Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  

 

 

 

 

 eef dioikisi kai epikoinonia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το site των αμοιβαίων μεταθέσεων

 


 

 


E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

 
Εκτίμησή μου είναι ότι σε περίπτωση που η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (σ.σ. που εκδίκασε την υπόθεση στις 3 Ιουνίου 2016) δεν τ εκδώσει σύντομα, σε ένα με ενάμιση μήνα,  την απόφαση για το νόμο επιλογής στελεχών εκπαίδευσης ,ώστε να μπορεί να γίνει όλη η διαδικασία της αλλαγής της ισχύουσας νομοθεσίας εγκαίρως, το υπουργείο Παιδείας  θα προτιμήσει  να πάει σε παράταση της θητείας των  Διευθυντών των σχολικών μονάδων, παρά να πάει σε νέες κρίσεις με τον υπάρχοντα νόμο και να αφήσει το ενδεχόμενο να δημιουργηθούν προβλήματα ακόμα και κατά την περίοδο των κρίσεων (αν π.χ. βγει τότε η απόφαση του ΣτΕ).
Αυτό είπε ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Κρήτης Γιώργος Τερζάκης σε συνάντηση  που είχε με Διευθυντές Σχολείων του νησιού, ενώ τόνισε τα εξής:

 

1. Το υπουργείο Παιδείας περιμένει την απόφαση του ΣτΕ.
2. Επίσημα δεν είναι γνωστή η απόφαση . αλλά εκτιμάται  ότι το ΣτΕ θα εντοπίζει κάποια θέματα στο νόμο για την επιλογή στελεχών στην εκπαίδευση, όπως π.χ. την ψηφοφορία, γι' αυτό και στις κρίσεις των Διευθυντών Εκπαίδευσης   προστέθηκε  η συνέντευξη στη διαδικασία .
3.  Η  διάρκεια της θητείας των διευθυντών είχε οριστεί στα δύο έτη και όχι στα τέσσερα , προκειμένου να “δοκιμαστεί” στην πράξη ο νόμος. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε κανένα θέμα με το ΣτΕ, υπήρχε η σκέψη να γίνουν διορθώσεις και βελτιώσεις, όπου απαιτούνταν.

4. Μια από τις πιθανές διορθώσεις σε επόμενο νόμο  είναι η δυνατότητα  επιλογής πολλών σχολικών μονάδων των υποψηφίων Διευθυντών. Με τον ισχύοντα νόμο πολύ     δύσκολα ένας υποψήφιος μπορεί να γίνει Διευθυντής σε σχολείο που δεν τον γνωρίζουν, ανεξαρτήτως προσόντων.
Σημείωση
Νομικοί κύκλοι εκτιμούν ότι  η απόφαση του ΣτΕ  θα εκδοθεί πριν τις 15  Μαρτίου.


Με νέα απόφαση που υπέγραψε ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου για τη συνέχιση της υποτροφίας σε προπτυχιακούς φοιτητές ΑΕΙ της Ελλάδος, από πόρους που διέθεσε το υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, με το ποσό που συγκεντρώθηκε από τον έρανο των μαθητών/μαθητριών της Κύπρου το 2012, ως έμπρακτη χειρονομία υποστήριξης προς τους Έλληνες

συμμαθητές τους, και τα τέσσερα χρόνια οι υποψήφιοι πρέπει να έχουν προαχθεί στο επόμενο έτος σπουδών με μέσο όρο βαθμολογίας τουλάχιστον 6,51 από 8,51 που ίσχυε σε κλίμακα βαθμολόγησης 0-10 σε μαθήματα του ενδεικτικού προγράμματος σπουδών εντός της πρώτης ή τουλάχιστον της πρώτης και της δεύτερης εξεταστικής περιόδου .


Το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων τονίζει κατηγορηματικά ότι η κατ’ οίκον διδασκαλία και συνεπώς η έκδοση παράτυπων τίτλων σπουδών επέχει ποινικές ευθύνες τόσο για τους γονείς όσο και για τα εμπλεκόμενα ιδιωτικά σχολεία.
Με αφορμή λοιπόν το ντοκιμαντέρ «ΙΧΘΥΣ» και την καταγγελία της ΟΙΕΛΕ, στα οποία γίνεται λόγος για πιθανές παράνομες συμφωνίες ιδιωτικών σχολείων και γονέων, ώστε να εκδίδονται

παράτυποι τίτλοι σπουδών σε μαθητές χωρίς τη φυσική τους παρουσία στα μαθήματα, ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου έδωσε εντολή στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης να διερευνηθούν τόσο η συγκεκριμένη καταγγελία όσο και ενδεχόμενα παράνομα περιστατικά σε όλα τα ιδιωτικά σχολεία.

 

Ο Βασίλης Χουλιάρας παρουσίασε νέους πίνακες, αναλυτικούς, για τον υπολογισμό της μισθοδοσίας των εκπαιδευτικών.
 
Υπολογίστε το μισθό σας και το φόρο συμπληρώνοντας όσα σας ζητάει η κατηγορία στην οποία ανήκετε.

Το .xls είναι χωρισμένο σε φύλλα:
-Μισθοδοσία παλαιών μονίμων
-Μισθοδοσία παλαιών μονίμων Π.Μ.
-Μισθοδοσία νέων μονίμων
-Μισθοδοσία νέων μονίμων Π.Μ.
-Μισθοδοσία αορίστου χρόνου
-Μισθοδοσία αορίστου χρόνου Π.Μ.
-Μισθοδοσία αναπληρωτών
-Μισθοδοσία ωρομισθίων
 

Το αρχείο ΕΔΩ
 
parelash3-thumb-largeΣτο τέλος της φτάνει η περίοδος της Αποκριάς, όπου σε πολλές περιοχές της χώρας θα τηρηθούν τα ανάλογα έθιμα. Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας συναντάμε από «τζάρους», «μακαρούνες», «κορέλες» και «φράγκους», μέχρι «γενίτσαρους», «μπούλες» και «καλόγερους».
Δείτε με ποιόν τρόπο γιορτάζονται οι Απόκριες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας:
ΠΑΤΡΑ: Η πρωτεύουσα του καρναβαλιού με τα 180 χρόνια ιστορία
Το καρναβάλι της Πάτρας αποτελεί την πιο γνωστή εκδήλωση της χώρας μας. Στην Πάτρα πραγματοποιούνται κάθε χρόνο διάφορες εορταστικές εκδηλώσεις την περίοδο των Αποκριών. Την τελευταία εβδομάδα των Αποκριών έχουμε και τον τερματισμό των καρναβαλικών εκδηλώσεων με τις δύο μεγάλες παρελάσεις των αποκριάτικων αρμάτων. Τις παρελάσεις απαρτίζουν μεγάλα αποκριάτικα άρματα, που συνήθως σατιρίζουν καταστάσεις και πρόσωπα των ημερών μας, αλλά και πλήθος μασκαράδων, τόσο με Πατρινούς όσο και με άλλους απ” όλη την υπόλοιπη Ελλάδα.

