθού της ΕΓΣΣΕ και τα αντίστοιχα δώρα εορτών και επιδόματα.
Στην περίπτωση των εγκύων αναπληρωτριών, λοιπόν, δεν μπορούμε να μιλάμε απλά για αδικίες και διακρίσεις, αλλά για βίαιη καταστρατήγηση θεμελιωδών και αυτονόητων εργασιακών δικαιωμάτων. Oυσιαστικά αφαιρείται από τις αναπληρώτριες το δικαίωμα να κάνουν παιδί, δεδομένων των εργασιακών συνθηκών τις οποίες βιώνουν (πιθανότητα μετακίνησης σε διαφορετική περιοχή-νομό κάθε νέα εκπαιδευτική περίοδο, τοποθέτηση σε παραπάνω από ένα σχολεία, μη μόνιμη-σταθερή εργασία, διαρκής φόβος της ανεργίας). Ακόμη χειρότερα, σε όσες αναπληρώτριες κάνουν τελικά το «λάθος» να κάνουν παιδί, τους αφαιρείται ακόμη και η δυνατότητα να το αναθρέψουν σωστά, καθώς οι πρώτοι μήνες της ζωής ενός παιδιού είναι εξαιρετικά κρίσιμοι για τη σωστή ανάπτυξή του σε όλα τα επίπεδα. Το κράτος, ως άτεγκτος τιμωρός, καθιστά στην ουσία απαγορευτικό για την επισφαλώς εργαζόμενη εκπαιδευτικό να κυοφορήσει χωρίς να κινδυνεύει η ίδια και το έμβρυο, να θηλάσει και να είναι κοντά στο βρέφος κατά τους πρώτους μήνες της ζωής τους, να εργάζεται και να μεγαλώνει με αξιοπρεπείς όρους το παιδί της, καθώς εξίσου περιορισμένες για τους αναπληρωτές παραμένουν και οι γονικές άδειες.
 
Ø  Σε ό,τι αφορά την αναρρωτική άδειαγια τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, και πάλι η διαφοροποίηση είναι τραγική σε σχέση με το καθεστώς που διέπει τις αναρρωτικές άδειες των μονίμων συναδέλφων μας. Για τις 15 ημέρες αναρρωτικής άδειας που δικαιούμαστε στη διάρκεια της σύμβασής μας, οφείλουμε να προσκομίσουμε ιατρική γνωμάτευση από την πρώτη κιόλας μέρα της ασθένειάς μας, προκειμένου να μας καταβληθεί το μισό ημερομίσθιο. Για τους μόνιμους συναδέλφους μας, όπως είναι λογικό, απαιτείται η κατάθεση σχετικής αίτησής τους και τίποτα παραπάνω. Με το δημόσιο σύστημα υγείας να έχει καταρρεύσει στο βωμό των περικοπών, εύκολα γίνεται κατανοητό ότι στην ουσία μάς αφαιρείται ολόκληρο το ημερομίσθιο, αφού για την εν λόγω ιατρική γνωμάτευση που μας ζητείται, αναγκαζόμαστε να πληρώσουμε τον θεράποντα γιατρό (από τη στιγμή που δεν υπάρχουν δωρεάν διαθέσιμα ραντεβού με τους συμβεβλημένους γιατρούς τα δεδομένα χρονικά διαστήματα). Στην περίπτωση που ένας αναπληρωτής εκπαιδευτικός χρειαστεί περισσότερες από τρεις ημέρες αναρρωτική άδεια, για να του καταβληθεί ο μισθός του –και πάλι όχι πλήρης– από την τέταρτη μόνο μέρα και μετά, ακολουθείται μία εξοντωτική γραφειοκρατική διαδικασία και διαδρομή από τον υγειονομικό φορέα στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης και τούμπαλιν.
Το σημαντικότερο όλων, όμως, είναι ότι σε περίπτωση που ο αναπληρωτής εκπαιδευτικός χρειαστεί αναρρωτική άδεια πέραν των 15 ημερών που προβλέπονται σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς, οι ρυθμίσεις έχουν και πάλι τιμωρητικό χαρακτήρα, αφού δεν αναγνωρίζεται ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας το υπερβάλλον των 15 ημερών διάστημα αναρρωτικής άδειας. Αυτό σηματοδοτεί όχι μόνο αυξημένες πιθανότητες να μην έχουμε τη δυνατότητα να λάβουμε το επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ μετά την απόλυσή μας, αλλά επιπλέον, στερώντας μας πολύτιμη προϋπηρεσία, καθιστά αμφίβολη και την πρόσληψή μας την επόμενη σχολική χρονιά, καθώς η προσμέτρηση της προϋπηρεσίας αποτελεί βασικό κριτήριο που καθορίζει τη σειρά μας στους πίνακες (μέσω των οποίων πραγματοποιούνται οι προσλήψεις).
Επιγραμματικά: Ο αναπληρωτής εκπαιδευτικός δεν δικαιούται αναρρωτική άδεια
α) χωρίς να ταλαιπωρηθεί και να «τιμωρηθεί» χάνοντας τον μισθό του ακόμη και για μία ημέρα απουσίας του λόγω ασθένειας
β) σε περίπτωση σοβαρού προβλήματος υγείας εξωθείται ουσιαστικά στην παραίτηση ή απολύεται (καθώς η σύμβαση εργασίας μας δύναται να λυθεί και για οποιονδήποτε σοβαρό λόγο, χωρίς να αποκλείεται βέβαια ο λόγος υγείας)
 
Επίσης, διεκδικούμε να αρθούν τώρα όλες οι αδικίες και να υπάρξει επιτέλους ισότιμη αντιμετώπιση των αναπληρωτών εκπαιδευτικών και ως προς τα παρακάτω:
 
Ø  Κανονικές άδειες
Οι επτά εργάσιμες είναι ελάχιστες σε σχέση με αυτές που δικαιούνται οι μόνιμοι συνάδελφοί μας. Επίσης, στην ουσία η εργοδοσία γνωρίζει ότι ο αναπληρωτής αναγκάζεται να μην κάνει χρήση της κανονικής του άδειας, από τη στιγμή που το επίδομα μη ληφθείσης αδείας (που χορηγείται μετά την απόλυση) είναι απαραίτητο για την οικονομική μας επιβίωση μετά την απόλυση.
 
Ø  Γονική άδεια – άδεια ασθένειας τέκνου
Με το άρθρο 31 του νόμου 4440/2016 θεσμοθετήθηκε άδεια ασθένειας τέκνου με την προσκόμιση ιατρικής βεβαίωσης, η οποία όμως δεν εφαρμόζεται στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, παρά μόνο στους μόνιμους συναδέλφους μας, με το επιχείρημα ότι σε εμάς εφαρμόζονται οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας για τη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας. Η αλήθεια είναι όμως ότι και τα δικά μας παιδιά ασθενούν και όταν συμβεί κάτι τέτοιο δεν μπορούμε να αιτηθούμε ούτε κανονική άδεια, διότι η εργοδοσία μας απαιτεί να την έχουμε ζητήσει μέρες πριν.
 
Ø  Ειδικές άδειες (γάμου, θανάτου συγγενικού προσώπου, δίκης, κλπ.) - άδειες για επιμορφωτικούς ή επιστημονικούς λόγους - συνδικαλιστικές άδειες
 
 
2. Κατάργηση του θεσμού των Αναπληρωτών Μειωμένου Ωραρίου (ΑΜΩ)
Με χιλιάδες κενά να παραμένουν ακάλυπτα μέχρι και το τέλος κάθε σχολικής χρονιάς, θεωρούμε τουλάχιστον κοροϊδία το να προχωρά το υπουργείο Παιδείας σε προσλήψεις μειωμένου ωραρίου, προκειμένου να παρουσιάζεται επικοινωνιακά μια εικόνα «μεγάλων φάσεων προσλήψεων» ανά κλάδο.
 
