Υπουργείο Εξωτερικών βοηθάει σε αυτήν την κατεύθυνση.
Β. Μέσα στο Δεκέμβριο με ανταλλαγή επιστολών και τον Ιανουάριο με την επίσκεψη της κ. Νικόλα εδώ, θα προσπαθήσουμε να δώσουμε γρήγορές λύσεις. Επιτέλους! Περνάνε τα χρόνια και ως προς αυτό δεν γίνεται τίποτα. Πρέπει να γίνει. Είναι μια χαραμάδα ευκαιρίας τώρα. Προσπαθούμε να την αξιοποιήσουμε.
Γ. Δεύτερον, πρέπει να δούμε με πολύ μεγάλη εκτίμηση, κυρία Πρόεδρε, τους εθελοντές εκπαιδευτικούς που έχουν πάει εκεί και διδάσκουν –τους συνάντησα στο Αργυρόκαστρο- στο σχολείο που έχει οργανώσει ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος και ο επιχώριος Μητροπολίτης. Αυτά τα παιδιά πάνε εκεί, παίρνουν από την εκκλησία κάτι σαν επίδομα και τίποτα άλλο. Θα πρέπει να τους δούμε με μεγάλη εκτίμηση και να δούμε θέματα μοριοδότησης αυτής της λειτουργίας που κάνουν. Είναι κυρίως παιδιά από τη Βόρειο Ελλάδα που πάνε εκεί. Πώς να το πω; Είναι άνθρωποι με εθνική συνείδηση, με συνείδηση αποστολής. Και είναι δύσκολη η δουλειά τους, δεν είναι απλή. Επισκέφτηκα -και ήταν συγκλονιστικό- το Κοιμητήριο Βουλιαρατών. Εκεί είναι πενήντα οκτώ Έλληνες νεκροί στον πόλεμο που έχουν βρει χώρο στη γη με τα ονόματά τους. Κάποιοι έχουν φωτογραφίες τους.
Τους επισκέπτονται κάθε 28η Οκτωβρίου οι συγγενείς τους από την Ελλάδα. Αυτό δεν αφορά μόνο αυτούς. Άφορά πέντε, έξι, εφτά, οκτώ χιλιάδες άλλους που είναι θαμμένοι σε ομαδικούς τάφους. Έχουν υπάρξει οι σχετικές μελέτες. Ο κ. Σούρλας έχει κάνει μια χαρακτηριστική.