Ένα γνωστό και άκρως πατρινό έθιμο είναι και τα λεγόμενα «Μπουρμπούλια». Σύμφωνα μ” αυτό το έθιμο, γυναίκες μεταμφιέζονται σε ντόμινο, κρύβοντας τόσο το πρόσωπό τους όσο και το σώμα τους, ώστε να έχουν εκείνες την αποκλειστική επιλογή του καβαλιέρου τους και συμμετέχουν σε απογευματινούς χορούς.
ΞΑΝΘΗ: Το κάψιμο του Τζάρου
Στην Ξάνθη αναβιώνει το έθιμο «Κάψιμο του Τζάρου». Σύμφωνα με τη λαϊκή μας παράδοση, ο «Τζάρος» ήταν ένα ανθρώπινο ομοίωμα που βρισκόταν τοποθετημένο πάνω σε πουρνάρια. Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, καιγόταν στο κέντρο της πλατείας, προκειμένου οι κάτοικοι της περιοχής να μην έχουν το καλοκαίρι ψύλλους. Αυτό το έθιμο προέρχεται από τους πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης. Το όνομα «Τζάρος» προήλθε από τον ήχο που έκαναν τα πουρνάρια όταν καίγονταν (τζ –τζ). Μετά το κάψιμο του «Τζάρου» τη σειρά τους παίρνουν αμέτρητα πολύχρωμα πυροτεχνήματα. Το έθιμο λέγεται ότι έφεραν οι πρόσφυγες από το Σαμακώβ της ανατολικής Θράκης και αναβιώνει κάθε χρόνο από τους κατοίκους του ομώνυμου συνοικισμού.
ΡΕΘΥΜΝΟ: Το καρναβάλι με τις καντάδες και οι «Λεράδες»
Στην Κρήτη γιορτάζουν τις ημέρες του καρναβαλιού με ιδιαίτερη ένταση, αφού οι κιθάρες και τα μαντολίνα πρωτοστατούν στις εκδηλώσεις και συνοδεύουν τους μασκαράδες στη μεγάλη παρέλαση. Το ρεθυμνιώτικο καρναβάλι είναι το μεγαλύτερο της Κρήτης. Οι εκδηλώσεις αρχίζουν με καντάδες στα στενά της παλιάς πόλης και συνεχίζονται με το κυνήγι του κρυμμένου θησαυρού. Την Κυριακή πριν από τη μεγάλη καρναβαλική παρέλαση λαμβάνει χώρα μια «τελετουργία», ο λεγόμενος χορός των ομάδων, σύμφωνα με τον οποίο παρουσιάζονται θεατρικά σκετς, τα οποία σκηνοθετούν οι ίδιοι και η θεματική τους επικεντρώνεται στη μεταμφίεσή τους.
Ένα από τα κρητικά αποκριάτικα έθιμα είναι και οι «Λεράδες». Οι «Λεράδες» είναι μασκαράδες οι οποίοι φορούν γύρω από τη μέση και τα χέρια μεγάλες κουδούνες και αποτελούν τη συνηθέστερη μεταμφίεση των Κρητικών. Χαρακτηριστική, δε, μάσκα των Κρητικών είναι η «Σιβιανή μάσκα». Αυτή είναι κατασκευασμένη από τη ρίζα του φυτού «Αθάνατος». Ομάδα ανθρώπων φορά τη μάσκα αυτή και περιφέρεται στα σπίτια του νησιού.
ΚΟΖΑΝΗ: Το γλέντι του Φανού
Στην Κοζάνη ξεχωρίζουν οι Φανοί -φωτιές που ανάβουν σε γειτονιές της πόλης- και η ενεργή συμμετοχή των κατοίκων που ετοιμάζουν το γλέντι του φανού, χορεύουν υπό τους ήχους των χάλκινων πνευστών και τραγουδούν τα «Ξιανέντραπα» αλλά και τραγούδια κλέφτικα, της αγάπης και της ξενιτιάς. Oι καρναβαλικές εκδηλώσεις στην Κοζάνη ξεχειλίζουν από θετική ενέργεια και ενθουσιασμό, καθώς κάθε χρόνο αυξάνεται η συμμετοχή της νεολαίας.
ΜΕΣΣΗΝΗ: Η Κυριακή της Τυροφάγου με οργανοπαίκτες και τη Δημοτική Φιλαρμονική
Στη Μεσσήνη έχουν ένα χαρακτηριστικό έθιμο, το οποίο και λέγεται «Κυριακή της Τυροφάγου». Σύμφωνα μ” αυτό, πολλοί μασκαράδες κυκλοφορούν και γλεντούν στους δρόμους, συνοδευόμενοι από οργανοπαίκτες της περιοχής, καθώς και της Δημοτικής Φιλαρμονικής. Το έθιμο αυτό λαμβάνει χώρα την Κυριακή πριν από την Καθαρά Δευτέρα, ενώ το βράδυ της ίδιας μέρας οι κάτοικοι συνηθίζουν να ανάβουν φωτιές σε διάφορα σημεία της πόλης, γύρω από τις οποίες κυριαρχεί το γλέντι και ο χορός.
ΜΕΘΩΝΗ: Του Κουτρούλη ο γάμος- με δύο γαμπρούς και… καμία νύφη
Μια πολύ γνωστή μας έκφραση, «Του Κουτρούλη ο γάμος», προέρχεται από το κλασικό αποκριάτικο έθιμο που αναβιώνει κάθε χρόνο στη Μεθώνη. Στο έθιμο αυτό συμμετέχουν δύο άνδρες, όπου είναι και οι νεόνυμφοι και με τη συνοδεία των συγγενών και φίλων τους καταλήγουν στην πλατεία της πόλης για να γίνει ο γάμος. Κατά τη διάρκεια του γάμου διακωμωδούνται διάφορες καταστάσεις και αναφορές τόσο του παρελθόντος όσο και του σήμερα. Αστεία – πειράγματα και σατιρικός χαρακτήρας διακατέχει τον γάμο αυτό, που θα καταλήξει σε ένα τρικούβερτο γλέντι.
ΚΑΡΠΑΘΟΣ: Το «Λαϊκό Δικαστήριο… Ανήθικων Πράξεων»
Στο νησί της Καρπάθου έχουν ένα ξεχωριστό έθιμο, στο οποίο διακωμωδούν τις δίκες των δικαστηρίων. Εκεί λοιπόν, την Καθαρά Δευτέρα, λειτουργεί το λεγόμενο «Λαϊκό Δικαστήριο Ανήθικων Πράξεων». Σ” αυτό οδηγούνται άνθρωποι που έχουν κάνει άσεμνες πράξεις και χειρονομίες σε κάποιους άλλους, προκειμένου να δικαστούν από τους λεγόμενους «Τζαφιέδες», που είναι οι χωροφύλακες. Η δίκη εξελίσσεται σε γέλια και πειράγματα και καταλήγει σε ένα μεγάλο αποκριάτικο γλέντι.
ΓΑΛΑΞΙΔΙ: Τα αλευρο- μουτζουρώματα