 
3. Προσμέτρηση στο διδακτικό ωράριο όλων των εκπαιδευτικών της ώρας της σίτισης του ολοήμερου προγράμματος των δημοτικών σχολείων
Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων βιώνουμε εδώ και πολλά χρόνια την αδικία να μην υπολογίζεται ως διδακτική η ώρα της σίτισης, παρότι και είμαστε υποχρεωμένοι να παρευρισκόμαστε, να επιβλέπουμε και πολλές φορές να είμαστε εξολοκλήρου υπεύθυνοι για τη διαδικασία, και η ίδια ώρα αναγνωριζόταν ανέκαθεν ως διδακτική για τον υπεύθυνο εκπαιδευτικό ολοημέρου (ΠΕ 70) και συνυπολογιζόταν στο διδακτικό του ωράριο. Η ώρα αυτή όχι μόνο παραμένει έως τώρα ώρα απλήρωτης εργασίας, αλλά μετά την Υ.Α. για τον «νέο» ενιαίο τύπο δημοτικού σχολείου τείνει πλέον να θεσμοθετηθεί, αφού η κατάργηση της θέσης του υπεύθυνου ολοημέρου διαχέει πλέον την παραπάνω αδικία σε όλες τις ειδικότητες ανεξαιρέτως. Σε όλα τα δημοτικά σχολεία, λοιπόν, η πρώτη διδακτική ώρα (13:20-14:00) του ολοήμερου προγράμματος προσμετράται μόνο σε έναν εκπαιδευτικό, ενώ όλοι όσοι υποχρεωτικά βρισκόμαστε στην τάξη –πολλές φορές ελλείψει χώρου και σε διαφορετική τάξη–, παράγουμε το ίδιο ακριβώς παιδαγωγικό έργο και φέρουμε την ίδια ευθύνη. Αυτή η τακτική παραβιάζει το εργασιακό μας ωράριο, αφού συνιστά αύξηση ωραρίου μέσω απλήρωτης εργασίας για χιλιάδες εκπαιδευτικούς αναπληρωτές και μόνιμους.
 
4. Προσμέτρηση του συνόλου της προϋπηρεσίας των αναπληρωτών εκπαιδευτικών ως προς τη μισθολογική κατάταξη και εξέλιξη. Να «ξεπαγώσουν» τώρα τα Μ.Κ. που καταργούν κάθε προϋπηρεσία που αποκτήθηκε μετά την 1/1/16. Προσμέτρηση κάθε ενσήμου και για τις ημέρες της απεργίας. Δεν θα ανεχθούμε να τιμωρούνται συνάδελφοι απεργοί και εξαιτίας της απώλειας ενσήμων να μη δικαιούνται το πενιχρό επίδομα του ΟΑΕΔ μετά την απόλυσή τους.
 
5. Έγκαιρη και σταθερή καταβολή της μισθοδοσίας, όπως αυτή διαμορφώνεται σύμφωνα με τη βαθμολογική κατάταξη (προϋπηρεσία/ειδικά κριτήρια κ.τ.λ.). Δεν είναι δυνατό να ανεχόμαστε να καθορίζει η κάθε Διεύθυνση Εκπαίδευσης πότε/πόσο και αν θα πληρωθούμε. Κάθε χρόνο γινόμαστε θύματα αυθαιρεσιών και κωλυσιεργίας από την πλευρά της διοίκησης, που επιδεινώνουν τους ήδη δυσμενείς όρους διαβίωσης των αναπληρωτών εκπαιδευτικών.
 
6. Να σταματήσουν τώρα οι ιατρικές γνωματεύσεις σε ετήσια βάση ως προαπαιτούμενο της πρόσληψης για τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς. Δεν γνωρίζουν τα αρμόδια υπουργεία ότι τα ίδια φυσικά πρόσωπα απολύονται και επαναπροσλαμβάνονται με λίγους μήνες χρονική διαφορά; Ποιος ο λόγος να υποβάλλονται –και πάλι μόνο– οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί σε αυτήν τη διαδικασία; Τι ακριβώς πιστοποιείται με αυτόν τον τρόπο; Η παράλογη αυτή απαίτηση είναι επιβαρυντική και για την υγεία των ελαστικά εργαζόμενων εκπαιδευτικών. Αλήθεια, σε ποιους άλλους εργαζόμενους απαιτείται, προκειμένου να προσληφθούν, η ακτινογραφία σε τακτική ετήσια βάση, με τους κινδύνους που αυτή ενέχει για την υγεία τους; Από τη στιγμή που οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί δεν γνωρίζουν ποτέ εκ των προτέρων αν και πότε θα προσληφθούν, πώς μπορεί να θεωρείται αυτονόητο ότι θα έχουν ήδη μεριμνήσει να εξασφαλίσουν τις εν λόγω γνωματεύσεις, πληρώνοντας μάλιστα πολλές φορές από το εισόδημα που δεν έχουν;
 
 
7. Καμία επιπλέον προϋπόθεση, περικοπή ή προσθήκη κριτηρίων στο ήδη εξευτελιστικό επίδομα ανεργίας.
Ως επισφαλώς εργαζόμενοι δεν θα ανεχθούμε καμία περαιτέρω μείωση στο ήδη εξευτελιστικό για κάθε άνεργο επίδομα ανεργίας. Πόσω μάλλον οποιαδήποτε προσθήκη κριτηρίων/προϋποθέσεων, που θα μας μετατρέπουν ακόμη περισσότερο σε εξαρτημένους από τους εργοδότες δούλους, που θα πρέπει να αποδεικνύουμε ότι αναζητούμε εργασία την ίδια ώρα που θα είμαστε για ακόμη μία φορά απολυμένοι.
 
ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ
 
Μόνιμους διορισμούς
 
Σύσταση οργανικών θέσεων για όλες τις ειδικότητες/για όλους τους μεταταχθέντες συναδέλφους
 
Εξάλειψη όλων των παραπάνω αδικιών και διακρίσεων σε βάρος των ελαστικά εργαζόμενων εκπαιδευτικών
 
Μείωση των μαθητών ανά τάξη
 
Πρόσβαση όλων των μαθητών σε υποστηρικτικές δομές ειδικής αγωγής: παράλληλης στήριξης, τμήματα ένταξης
 
Ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο για όλα τα παιδιά
 
Απαιτούμε να αποσυρθεί η Υ.Α. για τον «νέο» τύπο δημοτικού σχολείου, που ακόμα μία φορά υποβάθμισε το δημόσιο σχολείο στη βάση των μνημονιακών δεσμεύσεων της κυβέρνησης και οδήγησε χιλιάδες συναδέλφους μας στην ανεργία
 
Δεν θα ανεχθούμε να παγιωθεί το απαράδεκτο/αντισυναδελφικό και αντιπαιδαγωγικό πλαίσιο των β και γ᾽ αναθέσεων, που ακυρώνει την ουσία των μαθημάτων μας και απαξιώνει με ισοπεδωτικό τρόπο τα πτυχία μας
 
Δεν θα γίνουμε το φθηνό και ακόμα πιο αναλώσιμο εργατικό δυναμικό των ΚΔΑΠ
 
Δεν θα εκχωρήσουμε στους δήμους και στις επιχειρήσεις το δικαίωμα να καθορίζουν τις εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών μας, οξύνοντας ακόμα περισσότερο τις ταξικές ανισότητες
 
Υπερασπιζόμαστε τα μορφωτικά δικαιώματα όλων των παιδιών/τα εργασιακά δικαιώματα κάθε εργαζόμενου
 
 
 
 
 
ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ Π.Ε./Δ.Ε.
 