Στο Γαλαξίδι συναντά κανείς τα καθιερωμένα έθιμα (άναμμα φωτιάς στις πλατείες, μεταμφιεσμένους καρνάβαλους στους δρόμους, γλέντια παντού…). Εκείνο που χαρακτηρίζει την όμορφη αυτή πόλη, είναι ο αλευροπόλεμος. Έχει τις ρίζες του στην τουρκοκρατία που και τότε ήταν έθιμο της Αποκριάς. Αρχικά έβαφαν το πρόσωπό τους με κάρβουνο, αλλά στη συνέχεια προστέθηκε και το αλεύρι για να γίνει το έθιμο πιο… φαντασμαγορικό!
ΚΑΡΥΣΤΟΣ: Το αποκριάτικο έθιμο του «Μακαρούνα»
Ένα παλιό αποκριάτικο έθιμο της Νότιας Εύβοιας είναι το έθιμο του «Μακαρούνα». Σύμφωνα με την παράδοση ο «Μακαρούνας» ήταν ένας άντρας με πολύ ανεπτυγμένη σεξουαλική δράση που προφανώς οφείλονταν σε… ανάλογες ικανότητες. Δεν άφηνε καμία γυναίκα παραπονεμένη. Όλες είχαν περάσει από τα χέρια του. Ανύπαντρες, παντρεμένες, χήρες και ζωντοχήρες, νέες, μεσόκοπες και γριές κι όλες είχαν να λένε μόνο καλά λόγια για τις επιδόσεις του. Ήρθε όμως η τελευταία Κυριακή της αποκριάς όπου σύμφωνα με τα έθιμα της Καρύστου φτιάχνουν ζυμαρικά (μακαρούνες). Ο «Μακαρούνας» έφαγε τόσο πολύ που έσκασε. Μέγας θρήνος ανάμεσα στο γυναικείο πληθυσμό.
Κάθε Καθαρή Δευτέρα λοιπόν μια ομάδα από καρναβαλιστές φτιάχνει το πτώμα του «Μακαρούνα», ένα σκιάχτρο με παλιά ρούχα παραγεμισμένα με άχυρα ή κουρέλια πάνω σε ένα πρόχειρο φορείο. Για να τονίσουν το κωμικό μέρος του εθίμου φροντίζουν να έχει μια τεράστια κοιλιά από το πολύ φαΐ κι ένα τεράστιο πέος να βγαίνει μέσα από το ξεκούμπωτο παντελόνι. Αφού ετοιμάσουν τον νεκρό ετοιμάζονται και οι «γυναίκες» που θα τον μοιρολογήσουν. Ακολουθούν την πομπή στην οποία προηγείται ο παπάς και οι ψαλτάδες που ψέλνουν νεκρώσιμα μεν, αλλά παραλλαγμένα με πολύ καυστικό τρόπο, πίνοντας και οδυρόμενοι. Στη συνέχεια στήνεται τρικούβερτο γλέντι. Χορεύουν κρατώντας το «νεκρό» ψηλά και πίνοντας μέχρι τελικής πτώσεως.
ΚΑΛΑΜΑΤΑ: Το γαϊτανάκι και το κρέμασμα της «γριάς Συκούς»
Στην Καλαμάτα αναβιώνει κάθε χρόνο το παραδοσιακό γαϊτανάκι, το οποίο και λαμβάνει χώρα στην κεντρική πλατεία του χωριού. Ένα από τα χαρακτηριστικά τοπικά αποκριάτικα έθιμα είναι το κρέμασμα της «γριάς Συκούς». Σύμφωνα με την παράδοση, αυτό το έθιμο λαμβάνει χώρα το πρωί της Καθαρής Δευτέρας, στο ίδιο σημείο της πλατείας στο οποίο και κρεμάστηκε η «γριά Συκούς» κατ” εντολή του Ιμπραήμ Πασά.
ΚΕΡΚΥΡΑ: Το κάψιμο του Καρνάβαλου με άρωμα… Βενετίας
Στην Κέρκυρα την τελευταία Κυριακή της αποκριάς γίνεται το κάψιμο του σιορ καρνάβαλου, αφού προηγουμένως έχει διαβαστεί η διαθήκη του. Ο κορφιάτικος γάμος και ο χορός των παπάδων αναβιώνουν σε διάφορα χωριά του νησιού. Τα καρναβαλικά έθιμα της Κέρκυρας συνδυάζουν την αρχαιοελληνική παγανιστική κουλτούρα με το φινετσάτο πνεύμα του καρναβαλιού της Βενετίας. Το καρναβάλι αναγγέλλεται, ως είθισται στα Επτάνησα, από τον τελάλη, ο οποίος διαλαλεί τον ερχομό του σιορ καρνάβαλου κρατώντας το «όρντινο» (διαταγή). Ιδιαίτερα έθιμα υπάρχουν σε ορισμένα χωριά της Κέρκυρας όπως ο κορφιάτικος γάμος και ο χορός των παπάδων.
ΣΚΥΡΟΣ: Οι γέροι, οι κορέλες και οι φράγκοι
Στο νησί της Σκύρου, κλασικό αποκριάτικο έθιμο είναι ο «γέρος» και η «κορέλα». Ο «γέρος» φοράει χοντρή μαύρη κάπα, άσπρη υφαντή βράκα και έχει στη μέση του 2 – 3 σειρές κουδούνια. Το πρόσωπό του καλύπτεται από προβιά μικρού κατσικιού και, περπατώντας με χορευτικό ρυθμό, καταφέρνει να ηχούν μελωδικά τα κουδούνια που φοράει. Η «κορέλα», η ντάμα του γέρου, είναι ντυμένη με παραδοσιακά σκυριανά ρούχα, με κυρίαρχο χρώμα το άσπρο και καλυμμένο το πρόσωπό της. Το δίδυμο αυτής της σκυριανής Αποκριάς συνοδεύει πολλές φορές και ο «φράγκος». Αυτός ο μασκαράς, ντυμένος με παραδοσιακά ρούχα του νησιού αλλά και παντελόνι, σατιρίζει εκείνους τους Σκυριανούς που έβγαλαν τις βράκες και φόρεσαν παντελόνια (φράγκικα).
ΑΜΦΙΣΣΑ: Ο θρύλος του στοιχειού
Ο «θρύλος του στοιχειού» αναβιώνει το τελευταίο Σαββατοκύριακο της αποκριάς. Από τη συνοικία Χάρμαινα, όπου βρίσκονται τα παλιά Ταμπάκικα και τα σκαλιά του Αϊ Νικόλα, κατεβαίνει το «στοιχειό» και μαζί ακολουθούν εκατοντάδες μεταμφιεσμένοι. Λέγεται πώς τα «στοιχειά» αποτελούν ψυχές σκοτωμένων ανθρώπων ή ζώων που τριγυρίζουν στην περιοχή. Η αναπαράσταση της «Νύχτας των στοιχειών» γίνεται κάθε χρόνο από το 1995 στην πόλη των Οζολών και η ιστορία του εθίμου αναφέρεται στην ελληνική εκδοχή του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας.
ΝΑΟΥΣΑ: Γενίτσαροι και Μπούλες
Στη Νάουσα αναβιώνει το έθιμο «Γενίτσαροι και Μπούλες», που έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα και, πιο συγκεκριμένα, στη λατρεία του θεού Διονύσου. Αυτό το παραδοσιακό δρώμενο χρονολογείται στις αρχές του 18ου αιώνα, ενώ οι ρίζες του ανιχνεύονται στις διονυσιακές γιορτές της αρχαίας Ελλάδας. Η φορεσιά του Γιανίτσαρου αποτελείται από φουστανέλα, τσαρούχια, βαριά ασημένια νομίσματα και ολοκληρώνεται με την περίφημη μάσκα από πανί κερωμένο στην εσωτερική πλευρά, εξωτερικά στοκαρισμένη με ένα ζωγραφιστό τσιγκελωτό μουστάκι. Όλη την περίοδο των αποκριών η μάσκα κοσμεί πολλά από τα μπαλκόνια της Νάουσας.
Ένας απαράβατος κανόνας του εθίμου που δεν αλλοιώθηκε όσα χρόνια κι αν πέρασαν είναι πως οι τελεστές του εθίμου είναι αυστηρά μόνο άντρες. Από τα πολύ παλιά χρόνια στα μπολούκια έπαιρναν μέρος και μικρά αγόρια.
Το έθιμο ξεκινάει νωρίς το πρωί, την παραμονή της Κυριακής της Αποκριάς όπου κι αρχίζει το ντύσιμο. Αυτό συμβαίνει γιατί τ” ασήμια που θα κοσμήσουν τα πανάκριβα υφάσματα πρέπει να ραφτούν ένα ένα πάνω σε ένα ειδικά σχεδιασμένο για την τελετή γιλέκο. Τελευταία προσθήκη για να ολοκληρωθεί η αμφίεση της Μπούλας είναι το περίτεχνο και συνάμα πολύπλοκο κεφαλοδέσιμο, το οποίο τοποθετείται από ειδικό τεχνίτη, έτσι ώστε να δεθεί σωστά και σφιχτά για ν” αντέξει στις μεγάλες διαδρομές που θα διανύσουν οι τελεστές και στους πολλούς και έντονους χορούς που απαιτεί η τέλεση του εθίμου.
ΚΑΣΤΟΡΙΑ: Φωτιές στις πλατείες
Την Κυριακή της μεγάλης Αποκριάς αναβιώνουν κατά το σούρουπο οι μεγάλες φωτιές στις μεγάλες πλατείες της πόλης, στην Καστοριά. Πρόκειται για προχριστιανικό έθιμο, που επέζησε μέσα στον χρόνο και έφτασε ως τις μέρες μας. Οι μεγαλύτεροι μπουμπούνες είναι της πλατείας Ντουλτσό, της γειτονιάς του Απόζαρι, της πλατείας Ομονοίας και της γειτονιάς του παλαιού Νοσοκομείου. Γύρω από την αναμμένη μπουμπούνα, οι παρευρισκόμενοι πίνουν και γεύονται κεράσματα της μέρας της Αποκριάς, που καταναλώνονται εν όψει της Καθαράς Δευτέρας. Λαϊκές ορχήστρες παίζουν τοπικούς παραδοσιακούς σκοπούς και ακολουθεί χορός μέχρι να σβήσει η μπουμπούνα. Στα σπίτια, οι νοικοκυραίοι τηρούν το έθιμο του «Χάσκαρη». Μετά το βραδινό φαγητό διασκεδάζουν όλοι με τις προσπάθειες που καταβάλουν όλα τα μέλη της οικογένειας για να «πιάσουν» με το στόμα ολάνοιχτο το βρασμένο αυγό που τους προσφέρεται με τη βοήθεια ενός ξύλινου ραβδιού και μιας κλωστής στην οποία δένεται το αυγό. Το νόημα αυτού του εθίμου είναι συμβολικό: Με το αυγό κλείνει το στόμα για την Σαρακοστιανή νηστεία – Με το αυγό ανοίγει ξανά τη νύχτα της Ανάστασης.
ΔΡΑΜΑ: Το έθιμο του Καλό – γερου
Το εθιμικό δρώμενο του Καλόγερου (= καλός γέρος) τελείται τη Δευτέρα της Τυρινής. Οι ρίζες του ανάγονται σε πανάρχαιες ευετηρικές τελετές, κατά τις οποίες οι άνθρωποι ζητούσαν από τις ανώτερες δυνάμεις να επενεργήσουν στη βλάστηση και να γονιμοποιήσουν τη γη. Στις μέρες μας, το έθιμο υπενθυμίζει και υπογραμμίζει την εξάρτηση του ανθρώπου από τη φύση. Το έθιμο ήλθε στη Δράμα μαζί με τους πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης. Αναβιώνει από μια ομάδα μεταμφιεσμένων με επικεφαλής τον Καλόγερο. Επισκέπτονται τα σπίτια του χωριού και ύστερα πηγαίνουν στην πλατεία. Εκεί διεξάγονται διαγωνισμός διελκυστίνδας, εικονικό όργωμα και σπορά. Το δρώμενο ολοκληρώνεται με την εικονική νεκρανάσταση του Καλόγερου.
ΝΑΞΟΣ: Οι «Κουδουνάτοι»
Το νησί αυτό αποτελεί τη γενέτειρα του Διονύσου και έτσι ο εορτασμός της Αποκριάς ξεκινά από το πρώτο Σάββατο, κατά το οποίο γίνεται το σφάξιμο των χοίρων. Αποκριάτικο έθιμο αυτού του νησιού είναι και οι «Κουδουνάτοι». Αυτοί είναι άνθρωποι με κάπα και κουκούλα, οι οποίοι περιφέρονται στους δρόμους του νησιού, κάνοντας πολύ θόρυβο και προκαλώντας τους υπολοίπους με άσεμνες χειρονομίες. Μαζί με τους «Κουδουνάτους» κυκλοφορούν επίσης και ο «Γέρος», η «Γριά» και η «Αρκούδα». Στις πλατείες πολλών χωριών του νησιού στήνεται γλέντι με άφθονο κρασί και φαγητό, το οποίο και πλαισιώνεται από οργανοπαίκτες και παραδοσιακά αποκριάτικα τραγούδια.
ΓΙΑΝΝΕΝΑ: «Τζαμάλες»
Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς στα Γιάννενα γιορτάζονται οι «Τζαμάλες». Οι Τζαμάλες είναι μεγάλες φωτιές, όπου οι μεταμφιεσμένοι χορεύουν σε διπλές και τριπλές σειρές γύρω τους. Οι εκδηλώσεις του Καρναβαλιού κορυφώνονται στην κεντρική πλατεία των Ιωαννίνων, όπου στήνεται και το περίφημο γαϊτανάκι.