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017 02:18

Ο Τσίπρας, ο μπαλαντέρ και ο μουτζούρης...

 
Ο Τσίπρας, ο μπαλαντέρ και ο μουτζούρης...Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι ο πρωθυπουργός κρατάει ένα πολύ δυνατό πολιτικό και διπλωματικό όπλο. Κανείς στην Ευρώπη των πολλαπλών εκλογικών αναμετρήσεων και έντονων ανακατατάξεων δεν θέλει μια νέα ελληνική περιπλοκή.
 
Ολοι θέλουν να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση όσο πιο γρήγορα είναι δυνατόν. Και για να το επιτύχουν, είναι διατεθειμένοι να κάνουν τις απαραίτητες υποχωρήσεις.

Αυτό καθόλου δεν σημαίνει ότι είναι κανείς, στη Γαλλία και ακόμη λιγότερο στη Γερμανία, ειλικρινώς ευχαριστημένος με τη στάση του Αλέξη Τσίπρα.

Νιώθουν ότι δεν πρόκειται για πολιτικό άνδρα σταθερών αντιλήψεων.

Εχουν καταλάβει ότι νιώθει σαν το ψάρι στα νερά του διάχυτου λαϊκισμού και των ακραίων πολιτικών αντιλήψεων.

Οτι χειρίζεται με άνεση τη μισή αλήθεια, ποτέ όμως όλη την αλήθεια.

Οτι δεν φοβάται τις ακραίες απολήξεις, όπως έδειξε συμμαχώντας με τον κ. Καμμένο.

Οτι δεν διστάζει να εμπλακεί στις περίπλοκες και επικίνδυνες καταστάσεις της περιοχής μας, εδώ που η Δύση συναντά την Ανατολή και ο Πούτιν διαδραματίζει ρόλο που κανείς δεν θα του αναγνώριζε μέχρι πριν από λίγο καιρό.

Σε όλες τις συναντήσεις που γίνονται τις τελευταίες μέρες, στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο, κατά κύριο λόγο, αλλά και στην Ουάσιγκτον ή στο Παρίσι, κυριαρχεί η ίδια αγωνία όταν η συζήτηση φτάνει στην Ελλάδα: θα κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος;

Πλην όμως, το «όπλο Τσίπρα» δεν απειλεί μόνον τους άλλους, τους «κακούς», τους δανειστές, τους νεοφιλελεύθερους της Ευρώπης, τους «ακραίους του Ταμείου».

Απειλεί εξίσου τον ίδιο και, δυστυχώς, όλους εμάς, το κράτος και τη χώρα.

Αν η Ελλάδα επιλέξει, διά της κυβερνήσεώς της, να... αποθάνει μετά των αλλοφύλων, να ανατιναχθεί στις αίθουσες των Eurogroup και άλλα συναφή και δήθεν ηρωικά, μην έχετε καμία αμφιβολία ότι όλοι μαζί οι πολιτικοί, των οποίων το μέλλον διακυβεύεται αυτούς τους δύσκολους μήνες, θα στραφούν εναντίον μας.

Με συνέπειες μακροπρόθεσμες και δίχως να σκεφτούν ότι υπάρχουν και «καλοί Ελληνες».

Είμαι βέβαιος ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι συνεργάτες του θα είδαν στα μάτια των Μέρκελ και Σόιμπλε ότι η Νέα Δημοκρατία δεν αποτελεί ρεαλιστική εναλλακτική λύση, αφού εκείνο που τους τρομάζει είναι ο δικός τους ψηφοφόρος, ο οποίος καθόλου δεν εκτιμά ότι ακόμη, μετά το πιο σκληρό υπερδεκαετές πρόγραμμα λιτότητας, συνεχίζει να καταναλώνει λιγότερα από όσα παράγει, για να αντιστρέψω την εξαιρετική παρατήρηση του Ανδρέα Παπανδρέου ότι εμείς εδώ, συχνά πυκνά, «καταναλώνουμε περισσότερα από όσα παράγουμε». Προτού βεβαίως παγιδευτούμε στη μακρότερη υφεσιακή παγίδα που έχει διάγει κράτος στην ιστορία του καπιταλισμού.

Η πολιτική κατάσταση στην ήπειρο που μας φιλοξενεί είναι περίπλοκη.

Η ακαταστασία στην Ουάσιγκτον και η παρεμβατική επιθετικότητα Τραμπ κάνουν τα πράγματα δυσκολότερα.

Η επίσης απροκάλυπτη παρέμβαση της Ρωσίας, που αναδεικνύεται σε αρχιπειρατή του κυβερνοχώρου, όπως φάνηκε από τις δημόσιες καταγγελίες του Γάλλου φερέλπιδος υποψηφίου για την προεδρία Μακρόν ή από τις κρατικές ενέργειες για την παρεμπόδιση αντίστοιχων παρεμβάσεων στην προεκλογική μάχη της Γερμανίας, δημιουργεί ρεαλιστικό κίνδυνο διάλυσης της Ευρωζώνης.

Ο κ. Τσίπρας πρέπει να διαλέξει με ποιον πραγματικά θέλει να συμπαραταχθεί εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου.

Συμφωνώ ότι η επιλογή του δεν είναι τόσο αυθόρμητη όσο θα ήταν για έναν «αστό» πολιτικό. Προεδρεύει μιας πολύχρωμης ομάδας στελεχών ξενοφοβικής και κρατικοδίαιτης Αριστεράς, που δεν έχει την όμοιά της πουθενά αλλού στην Ευρώπη.

Πολλοί στο κόμμα αυτό είναι πρόθυμοι να απομονώσουν τη χώρα μας. Συζητούν τα σενάρια της δραχμής.

Αποσταθεροποιούνται ψυχικά με ανοησίες για «δολαριοποίηση» της ελληνικής οικονομίας.

Σε κάθε περίπτωση, πιστεύουν ότι το κράτος θα έχει πάντοτε αρκετά χρήματα για να τους πληρώνει, αφού όλοι –κανείς δεν έχει αναφέρει κάποια εξαίρεση– έγιναν ό,τι έγιναν βυζαίνοντας τον ευρύτατο κρατικό τομέα.

Θέλω να πιστεύω (και να ελπίζω) ότι ο πρωθυπουργός θα τραβήξει αύριο, στο Eurogroup, τον μπαλαντέρ και όχι τον μουντζούρη.


Μ.Παπαδημητρίου
kathimerini.gr
Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017 02:15

Ο σκορπιός και ο βάτραχος

 
Ο σκορπιός και ο βάτραχοςΗ​​ δεύτερη αξιολόγηση ήταν να κλείσει τον Φεβρουάριο 2016. Ο Φεβρουάριος 2017 παρέρχεται χωρίς να έχει κλείσει. 
 
Ακόμα και αυτή η κυβέρνηση της ραθυμίας και των καφενειακών ρυθμών παραδέχεται ότι η έγκαιρη ολοκλήρωση είναι ζωτικής σημασίας για την οικονομία, ότι η καθυστέρηση δημιουργεί τεράστιους κινδύνους. Ο αρχικός στόχος του Νοεμβρίου έγινε Δεκέμβριος, μετά Ιανουάριος, έπειτα Φεβρουάριος. Τώρα οι προβλέψεις πάνε για Απρίλιο. Στο μεταξύ προσαρμόζεται και η ρητορική. «Υπάρχει ζωή και μετά τον Μάρτιο», δήλωσε χαλαρός ο υπουργός Επικρατείας. Γιατί να βιάζεται άλλωστε;

Οι οργανισμοί προβλέπουν πάνω από 2,5% ανάπτυξη το 2017, άλλο τόσο το 2018. Θα είναι η πρώτη επιστροφή σε ισχυρή ανάπτυξη από την αρχή της κρίσης. Το 2017-18 η χώρα μπορεί να έχει την ανάπτυξη που θα είχε το 2015-16, εάν οι τυχοδιωκτισμοί Τσίπρα-Βαρουφάκη δεν είχαν προσθέσει δύο αχρείαστα χρόνια ύφεσης. Ομως η ανάπτυξη του 2,5% θα επέλθει μόνον αν η αξιολόγηση κλείσει νωρίς το 2017, ακολουθούμενη από ένταξη στο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων της ΕΚΤ. Ο συνδυασμός των δύο θα επιτρέψει τη μείωση του κόστους χρηματοδότησης της οικονομίας και την πιστοληπτική αναβάθμιση της χώρας, οδηγώντας σε μια πρώτη δοκιμαστική έξοδο στις αγορές για δανεισμό και τροφοδοτώντας έναν ενάρετο κύκλο ανάκαμψης.Εάν, αντιθέτως, η αξιολόγηση και ένταξη στο πρόγραμμα της ΕΚΤ καθυστερήσει, τότε κινδυνεύει να εμπλακεί στον εκλογικό κύκλο της Ευρώπης. Και τότε όλες οι παραπάνω ωφέλειες θα εξανεμιστούν, η έξοδος από την κρίση θα ματαιωθεί ξανά, οι τράπεζες θα σκάσουν, η πρόσβαση στις αγορές το 2018 θα είναι παντελώς αδύνατη, οι δημοσιονομικοί στόχοι θα χαθούν. Η χώρα θα σέρνεται προς ένα βαρύ τέταρτο μνημόνιο, με την παγκόσμια σπέκουλα να οργιάζει προεξοφλώντας χρεοκοπία και Grexit.Τα παραπάνω δεν είναι άσκηση κινδυνολογίας. Απορρέουν από κατά καιρούς δηλώσεις της κυβέρνησης και είναι γνωστά στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Τούτων δοθέντων, θα ανέμενε κανείς ότι η κυβέρνηση θα επειγόταν να κλείσει την αξιολόγηση ακόμα και με μια οδυνηρή συμφωνία. Γιατί και η χειρότερη συμφωνία τώρα θα είναι καλύτερη από οποιαδήποτε συμφωνία απελπισίας προκύψει μερικούς μήνες αργότερα.Ομως δεν φαίνεται αυτό να συμβαίνει. Η κυβέρνηση καθυστερεί, επιδιώκοντας να πείσει το ΔΝΤ ότι με πρωτογενές πλεόνασμα 2%, επιπλέον μέτρα δεν απαιτούνται. Ομως, παρατείνοντας τη διαπραγμάτευση για να δικαιωθεί στους αριθμούς, τείνει να οδηγήσει στην επιδείνωση των αριθμών. Το ΔΝΤ ισχυρίζεται ότι το δημοσιονομικό αποτέλεσμα του 2016 δεν μπορεί να επαναληφθεί τα επόμενα χρόνια. Η καθυστέρηση για να διαψευστεί το ΔΝΤ οδηγεί την οικονομία σε τέτοια παράλυση που θα καταλήξει να επιβεβαιώσει το ΔΝΤ.Η κυβέρνηση έχει κάποια δίκια. Παρήγαγε μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα – προϊόν άγριας αφαίμαξης των φορολογουμένων. Τσακαλώτος και Χουλιαράκης διαπραγματεύθηκαν υπεύθυνα – άλλο αν η κυβέρνησή τους τα τίναξε στον αέρα μοιράζοντας δώρα στους συνταξιούχους. Ο ανασχηματισμός απομάκρυνε ορισμένους από τους χειρότερους υπουργούς. Επίσης, οι δανειστές ανεβάζουν διαρκώς τον πήχυ. Η κυβέρνηση είναι εγκλωβισμένη στη διένεξη ΔΝΤ-Βερολίνου.Ομως τίποτε από αυτά ο κ. Τσίπρας δεν δικαιούται να υποκρίνεται ότι δεν γνώριζε. Παρόμοιες δυσχέρειες είχαν αντιμετωπίσει και οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Εκείνες είχαν και την καυτή ανάσα ενός έξαλλου ΣΥΡΙΖΑ της αντιπολίτευσης στον σβέρκο τους. Ο κ. Τσίπρας έχει απέναντί του μια υπεύθυνη αντιπολίτευση, που ψήφισε μνημόνιο για να μην καταρρεύσει η χώρα.Ο κ. Τσίπρας θερίζει τους ανέμους που έσπειρε. Αν οι δανειστές ζητούν προληπτική νομοθέτηση μέτρων είναι γιατί ο ίδιος γκρέμισε κάθε εμπιστοσύνη που δικαιούτο να απαιτήσει μια χώρα που το 2010-14 πραγματοποίησε τη μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή στα χρονικά του ΟΟΣΑ. Αν δυσκολεύεται να πείσει τους βουλευτές του να ψηφίσουν τα μέτρα, είναι γιατί ο ίδιος τους εκπαίδευσε στα «δεν πληρώνω» και «σκίζω τα μνημόνια».Στο μεταξύ, το περιβάλλον επιδεινώνεται. Οι εκλογές στην Ολλανδία αδρανοποιούν τον πρόεδρο του Eurogroup, που έχει δουλέψει για έναν έντιμο συμβιβασμό. Από Μάρτιο η Γερμανία μπαίνει σε προεκλογικό πυρετό, με τοπικές εκλογές την άνοιξη και εθνικές εκλογές τον Σεπτέμβριο, όπου οι συντηρητικοί υποψήφιοι θα διαγκωνίζονται σε δηλώσεις αυστηρότητας προς την Ελλάδα. Και τον Μάιο μια νίκη της Λεπέν θα απελευθέρωνε δυνάμεις διάλυσης της Ευρώπης, για την οποία ήδη εργάζεται ο προπετής υποψήφιος πρέσβης του Τραμπ στην Ε.Ε. Η Ελλάδα θα είναι ένα καρυδότσουφλο στη διεθνή καταιγίδα. Αλλά η αξιολόγηση θα κακοφορμίζει σαν ανοιχτή πληγή, αναμένοντας την πολυπόθητη έγκριση του βαθέος ΣΥΡΙΖΑ.Η μεγαλοφυής στρατηγική των καθυστερήσεων και του εκβιασμού με χρεοκοπία στο χείλος της αβύσσου από τους Τσίπρα-Βαρουφάκη το 2015 στοίχισε στη χώρα το μισό της ΑΕΠ. Από το 2015 η χώρα παραδέρνει μεταξύ σοκ, εκλογών και ατέρμονης διαπραγμάτευσης, με την οικονομία σε κώμα.Στη γνωστή παραβολή, ο σκορπιός δαγκώνει τελικά τον βάτραχο που τον μετέφερε στην αντίπερα όχθη. 
 
«Γιατί το έκανες, αφού έτσι θα πεθάνουμε και οι δύο;» τον ρώτησε ο βάτραχος καθώς πνιγόταν. 
 
«Δεν μπορούσα διαφορετικά, είναι στη φύση μου», του απάντησε ο σκορπιός.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΓΟΥΛΑΤΟΣ
kathimerini
 
Της μιας δραχμής οι απατεώνες που παίζουν την πατρίδα σου στα ζάρια Επανακάμπτει δυναμικά το «λόμπι της δραχμής» κάθε φορά που είτε στο εξωτερικό είτε στο εσωτερικό επανέρχονται τα εφιαλτικά σενάρια ενός Grexit.