 

 
Δύο πορίσματα και μετά η πρόταση από το υπ. Παιδείας
Τη συμφωνία των κοινωνικών και επιστημονικών φορέων στην ανάγκη να αλλάξει το Λύκειο επικύρωσε ο πρώτος κύκλος του νέου «εθνικού» διαλόγου, που ολοκληρώθηκε χθες στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής. Αποφεύγοντας να συζητήσει το θέμα της εισαγωγής στην τριτοβάθμια και της αλλαγής του εξεταστικού συστήματος, η επιτροπή κατέληξε στην αποδοχή των γενικών κατευθύνσεων που έθεσε το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής.
Οι χθεσινές παρεμβάσεις των πρώην γενικών γραμματέων του υπουργείου Παιδείας σημείωσαν την ανάγκη για επέκταση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, για αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης, τη σημασία της διεύρυνσης των δυνατοτήτων εξειδίκευσης στο Λύκειο, συζητώντας

μόνο… παρεμπιπτόντως αλλαγές στο εξεταστικό σύστημα. Με την ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου τη σκυτάλη παίρνει τώρα το υπουργείο Παιδείας για να συμπυκνώσει τις προτάσεις των φορέων και εμπειρογνωμόνων σε ένα πρώτο πόρισμα, που θα σταλεί σε όλους τους συμμετέχοντες στον διάλογο. Σε ένα δεύτερο πόρισμα θα συνθέσει τις παρατηρήσεις που θα προκύψουν επί του πρώτου, για να ξεκινήσουν επαφές με τα κόμματα. Το τρίτο βήμα είναι να ανοίξει το υπουργείο τα δικά του χαρτιά, φέρνοντας τη δική του πρόταση στη Βουλή.

Αν και ο Κώστας Γαβρόγλου επέμεινε μέχρι τώρα ότι η Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων συζητάει μόνο για το Λύκειο, η πρόταση που θα έρθει από το υπουργείο, σύμφωνα με πληροφορίες, θα περιλαμβάνει τον τρόπο εισαγωγής στην τριτοβάθμια. Θα προτείνει δηλαδή πώς θα προκύπτει ο βαθμός του Εθνικού Απολυτηρίου για τους υποψηφίους των Πανελλαδικών του 2020, και ακόμη θα θέτει το ζήτημα της εμπλοκής των ΑΕΙ στην εισαγωγή των φοιτητών στα τμήματα ή στις σχολές. «Οι εισαγωγικές εξετάσεις έχουν το στοιχείο της λειτουργικότητας και του αδιάβλητου, αλλά όλοι δεχόμαστε ότι δεν παίζουν κανένα ρόλο ή ότι ο ρόλος που έχουν είναι αρνητικότατος» είπε χθες ο υπουργός Παιδείας, τονίζοντας ότι η εισαγωγή στην τριτοβάθμια θα γίνεται με τον βαθμό του απολυτηρίου. Αυτή η πρόταση, που έχει συχνά επαναλάβει δημοσίως, διαφέρει από την πρόταση του ΙΕΠ για εισαγωγή στην τριτοβάθμια με τον μέσο όρο των πανελλαδικώς εξεταζόμενων μαθημάτων.
Όσο για τον ρόλο των ΑΕΙ, η αναβάθμισή τους αποτελεί αίτημα και των ίδιων των πανεπιστημίων, όπως εκφράστηκε και χθες από τον Ι. Γκόλια, πρόεδρο της Συνόδου των πρυτάνεων -είτε ορίζοντας το κατώτατο επιτρεπτό όριο βαθμολογίας ανά τμήματα είτε υποδεικνύοντας μαθήματα που θεωρούν απαραίτητα για το απολυτήριο, όπως είπε. Αλλά και ο Γιάννης Παντής, γενικός γραμματέας του υπουργείου, τάχθηκε υπέρ της συμμετοχής των ΑΕΙ στη διαδικασία επιλογής των υποψηφίων για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια. Ακόμη έθεσε και το ζήτημα της ρύθμισης των επαγγελματικών δικαιωμάτων σε 192 τμήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Ο Κ. Γαβρόγλου προανήγγειλε χθες την προκήρυξη 2.000 θέσεων μαθητείας (μεταλυκειακό έτος επαγγελματικής κατάρτισης) σήμερα, που συνιστά την πρώτη περιορισμένη εφαρμογή του προγράμματος πανελλαδικά, και υποστήριξε ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να δεσμευτεί πως θα διαθέσει κονδύλια για την αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Τέλος, προανήγγειλε ότι, παράλληλα με την επιτροπή για τα οικονομικά της εκπαίδευσης, το νεοσυσταθέν Εθνικό Συμβούλιο Εκπαίδευσης και Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού θα διερευνήσει περαιτέρω τρόπους διασύνδεσης της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας.
Η ΑΥΓΗ - Μίνα Κωστοπούλου


     

Η εμπιστοσύνη σχολείων και μαθητών στους Πανελλήνιους Διαγωνισμούς Φυσικής / Φυσικών «Αριστοτέλης» αποδεικνύεται από τις συνεχιζόμενες -πέρα από κάθε προσδοκία και παρά την όποια παραπληροφόρηση- δηλώσεις συμμετοχής σε αυτούς. Ο αριθμός των δηλώσεων συμμετοχής έως τώρα αποδεικνύει επίσης ότι οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές και οι γονείς τους:
·  Γνωρίζουν ότι οι Διαγωνισμοί «Αριστοτέλης» είναι συνέχεια των Διαγωνισμών Φυσικής / Φυσικών των προηγουμένων ετών, οργανώνονται δε τώρα από την Εταιρεία Φυσικής σε αποκλειστική συνεργασία με το Τμήμα Φυσικής ΕΚΠΑ, μετά από ομόφωνη απόφαση της Γενικής Συνέλευσής του.

 

·  Γνωρίζουν ότι η Ομάδα που σχεδιάζει και πραγματοποιεί τους Διαγωνισμούς Φυσικής  / Φυσικών «Αριστοτέλης» και τη συμμετοχή της χώρας μας στις Διεθνείς Ολυμπιάδες Φυσικής είναι η ίδια Ομάδα που όλα τα προηγούμενα χρόνια σχεδίαζε και πραγματοποιούσε εξ ολοκλήρου τους Διαγωνισμούς Φυσικής  / Φυσικών και τη συμμετοχή της χώρας μας στις Διεθνείς Ολυμπιάδες Φυσικής.
·  Γνωρίζουν ότι έχουν αναρτηθεί ή αναρτώνται ενδεικτικά θέματα και οι θεματικές ενότητες από τις οποίες θα επιλεγούν τα θέματα των Διαγωνισμών «Αριστοτέλης» για το λύκειο, το γυμνάσιο και το δημοτικό (http://micro-kosmos.uoa.gr ή και www.εεφεε.gr).
·  Γνωρίζουν τέλος ότι οι Διαγωνισμοί «Αριστοτέλης» είναι οι μόνοι που διεξάγονται υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας και οι μόνοι που επιλέγουν, όπως και πέρσι, τους μαθητές που θα εκπροσωπήσουν τη χώρα μας στην 48η Διεθνή Ολυμπιάδα Φυσικής 2017 (εγκύκλιοι Φ15/26038/Δ2/16-02/2017 και Φ15/193259/Δ2/14-11-2016, 190814/Δ2/10-11-2016, Φ15/10294/Δ2/23-01-2017, Φ.14/2317/186243/Δ1/04-11-2016).
Για την Εταιρεία Φυσικής (εεφεε)