Και μπορεί κάποιοι ακραίοι κύκλοι των δανειστών, με αρχηγό τον Β. Σόιμπλε να επιδιώκουν να πετάξουν την Ελλάδα έξω από το κοινό νόμισμα (στο πλαίσιο του ευρύτερου σχεδίου για μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων) στο εσωτερικό της χώρας αυτοί που πρωτοστατούν στην εκστρατεία επιστροφής στη δραχμή είναι συγκεκριμένοι κύκλοι.
 
Πολιτικοί, δημοσιογραφικοί και επιχειρηματικοί ο καθένας για τα δικά του μικρά ή μεγαλύτερα συμφέροντα συγκροτούν ένα ισχυρό πλέον μέτωπο κατά του ευρώ, εκμεταλλευόμενοι την οργή, την παραπληροφόρηση ή και την πλήρη άγνοια των συνεπειών μιας τέτοιας πράξης. 
 
Αλλωστε, το κλίμα που καλλιεργείται ήδη έχει εκτινάξει τα ποσοστά των αντιευρωπαϊστών πάνω από 30% και πολλοί είναι εκείνοι που «καλοβλέπουν» τη δραχμή ως λύση στα προβλήματά τους.
 
Της μιας δραχμής οι απατεώνες που παίζουν τη χώρα στα ζάρια
 
Οι πολιτικοί κύκλοι που επιδιώκουν επιστροφή στο κοινό νόμισμα είναι γνωστοί. 
 
Πρόκειται για την Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου που έμεινε στην ιστορία για την Επιτροπή που έβγαλε το ελληνικό χρέος «επονείδιστο και απεχθές που δεν πρέπει να πληρωθεί». 
 
Είναι επίσης ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο σχεδιαστής του «Plan B», ο οποίος ακόμη και σήμερα περιφέρεται ανά τον κόσμο «πουλώντας» την οικονομική του σκέψη και προκαλώντας με το να ζητά Ειδικά Δικαστήρια για να αποδείξει την αυθεντία του.
 
Ξεκάθαρα
 
Της μιας δραχμής οι απατεώνες που παίζουν τη χώρα στα ζάρια
 
Είναι ο Αλέκος Αλαβάνος ή ο Θόδωρος Κατσανέβας, πολιτικοί που ξεκάθαρα είχαν δηλώσει από την αρχή ότι θέλουν επιστροφή στη δραχμή. 
 
Είναι ο Παν. Λαφαζάνης που ακόμη κι όταν ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ εξέφραζε αυτές τις απόψεις, όπως και την «εισβολή στο Νομισματοκοπείο», καθώς και ο καθηγητής και πρώην βουλευτής Κ. Λαπαβίτσας αλλά και αρκετοί ακόμη που κινούνται στον χώρο της «παρασιτικής» Αριστεράς.
 
Ταυτόχρονα, στο μέτωπο που έχει συγκροτηθεί, περιέργως(;) βρίσκονται και οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής και μια σειρά από άλλες ετερόκλητες πολιτικές δυνάμεις που τους ενώνει το σύνθημα «της μιας δραχμής οι απατεώνες». 
 
Υπάρχουν αρκετοί δημοσιογραφικοί κύκλοι, με εφημερίδες και sites που προωθούν με κάθε τρόπο την ιδέα της απομάκρυνσης της χώρας από το κοινό νόμισμα, ενώ δεν έχει εκλείψει ένα ιδιότυπο λόμπι επιχειρηματιών που είτε έχουν συμφέροντα στο εξωτερικό, είτε έχουν βγάλει τεράστια χρηματικά ποσά σε ξένες τράπεζες, είτε «σορτάρουν» στην έξοδο από το ευρώ για να γίνουν πάμπλουτοι.
 
Αδιαφορώντας όλοι οι παραπάνω για τις δραματικές επιπτώσεις που θα έχει στην ελληνική κοινωνία η επιστροφή στη δραχμή, οικεία βουλήσει και σε μια χρονική περίοδο που οι άλλες χώρες είναι έτοιμες για ένα τέτοιο ενδεχόμενο και δεν θα πληγούν, ενώ η Ελλάδα διαθέτει ένα οικονομικό και παραγωγικό μοντέλο που δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να υποστηρίξει την απομάκρυνση από το ευρώ.
 
Καθόλου τυχαίες δεν ήταν οι πρόσφατες ηχηρές προειδοποιήσεις του διοικητή της ΤτΕ στη Βουλή. 
 
Ο Γιάννης Στουρνάρας ξεκαθάρισε ότι όλοι όσοι μιλούν άκριτα για Grexit δεν μπορούν να αντιληφθούν το μέγεθος της εθνικής τραγωδίας επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει Βόρεια Κορέα. 
 
 «Η έξοδος από το ευρώ δεν είναι υποτίμηση είναι αλλαγή νομίσματος. Θα πρέπει να αλλάξουν όλοι οι ισολογισμοί, όλοι θα ζητούν να πληρωθούν σε ευρώ. Αυτοί που υποστηρίζουν το εθνικό νόμισμα ας ταξιδέψουν στην Β. Κορέα να δουν τι ωραία θα είναι. 
 
Η επιστροφή στη δραχμή είναι ένας ανόητος ισχυρισμός δεν σηκώνει σχολιασμό, αυτό θα σας απαντούσα στην καλύτερη των περιπτώσεων, στη χειρότερη σας αφήνω να το φανταστείτε», τόνισε, προειδοποιώντας επίσης ότι «θα συλλαμβανόμαστε στα σύνορα, δεν θα μπορούμε να ταξιδέψουμε, όλοι θα μας ζητούν να πληρώσουμε τα χρέη μας».
 
Το πόση δόση αλήθειας έχουν όλα τα παραπάνω καλό είναι να μην το ζήσει η Ελλάδα, ωστόσο, οι «δραχμιστές» ετοιμάζονται για την… τελική έφοδο. Η αρχή έγινε με την «επιστημονική» προσέγγιση του θέματος από τον καθηγητή Κώστα Λαπαβίτσα, ο οποίος φιλοδοξεί να προσελκύσει όλες τις αντιευρωπαϊκές δυνάμεις και τους «εραστές της δραχμής». Γι’ αυτό έκανε και την παρουσίαση των δεδομένων για την ελληνική οικονομία που, κατά τον ίδιο, θα προκύψουν αν η χώρα επιστρέψει στο εθνικό νόμισμα.
 
Ωστόσο, το κόστος της μετάβασης σε νέο νόμισμα, υπό τις παρούσες συνθήκες, με την Ελλάδα να μην είναι αυτάρκης σχεδόν σε κανέναν κλάδο της οικονομίας, με το τεράστιο δημόσιο χρέος να πρέπει να πληρωθεί, με μια παγκοσμιοποιημένη αγορά που δεν αφήνει περιθώρια σε χώρες όπως η δική μας να αυτονομηθούν, η ζημιά θα ήταν τεράστια.
 
Κορυφαίος τραπεζικός παράγοντας έλεγε πρόσφατα μόνο ένα παράδειγμα: 
 
«Οι τράπεζες έχουν δανειστεί (ELA, κ.λπ.) της τάξης των 60-70 δισ. ευρώ με εγγυήσεις δάνεια νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Με επιστροφή στη δραχμή τα δάνεια αυτά θα γίνουν απαιτητά να πληρωθούν σε ξένο νόμισμα. Τότε θα επικρατήσει το απόλυτο χάος».
 
Μια παλαιότερη έρευνα του 2012 από την Εθνική Τράπεζα και μια πρόσφατη ανάλυση του ΣΕΒ, καταδεικνύουν τις συνέπειες για τους Ελληνες από την επιστροφή στη δραχμή.
 
Σύμφωνα με την Εθνική, και με βάση τα οικονομικά στοιχεία που ίσχυαν πριν από πέντε χρόνια:
 
• Το ενδεχόμενο της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, θα προκαλέσει δραματική μείωση του ετήσιου κατά κεφαλήν εισοδήματος του Ελληνα πολίτη κατά 55% από 19.400 ευρώ σε 8.700 ευρώ (στοιχεία 2012). Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα υπάρξει ένα είδος στάσης πληρωμών.
 
• Τα δάνεια θα μετατραπούν στο νέο νόμισμα, με την ανάλογη ισοτιμία. Γενικώς, τα δάνεια τα οποία έχουν συναφθεί σε συνάλλαγμα εξακολουθούν να οφείλονται σε συνάλλαγμα. Αυτό σημαίνει ότι το κεφάλαιο του χρέους θα αυξάνεται διαρκώς σε συνάρτηση με την υποτίμηση του νομίσματος. Το ίδιο θα ισχύει και με τους τόκους.
 
• Προβλέπεται υποτίμηση του νέου νοµίσµατος τουλάχιστον κατά 65% έναντι του ευρώ, ανεργία στο 34%, «δυσκολία πρόσβασης» σε καύσιµα, πρώτες ύλες και φάρµακα, εκτόξευση του εξωτερικού χρέους σε επίπεδα άνω του 340% κι όλα αυτά υπό την προϋπόθεση ότι το Grexit θα πραγµατοποιηθεί µελετηµένα και σε συνθήκες οµαλότητας.
 
• Η Εθνική αναφέρει ακόμη: «Σύµφωνα µε το βασικό µας σενάριο, ο περιορισµός του ΑΕΠ, πέραν του αρχικού 22%, θα µειωθεί επιπλέον κατά 15%. Μια τέτοια εξέλιξη θα καταστήσει σίγουρα τη χώρα παρία της διεθνούς κοινότητας, ενώ λίγα κράτη θα είναι διατεθειµένα πλέον να συνεργαστούν µαζί µας». Ακόµη, «ένα εµπειρικό µοντέλο δεν µπορεί να ποσοτικοποιήσει τις δραµατικές επιπτώσεις από τη µετάβαση στο νέο νόµισµα», όπως «οι ακραίες συνθήκες αβεβαιότητας, κοινωνικής αναταραχής και οικονοµικού πανικού εξαιτίας και της απροθυµίας, τουλάχιστον το πρώτο διάστηµα, των αλλοδαπών εταιρειών να συνεργαστούν µε την Ελλάδα».
 
• Μεγάλη ζηµιά θα υποστούν οι κλάδοι των εξαγωγών και του τουρισµού. Για τις εξαγωγές αναµένεται καθίζηση, αφού «ένα σηµαντικό µέρος των εξαγόµενων προϊόντων βασίζεται σε εισαγόµενες πρώτες ύλες και εισαγόµενα ενδιάµεσα κεφαλαιουχικά αγαθά, τα οποία δύσκολα οι εξαγωγείς θα µπορούσαν να αποκτήσουν λόγω της περιορισµένης πρόσβασής τους στο ξένο συνάλλαγµα». Ο τουριστικός τομέας, «θα µπορούσε να πληγεί, βραχυπρόθεσµα, σοβαρά από πιθανές κοινωνικές αναταραχές» και «ταξιδιωτικές οδηγίες» σε βάρος της χώρας.
 
• Κανείς βεβαίως δεν μπορεί να υπολογίσει το χάος που θα προκληθεί π.χ. σε νομικά ζητήματα, στη μετατροπή των διακρατικών συμβάσεων ή στα κεντρικά συστήματα πληρωμής, τις ταμειακές μηχανές και τα άλλα προγράμματα των ηλεκτρονικών υπολογιστών.
 
• Αναφορικά με τις καταθέσεις των Ελλήνων, αυτές θα ήταν υποχρεωτικά μετατρέψιμες σε δραχμές και όσο μεγαλύτερη θα ήταν η υποτίμηση τόση αγοραστική αξία θα χάσουν, αναλόγως βεβαίως και του πληθωρισμού που θα εκτοξευτεί στα ύψη. Αυτό βεβαίως προϋποθέτει να μείνουν ανοικτές οι τράπεζες και να μην καταρρεύσουν.
 
• Στο ερώτημα γιατί να μην τυπώσουμε χρήμα, η απάντηση είναι ότι μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα αυτό θα καταστεί πληθωριστικό και θα γυρίσουμε στις εποχές του Πολέμου με τα εκατομμύρια και τα δισεκατομμύρια να μην έχουν καμιά αξία.
 
• Η Εθνική τέλος επισημαίνει ότι η έξοδος από το ευρώ θα καταστήσει αναπόφευκτη την αθέτηση ενός μεγάλου τμήματος των 325 δισ. ευρώ του εξωτερικού χρέους. Χωρίς την αθέτηση αυτή το χρέος, σε συνδυασμό με την υποτίμηση και την ύφεση θα το εκτόξευε σε ποσοστό άνω του 370% και θα δημιουργούσε την ανάγκη για μεγαλύτερο πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, προκειμένου να πληρώνονται τα χρεολύσια του εξωτερικού δημόσιου χρέους.
 
• Εκτιμάται επίσης ότι η οικονομική δραστηριότητα θα υφίστατο μια σημαντική συρρίκνωση της τάξης του 22% σε πραγματικούς όρους, με δραματικές συνέπειες για την ανεργία, τις ευάλωτες κοινωνικές μονάδες.
 
Χάος
Κορυφαίος τραπεζικός παράγοντας έλεγε πρόσφατα μόνο ένα παράδειγμα: «Οι τράπεζες έχουν δανειστεί (ELA, κ.λπ.) της τάξης των 60-70 δισ. ευρώ με εγγυήσεις δάνεια νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Με επιστροφή στη δραχμή τα δάνεια αυτά θα γίνουν απαιτητά να πληρωθούν σε ξένο νόμισμα. Τότε θα επικρατήσει το απόλυτο χάος».

Προβλέπεται υποτίμηση του νέου νομίσματος τουλάχιστον κατά 65% έναντι του ευρώ, ανεργία στο 34%, «δυσκολία πρόσβασης» σε καύσιμα, πρώτες ύλες και φάρμακα, εκτόξευση του εξωτερικού χρέους σε επίπεδα άνω του 340% κι όλα αυτά υπό την προϋπόθεση ότι το Grexit θα πραγματοποιηθεί μελετημένα και σε συνθήκες ομαλότητας.
 
ΔΡΑΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ «ΔΕΙΧΝΕΙ» ΜΕΛΕΤΗ
 
Κατάρρευση των τραπεζών, ελλείψεις βασικών αγαθών
Η μελέτη του ΣΕΒ υπεισέρχεται σε άλλα ζητήματα που θα προκύψουν από την έξοδο από το ευρώ.

Όπως τονίζεται, η εξάρτηση της χώρας από εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών διαμορφώνεται σε 53 δισ. ευρώ. Το 2015, με την επιφύλαξη του διαφορετικού μείγματος εισαγωγών και εξαγωγών, η χώρα είχε ανάγκη να εισάγει 390 χιλ. τόνους κρέας, 307 χιλ. τόνους γαλακτοκομικά, 1.179 χιλ. τόνους δημητριακά, 515 χιλ. τόνους ζωοτροφές, 325 χιλ. τόνους άνθρακα, 12.555 χιλ. τόνους πετρέλαιο και 2.333 χιλ. τόνους φυσικό αέριο για να ικανοποιηθεί η εγχώρια κατανάλωση, δεδομένης της εγχώριας παραγωγής. Η εξάρτηση από την ΕΕ-28, στο κρέας και τα γαλακτοκομικά είναι grosso modo 100%.