Το νέο πλανητικό σύστημα που βρέθηκε με το νάνο υπέρ-ψυχρό αστέρι «Trappist-1», έχει επτά πλανήτες σαν τη Γη και τουλάχιστον τρεις από αυτούς μπορεί να έχει ήδη φιλοξενήσει εξωγήινη ζωή.
  • Αυτό το μικροσκοπικό αστρικό σύστημα που ανακαλύφθηκε πρόσφατα, είναι μόλις 39 έτη φωτός μακριά από τη Γη και είναι γνωστό ως Trappist-1
  • Έξι εσωτερικοί πλανήτες βρίσκονται σε μια εύκρατη ζώνη όπου οι θερμοκρασίες της επιφάνειας κυμαίνονται από 0-100° C 
  • Από αυτούς, τουλάχιστον τρεις πιστεύεται ότι είναι ικανοί να έχουν ωκεανούς, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα της ζωής 
  • Κανένα άλλο αστρικό σύστημα που μας είναι γνωστό δεν περιέχει έναν τόσο μεγάλο αριθμό πλανητών στο μέγεθος της Γης και κατά πάσα πιθανότητα είναι βραχώδεις πλανήτες
  • Θα γνωρίζουμε αν υπάρχει ζωή σε μια δεκαετία, αλλά είναι πιθανό να περάσουν εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια για να φτάσουμε ατο σύστημαΉδη το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ερευνά τις ατμόσφαιρες γύρω από αυτούς τους πλανήτες.
Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) θεώρησε αρκετά σημαντικό το γεγονός για να το προβάλει, διοργανώνοντας σχετική συνέντευξη Τύπου με τη συμμετοχή των επιστημόνων που έκαναν την ανακάλυψη.
Το άστρο είναι ένας πολύ ψυχρός ερυθρός νάνος με την ονομασία Trappist-1, με μέγεθος μόλις το 8% του Ήλιου μας και οριακά μεγαλύτερο του πλανήτη Δία, ενώ η φωτεινότητά του είναι μόλις το 0,05% της φωτεινότητας του Ήλιου.
Από τους επτά εξωπλανήτες (Trappist – 1b, c, d, e, f, g και h), οι έξι βρίσκονται στη ζώνη που θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή, με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από μηδέν έως 100 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή ανάλογες των θερμοκρασιών της Γης και της Αφροδίτης.
Στο ερώτημα αν κάποια από τις επτά «αδελφές» της Γης διαθέτει όντως κάποια μορφή ζωής, η απάντηση των επιστημόνων προς το παρόν είναι «δεν γνωρίζουμε».
Η NASA πάντως θεωρεί ότι το εν λόγω σύστημα εξωπλανητών θα αποτελέσει τον κατ’ εξοχήν στόχο του υπό κατασκευή νέου διαστημικού τηλεσκοπίου της «Τζέημς Γουέμπ».
Οι μάζες, το μέγεθος και η πυκνότητα των επτά εξωπλανητών είναι παρόμοια με της Γης. Πιθανότατα είναι και αυτοί βραχώδεις, ενώ μπορεί να έχουν νερό σε υγρή μορφή (ιδίως οι ενδιάμεσοι Trappist – 1e, f και g), κάτι που προς το παρόν πάντως αποτελεί απλή εικασία, καθώς δεν υπάρχει τρόπος για να επιβεβαιωθεί.
Οι πλανήτες διαγράφουν μια πλήρη τροχιά γύρω από το μητρικό άστρο τους σε μιάμιση έως 13 γήινες μέρες (η διάρκεια του έτους τους).Αν και βρίσκονται πολύ πιο κοντά στο άστρο τους από ό,τι η Γη στον Ήλιο, δεν «ψήνονται» από αυτό, επειδή το Trappist – 1 είναι ένα πολύ πιο ψυχρό άστρο, άρα εκπέμπει λιγότερη ακτινοβολία.
Οι ερευνητές από οκτώ χώρες, με επικεφαλής τον Μισέλ Γκιγιόν του Ινστιτούτου Διαστημικών Επιστημών και Αστροφυσικής του βελγικού Πανεπιστημίου της Λιέγης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature».
Τον Μάιο του 2016 ο Γκιγιόν και οι συνεργάτες του είχαν ανακαλύψει τρεις εξωπλανήτες γύρω από το συγκεκριμένο άστρο, που ονομάσθηκε έτσι επειδή η ανακάλυψη έγινε με τη «μέθοδο της διάβασης» από το ρομποτικό μικρό βελγικό τηλεσκόπιο Trappist διαμέτρου 0,6 μέτρων του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή.
Τώρα, συνδυάζοντας νέες παρατηρήσεις και από άλλα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια (μεταξύ των οποίων το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο – VLT του ESO και το τηλεσκόπιο Spitzer της NASA), εντόπισαν άλλους τέσσερις εξωπλανήτες στο ίδιο σύστημα.
Οι αστρονόμοι δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν την μελέτη για να μάθουν περισσότερα για το εν λόγω σύστημα, που – όσον αφορά τις τροχιές των πλανητών του – θυμίζει το σύστημα του Δία με τα φεγγάρια του, αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα.
«Πρόκειται για ένα εκπληκτικό πλανητικό σύστημα. Όχι μόνο επειδή βρήκαμε τόσους πολλούς πλανήτες σε αυτό, αλλά επειδή όλοι είναι απρόσμενα όμοιοι σε μέγεθος με τη Γη», δήλωσε ο Γκιγιόν.
Αρχικά οι επιστήμονες νόμιζαν ότι οι περισσότεροι εξωπλανήτες είναι γιγάντιοι, σαν τον Δία ή μεγαλύτεροι. Αλλά όσο αυξάνουν οι παρατηρήσεις εξωπλανητών, τόσο οι αστρονόμοι πείθονται ότι οι πλανήτες με μέγεθος ανάλογο της Γης αφθονούν στο γαλαξία μας.
Πιθανότατα το ηλιακό μας σύστημα που, στο εσωτερικό τμήμα του, διαθέτει τη Γη και άλλους τρεις μικρότερους από αυτήν πλανήτες (Άρη, Αφροδίτη, Ερμή), είναι τελικά κάτι συνηθισμένο.
Εκτιμάται ότι περίπου το 15% των άστρων στη γειτονιά μας είναι πολύ ψυχρά άστρα όπως το Trappist – 1, πράγμα που τα καθιστά στόχους των αστρονόμων για μελλοντική έρευνα σε αναζήτηση εξωπλανητών γύρω τους.
http://physics4u.gr/