Στα δημητριακά 62%, στις ζωοτροφές 53%, με τα ορυκτά καύσιμα να προέρχονται σχεδόν αποκλειστικά από χώρες εκτός ΕΕ-28. Η Ελλάδα είναι καθαρός εξαγωγέας μόνο στα φρούτα και λαχανικά (1.115 εκατ. ευρώ), τα είδη από μη μεταλλικά ορυκτά (126 εκατ. ευρώ), όπως το τσιμέντο και άλλα οικοδομικά υλικά, και τα βασικά μέταλλα (297 εκατ. ευρώ), όπως αλουμίνιο, χαλκός κ.ά.

Η εξάρτηση της χώρας από καθαρές εισαγωγές (εξαιρουμένων των ανωτέρω) ανέρχεται σε 1,8 δισ. ευρώ σε τρόφιμα και ποτά και σε 14,1 δισ. ευρώ σε βιομηχανικά προϊόντα.

Στα βιομηχανικά προϊόντα (χωρίς καύσιμα), οι μεγαλύτερες ανάγκες της χώρας εντοπίζονται στα οχήματα (3,1 δισ. ευρώ), τα φάρμακα και καλλυντικά (2,2 δισ., εκ των οποίων 1,8 δισ. ευρώ σε φάρμακα), τα είδη ένδυσης και υπόδησης (1,3 δισ. ευρώ), τα μηχανήματα (1,1 δισ. ευρώ), τις συσκευές τηλεπικοινωνιών (787 εκατ. ευρώ), τα χημικά (760 εκατ. ευρώ), το χαρτί (590 εκατ. ευρώ), τις ηλεκτρικές συσκευές (520 εκατ. ευρώ), τους Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές και τις μηχανές γραφείου (520 εκατ. ευρώ), κ.ο.κ.
 
Δανεισμός από το παρελθόν
Ο ΣΕΒ τονίζει ακόμη ότι σε ετήσια βάση η χώρα μας δεν δημιουργεί πλέον ελλείμματα με τους εμπορικούς της εταίρους στη διεθνή αγορά. Παρόλα αυτά, το παρελθόν των μεγάλων ελλειμμάτων στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και κεφαλαίων που έπρεπε να χρηματοδοτηθεί με εξωτερικό δανεισμό, βαραίνει ακόμη τη χώρα.

Η καθαρή επενδυτική θέση της χώρας είναι σήμερα αρνητική κατά 234 δισ. ευρώ, με τις υποχρεώσεις και τις απαιτήσεις έναντι μη κατοίκων να διαμορφώνονται σε 472 δισ. και 238 δισ. ευρώ αντιστοίχως.

Στις υποχρεώσεις, η Γενική Κυβέρνηση συμμετέχει με 236 δισ. ευρώ ( το δημόσιο χρέος στα χέρια μη κατοίκων) και η Τράπεζα της Ελλάδος με χρέος 93 δισ. ευρώ κυρίως προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα - ΕΚΤ (η διαφορά μεταξύ χορηγήσεων και καταθέσεων των ελληνικών τραπεζών που καλύπτεται από την ΕΚΤ μετά τη φυγή των καταθέσεων από το τραπεζικό σύστημα λόγω της επταετούς κρίσης).
 
Οι τράπεζες
Το τελευταίο στην ουσία είναι χρέος των ελληνικών τραπεζών, που σε περίπτωση εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη είναι, όχι μόνο άμεσα απαιτητό, αλλά και σε ευρώ. Και κάτι παρόμοιο θα συμβεί και με το δημόσιο χρέος που θα διεκδικηθεί από τους δανειστές σε ευρώ, ανεξαρτήτως νομίσματος στο οποίον θα μετατραπεί. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους, που δεν μπορεί να φύγει η χώρα από την Ευρωζώνη.

Σε περίπτωση Grexit και μετατροπής του ενεργητικού και του παθητικού των τραπεζών σε ένα νέο υποτιμημένο νόμισμα, και επειδή το χρέος των τραπεζών προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα παραμείνει σε ευρώ, οι τράπεζες θα εμφανίσουν αρνητική καθαρή θέση, ή διαφορετικά, θα πτωχεύσουν και θα κρατικοποιηθούν με την εκτύπωση χρήματος από τον Χολαργό.

Και όλα αυτά θα συμβούν σε ένα περιβάλλον υπερπληθωρισμού, καθώς το εκδοτικό προνόμιο της Τράπεζας της Ελλάδος θα ενεργοποιηθεί κατά το δοκούν για να αποκατασταθούν, και οι «αδικημένοι των Μνημονίων», και για την άσκηση «κοινωνικής πολιτικής» σε στιλ Βενεζουέλας.

Οπως αναφέρει ο ΣΕΒ, σε πραγματικούς όρους, θα βασιλέψει η φτώχεια και η δυστυχία χωρίς πραγματική βελτίωση μισθών και συντάξεων, μιας και δεν υπάρχουν οι συνταξιοδοτικοί πόροι.

Τέλος, όσοι έχουν καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες (και κυρίως, τα χαμηλά εισοδήματα) θα χάσουν σημαντικό μέρος των αποταμιεύσεων τους, και όσοι έχουν δάνεια (κυρίως, τα υψηλότερα εισοδήματα) θα μπορέσουν να τα αποπληρώσουν με λεφτά από το εξωτερικό. Καμία πολιτική δύναμη δεν πρόκειται να αντέξει τη μεγαλύτερη αναδιανομή εισοδήματος από τους φτωχότερους στους πλουσιότερους, που η μετατροπή του νομίσματος θα επιφέρει».

Βεβαίως, αναφορικά με τις τράπεζες θα πρέπει να υπολογίσει κανείς την έκρηξη των «κόκκινων» δανείων, αφού κανείς δεν θα πληρώνει, ενώ οι πελάτες τους, επιχειρήσεις και ιδιώτες, δεν θα έχουν έσοδα λόγω μεγάλης πτώσης της οικονομικής δραστηριότητας.
 

Του Βασίλη Σ. Κανέλλη
imerisia.gr
 
Ούτε ψύλλος στον κόρφο του αυτ-ΑΠΑΤΕΩΝΑ ΤσίπραΗ ιστορία του νεαρού βοσκού που περιέπαιζε τους συγχωριανούς φωνάζοντας άσκοπα λύκος στα πρόβατα για να γελάσει μαζί τους, είναι γνωστή...

Γνωστή είναι και η κατάληξη της ιστορίας όταν πράγματι προέκυψε λύκος στα πρόβατα και παρά τις φωνές κανένας δεν έτρεξε να βοηθήσει. Η ιστορία του κ. Τσίπρα με τα δημοψηφίσματα μοιάζει με την ιστορία του βοσκού. Όταν ο λαός τον πίστεψε, κινητοποιήθηκε και τον στήριξε με 62%, ο τελευταίος τον εξαπάτησε και έπραξε τα αντίθετα απ΄ όσα είχε υποσχεθεί. Ενάμισι χρόνο αργότερα έρμαιο του αδιεξόδου των αριστερίστικων αντιφάσεων και εμμονών ο πρωθυπουργός σκέφτεται να ξεφύγει πάλι από τη δύσκολη κατάσταση της απόρριψης της κοινής γνώμης μέσω της αναθέρμανσης ευρύτερων αντιθέσεων κάποιου δημοψηφισματικού διλήμματος.

Αν το επιχειρήσει, το πιθανότερο είναι να πετύχει τα αντίθετα από αυτά που επιδιώκει. Να μην πάει κανένας στην κάλπη του δημοψηφίσματος με συνέπεια στην κάλπη των βουλευτικών που θα ακολουθήσουν, το αποτέλεσμα να είναι ακόμη χειρότερο, απ’ ό,τι θα ήταν στην περίπτωση μιας έντιμης απόδρασης μέσω πρόωρων εκλογών... Η εβδομάδα που ξεκινά σήμερα είναι κρίσιμη και λόγω του βραδινού Eurogroup. Όπως λέγαμε και την περασμένη Δευτέρα, οι βασικές επιλογές της κυβέρνησης είναι τρεις: α) Υπογραφή: Να τα υπογράψει όλα και να πάρει μια παράταση μερικών μηνών στην εξουσία για να υποστεί επιτάχυνση της φθοράς. Η ζημιά που έχει γίνει στην οικονομία με την καθυστέρηση είναι ήδη μη αναστρέψιμη και αποτελεί ερωτηματικό, αν θα επιτρέψει στην κυβέρνηση να μακροημερεύσει μέχρι τις αρχές του 2018, όπου μετά τις εκλογές σε Γαλλία, Γερμανία θα υπάρξουν οριστικές αποφάσεις, για τη διευθέτηση της ελληνικής εκκρεμότητας. β) Ρήξη: Να μην υπογράψει και να θέσει τη συμφωνία στην κρίση του λαού είτε με απευθείας πρόωρες εκλογές θολώνοντας τα νερά με κάποιο δημοψήφισμα προκειμένου να κρύψει την αποτυχία του. Στην Ευρώπη εν τω μεταξύ έχει αυξηθεί κατά πολύ ο κύκλος αυτών που επιθυμούν και επιδιώκουν το Grexit. Βέβαια, μια άλλη κυβέρνηση με ένα δικό της ταχείας επέμβασης μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα θα μπορούσε να αλλάξει σιγά-σιγά το κλίμα... Αυτή είναι μια ειδοποιός διαφορά μεταξύ της κυβέρνησης του κ. Τσίπρα και μιας του κ. Μητσοτάκη. γ) Καθυστέρηση: Το τρίτο σενάριο είναι η καθυστέρηση του κλεισίματος της συμφωνίας με στόχο να εκβιάσουν τους Ευρωπαίους με το ελληνικό θέμα ανοιχτό τη στενή προεκλογική περίοδο σε Γαλλία και Γερμανία. Πενία (πνευματική εν προκειμένω) τέχνας κατεργάζεται. Τα συμπτώματα διάλυσης της οικονομίας είναι ήδη αισθητά στις τραπεζικές καταθέσεις, τα "κόκκινα" δάνεια και την οικονομική δραστηριότητα συνολικότερα. Ακόμη και αν πετύχει ο εκβιασμός η εμπιστοσύνη της οικονομίας είναι δύσκολο να ανακτηθεί. Επιπλέον οι εκτιμήσεις λένε πως οι τράπεζες αν συνεχιστεί η παρούσα κατάσταση σε ένα δυο μήνες θα χρειαστούν πάλι ανακεφαλαιοποίηση. Επί της ουσίας η διαφορά μεταξύ των τριών επιλογών έγκειται στο αν οι ελληνικές πρόωρες εκλογές θα γίνουν πριν τις γερμανικές ή μετά. Στην περίπτωση του πρώτου σεναρίου ο χρόνος μετατίθεται για μετά, αν το επιτρέψουν οι εξελίξεις στην ελληνική οικονομία όπου η κατάσταση είναι τραγική. Στις περιπτώσεις των άλλων δύο σεναρίων ο πιθανότερος χρόνος είναι πριν τις γερμανικές εκλογές ή ακόμη και τις γαλλικές εκλογές. Βασιζόμενος κάποιος στη συμπλεγματική ιδιοσυγκρασία της ελληνικής αριστεράς το πιθανότερο σενάριο είναι αυτό που θα είναι καταστροφικότερο για τη χώρα. Δηλαδή, το τρίτο που θέλει τη διαπραγμάτευση να σέρνεται όσο μακρύτερα γίνεται.Τελειωμένη υπόθεση Η κυβέρνηση είτε με δημοψήφισμα είτε χωρίς, τις επόμενες εκλογές θα τις χάσει. Αυτό εκτός των δημοσκοπήσεων που είναι σαρωτικές σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ και του προσώπου του πρωθυπουργού (ποτέ εν ενεργεία πρωθυπουργός δεν ερχόταν 3ος ή 4ος σε δημοφιλία) αρκεί κάποιος να κυκλοφορήσει και να ακούσει τα σχόλια για το πρόσωπό του στις λαϊκές, τα καφενεία, τα θέατρα και τις συναυλίες. Θυμίζουν τον ορυμαγδό των ανεκδότων για τον Παττακό αμέσως μετά τη μεταπολίτευση. Το πολιτικό άστρο του κ. Τσίπρα έσβησε το καλοκαίρι του 2015. Τις εκλογές του Σεπτεμβρίου τις κέρδισε από κεκτημένη ταχύτητα. Από τη μια πλευρά δεν είχαμε αρχίσει ακόμη να πληρώνουμε τους φόρους και τον ΕΝΦΙΑ και από την άλλη όσοι τον είχαν ψηφίσει δεν μπορούσαν να "καταπιούν" πως μπορεί κάποιος να τους εξαπάτησε τόσο χοντρά. Από τις αρχές του 2016 που οι τσέπες άρχισαν να αδειάζουν οι δημοσκοπήσεις κατέγραφαν με ακρίβεια την κατάρρευση. Πολλοί είχαν πιστέψει πως είχε βρεθεί ο επόμενος Ανδρέας Παπανδρέου. Ήτοι, η πολιτική προσωπικότητα που θα δεσπόσει στην ελληνική πολιτική σκηνή τα επόμενα 15-20 χρόνια. Η στήλη από νωρίς είχε επισημάνει πως οι συνθήκες δεν ευνοούν μια επανάληψη του φαινομένου Παπανδρέου. Ο Παπανδρέου ανήλθε στην εξουσία σε μια περίοδο που το χρέος της χώρας ήταν στο 25% του ΑΕΠ και που ξεκίνησε μια μακρά περίοδος ευημερίας με δανεικά και επιδοτήσεις. Μπορεί να διέλυσε την οικονομία και να καταχρέωσε τη χώρα και τις επόμενες γενιές αλλά ο κόσμος ένιωθε βελτίωση στην τσέπη του. Κάθε επόμενη χρονιά ήταν καλύτερη από την προηγούμενη. Ο κ. Τσίπρας μιμήθηκε το λαϊκίστικο ρεσάλτο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία σε μια περίοδο που η χώρα είχε χρεοκοπήσει και πρέπει να προσαρμοστεί σε χαμηλότερα επίπεδα και να παράγει αντί να καταναλώνει πλούτο. Ο Ανδρέας Παπανδρέου με όπλο το λαϊκισμό έκανε ρεσάλτο σε καράβι γεμάτο χρυσό και παρθένες ενώ ο Αλέξης Τσίπρας σε μια μαούνα στης οποίας τα αμπάρια οι αναθυμιάσεις αναδύονται δίπλα σε εστίες φωτιάς... Ούτε ψύλλος στον κόρφο του...
Του Κώστα Στούπα
capital.gr


Επανακαθορισμός των Δυσπρόσιτων σχολικών μονάδων
Παρατείνεται μέχρι και τις 12 Μαρτίου η ημερομηνία υποβολής των εισηγήσεων   των αρμόδιων Περιφερειακών Συμβουλίων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας  Εκπαίδευσης, με απόφαση που υπέγραψε ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου.
Επίσης με την ίδια απόφαση ο υπουργός Παιδείας  καλεί τις

Διευθύνσεις Εκπαίδευσης ΠΕ και ΔΕ να υποβάλλουν μέσω των οικείων Περιφερειακών Διευθύνσεων έως 5 Μαΐου τις εισηγήσεις τους για τις σχολικές μονάδες αρμοδιότηταάς τους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 13 παρ. 7γ του νόμου 1351/1983.

ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος
Σελίδα 1 από 2065

Εκπαιδευτικά Νέα