 

Με εννιά μήνες φυλάκιση και ένα χρόνο στέρηση των πολιτικών της δικαιωμάτων , καταδικάστηκε , από το Εφετείο Αθηνών, πρώην Διευθύντρια Εκπαίδευσης και Πρόεδρος του Συμβουλίου Επιλογής Διευθυντών Σχολικών Μονάδων , για τα αδικήματα της Παράβασης καθήκοντος και της Ψευδούς Βεβαίωσης κατ’ εξακολούθηση, μετά από μήνυση που κατέθεσε εναντίον της πρώην Διευθυντής Εκπαίδευσης και πρώην Διευθυντής Σχολείων.
Τα αδικήματα αφορούν ενέργειες της πρώην Διευθύντριας Εκπαίδευσης, κατά τις κρίσεις των Διευθυντών σχολείων του 2011.
Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017 01:50

Συμβίωση σε κλίμα ήττας και παραίτησης

 

Το κτίριο είναι μεγάλο, εξαώροφο, αλλά δεν το πιάνει το μάτι σου. Βρίσκεται σε κεντρικό δρόμο των Εξαρχείων, κοντά στην Ομόνοια. Μπορεί να έχεις περάσει εκατοντάδες φορές απ' έξω, αλλά να μην το έχεις προσέξει. Κάθε χιλιοστό της εξωτερικής του επιφάνειας είναι καλυμμένο με γκράφιτι. Για να βρεις την είσοδο μια πόρτα αφύσικα χαμηλή για το μέγεθος της οικοδομής χρειάζεται να ψάξεις. Πουθενά δεν υπάρχει επιγραφή. Πουθενά δεν υπάρχει ίχνος ότι πρόκειται για κτίριο που στεγάζει γραφεία καθηγητών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
 
Ευτυχώς , λέει ένας από τους καθηγητές της νεότερης γενιάς που έχει γραφείο στο κτίριο. Ευτυχώς που το έχουν μουντζουρώσει παντού. Αν δεν το είχαν κάνει μόνοι τους, θα έπρεπε να το μουντζουρώσουμε εμείς. Αλλιώς, εδώ που είμαστε (στα Εξάρχεια) θα μας είχαν κάνει κατάληψη. Ή θα μας είχαν κάψει .
 

 

Καθισμένος στο γραφείο του, ένα δωμάτιο δύο επί τέσσερα, ο καθηγητής δεν μιλάει ούτε με θυμό ούτε με ανησυχία. Προφέρει το θα μας είχαν κάψει με παγερή αταραξία, σαν να μιλάει για τη ρουτίνα της δουλειάς του.
 
Η κουβέντα έρχεται κάποια στιγμή, παρεμπιπτόντως, στην επίθεση κατά του καθηγητή Αγγέλου Συρίγου στο Πάντειο. Μπορεί να μην ήξεραν καν ποιον χτυπούσαν , λέει ο καθηγητής. Ήξεραν, δεν ήξεραν, δεν έχει σημασία . Ούτε τώρα το ύφος του προδίδει θυμό. Περιγράφει απλώς τη ρουτίνα.
 
Οι τοίχοι απειλούν
 
Έχει αλλάξει η ρουτίνα της πανεπιστημιακής ζωής Ή εντάσσεται το επεισόδιο στο Πάντειο σε μια καθημερινότητα που οι περισσότεροι απ' όσους δουλεύουν στον χώρο έχουν μάθει να την υφίστανται περίπου ως κανονική
 
Και ναι και όχι. Όπως αφηγείται καθηγητής του Παντείου, που ήταν αυτόπτης μάρτυρας της επίθεσης κατά του Συρίγου, το κλίμα έχει κάπως αλλάξει τις τελευταίες ημέρες, αλλά αυτό είναι μάλλον συγκυριακό. Έχουν γεμίσει τους τείχους με απειλές κατά των καθηγητών που βοήθησαν στο να γίνουν οι καταγγελίες και οι μηνύσεις και να οδηγηθούν οι δράστες στη Δικαιοσύνη. Κι αυτό, δεν σας κρύβω, κάπως σε επηρεάζει. Τελειώνεις το μάθημα και κοιτάς τριγύρω τι συμβαίνει .
 
Ο ίδιος, πάντως, παραδέχεται ότι ιδίως το ίδρυμα της Συγγρού, στο οποίο εργάζεται, δεν είχε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν το Πολυτεχνείο ή το Καποδιστριακό. Ήμασταν τυχεροί , λέει, γιατί πολλοί υπουργοί Παιδείας προέρχονταν από το Πάντειο και φρόντιζαν να μας λύσουν πολλά οργανωτικά προβλήματα. Γι' αυτό και δεν υπήρχαν προστριβές. Δεν υπήρχε το θερμοκήπιο για να αναπτυχθούν βίαιες συμπεριφορές .
 
Η σχέση του Πανεπιστημίου με τους πυρήνες του αντιεξουσιαστικού χώρου περιγράφεται περίπου ως συμβιωτική. Τους έχει ατύπως παραχωρηθεί μια αίθουσα, την οποία νέμονται χωρίς έλεγχο. Και, βεβαίως, τους έχει αναγνωριστεί το μονοπώλιο της διακίνησης ιδεών στους τοίχους του Παντείου.
 
Την ίδια συμβιωτική σχέση που εξασφαλίζει σχετική ηρεμία στην καθημερινότητα περιγράφει και έμπειρη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μπορεί, ας πούμε, για μέρες να μη λειτουργεί η θέρμανση. Μπορεί να μη μαζεύονταν τα σκουπίδια στη Νομική και τη Φιλοσοφική. Μπορεί οι χώροι εντός του πανεπιστημίου που ήταν κατειλημμένοι να παραμένουν κατειλημμένοι. Αλλά δεν υπάρχει κλίμα σύγκρουσης. Υπάρχει μάλλον κλίμα παραίτησης. Γενικά, μια από τα ίδια , λέει χαρακτηριστικά, αλλά πιο υποτονικά .
 
Οι πανεπιστημιακοί που στήριξαν τις μεταρρυθμίσεις αισθάνονται ηττημένοι. Κάποιοι αναζητούν θέσεις στο εξωτερικό. Φεύγουν προσωρινά με άδεια και μετά βλέπουμε. Αλλά πολιτικά δεν κάνουν τίποτε , λέει η καθηγήτρια και επικαλείται ως ενδεικτική του αναχωρητισμού την πολύ χαμηλή συμμετοχή στις εκλογές για την ΠΟΣΔΕΠ. Για παράδειγμα, στη Σχολή Θετικών Επιστημών του ΕΚΠΑ σε σύνολο περίπου 400 μελών του διδακτικού προσωπικού ψήφισαν μόνο 66.
 
Το ερώτημα, πάντως, που δεν αφορά μόνο τον πανεπιστημιακό χώρο, είναι πώς έχει επηρεάσει η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τα φαινόμενα πολιτικής βίας. Η ευθεία στοχοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως εκδηλώθηκε με την εμπρηστική επίθεση κατά των γραφείων στην Κουμουνδούρου, δεν σηματοδοτεί ένα τέλος εποχής
 
Είναι κάτι που θα συνέβαινε αργά ή γρήγορα , διαπιστώνει ο καθηγητής από το Πάντειο. Ήταν βέβαιο ότι o ΣΥΡΙΖΑ ως φορέας εξουσίας θα βρισκόταν κάποια στιγμή εκτεθειμένος στη βία που υπέθαλψε. Τώρα φαίνεται ότι ήρθε n στιγμή να αντιπαρατεθεί με τον χώρο, όχι επειδή εκείνος το επέλεξε. Αλλά επειδή θα τον αναγκάσουν εκείνοι να το κάνει .
 
Ανομία χαμηλής έντασης
 
Η κοινή διαπίστωση είναι ότι επί ΣΥΡΙΖΑ τα κρούσματα πολιτικής βίας είναι πολύ σπανιότερα. Δεν εκδηλώνονται με την ίδια συχνότητα βίαιες διαδηλώσεις ή επιθέσεις κατά πολιτικών. Η εξήγηση που δίνει έτερος πανεπιστημιακός από το Πάντειο, από τους παλαιότερους που διδάσκουν στο ίδρυμα, είναι ότι ζούμε μια γενικότερη πολιτική καθίζηση, μια, όπως λέει, αποθάρρυνση .
 
Δεν ενσωματώθηκε η διαμαρτυρία στο πολιτικό σύστημα. Μετά την άνοδο και την κωλοτούμπα του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει απλώς περαιτέρω παραίτηση. Αντί της πολιτικής βίας, βλέπουμε περιφρόνηση για τον νόμο στην καθημερινότητα , λέει. Μην ψάχνετε τα μαζικά ξεσπάσματα της περιόδου 2011 2012. To πιο ανησυχητικό σήμερα είναι η χαλάρωση των κοινωνικών συμπεριφορών. Μια ανομία χαμηλής έντασης διάχυτη παντού .
 
 
Έχουν γεμίσει τους τοίχους με απειλές κατά των καθηγητών... Κι αυτό, δεν σας κρύβω, κάπως σε επηρεάζει. Τελειώνεις το μάθημα και κοιτάς τριγύρω τι συμβαίνει .
 
Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 
 
Πουλάει τρέλα ο Δήμαρχος ΜύκηςΕνώ όλοι οι Δήμοι του Δήμου Ξάνθης έκλεισαν τα σχολεία για να στηρίξουν το τελευταίο 3ήμερο του Ξανθιώτικου Καρναβαλιού,  ο Δήμος Μύκης σύμφωνα με πληροφορίες μας, μετά απο εντολή του "Ψευτομουφτή" Ξάνθης κ.Μετέ, δεν έκλεισε φέτος τα σχολεία στον Ορεινό Δήμο, με τη λογική οτι "η θρησκεία τους είναι κατά των Καρναβαλιών..."
Ενδεικτικό είναι και το σχόλιο του Σεμπαϊδίν Καραχότζα για την απόφαση του Δημάρχου Μύκης:
Έχουμε συνηθίσει εδώ και πολλά χρόνια την Παρασκευή της αποκριάς να βλέπουμε κλειστά όλα τα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ξάνθη εξαιτίας των ΘΛΕ και της μεγάλης καρναβαλικής παρέλασης στην οποία συμμετέχουν και πολλά παιδιά. Φυσικά το κατά πόσο είναι απαραίτητο το κλείσιμο των σχολείων τη συγκεκριμένη μέρα ώστε τα παιδιά να προετοιμαστούν για την καρναβαλική παρέλαση είναι ένα άλλο θέμα για το οποίο υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Ωστόσο εδώ και πολλά χρόνια, κάθε τέτοια Παρασκευή ήταν δεδομένο πως τα σχολεία σε ολόκληρο το νομό Ξάνθης θα παραμείνουν κλειστά κι αυτό είναι κάτι που το θυμάμαι από την εποχή που εγώ ήμουν μαθητής.
Κάτι ανάλογο υποθέταμε πως θα γίνει και φέτος την Παρασκευή της αποκριάς παρόλο που ο Αντιπεριφερειάρχης Ξάνθης απέφυγε να πάρει ο ίδιος απόφαση και έριξε το βάρος στους τέσσερις Δήμους ώστε εκείνοι να αποφασίσουν αν θα κλείσουν ή όχι τα σχολεία. Τελικά οι τρεις εκ των τεσσάρων Δήμων αποφάσισαν για τη μη λειτουργία Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων ώστε οι μαθητές να έχουν το χρόνο αν προετοιμαστούν για την καρναβαλική παρέλαση της Κυριακής αλλά και για την παιδική καρναβαλική παρέλαση η οποία πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Παρασκευής. 
Ή έκπληξη της ημέρας όμως ήρθε από το Δήμο Μύκης όπου λειτούργησαν κανονικά όλα τα σχολεία αφού ο Δήμαρχος Μύκης δεν αποφάσισε να τα κλείσει όπως έκαναν οι άλλοι τρεις Δήμαρχοι. Σαν XANTHINET μιλήσαμε με μαθητές της ορεινής Ξάνθης οι οποίοι επιβεβαίωσαν πως τα σχολεία του Δήμου Μύκης λειτούργησαν κανονικά επισημαίνοντας ωστόσο πως όσοι μαθητές το επιθυμούσαν μπορούσαν να λείψουν από τα μαθήματα τους τη συγκεκριμένη μέρα χωρίς να επιβαρυνθούν με απουσίες. 
Ωστόσο είναι παραπάνω κι από αυτονόητο πως ο Δήμαρχος Μύκης θα πρέπει κάποια στιγμή να εξηγήσει δημόσια με ποιο σκεπτικό αποφάσισε να μην κλείσει τα σχολεία εκείνη τη μέρα. Είναι θρησκευτικός ο λόγος; Μα αν δεν κάνω λάθος ούτε η Εκκλησία αποδέχεται το καρναβάλι αλλά παρόλα αυτά τα σχολεία σε Δήμο Ξάνθης, Τοπείρου και Αβδήρων δε λειτούργησαν. Άρα το ότι το Ισλάμ δεν αποδέχεται το καρναβάλι δε μπορεί να είναι δικαιολογία για τον Δήμαρχο Μύκης. 
Θυμίζουμε βέβαια πως πρόκειται για τον ίδιο Δήμαρχο ο οποίος είχε δημιουργήσει θέμα με τον Άγιο Βασίλη σε σχολεία της ορεινής Ξάνθης με την αιτιολογία πως οι μουσουλμάνοι δε συμμετέχουν σε χριστιανικά έθιμα. Τόσο καλυμμένος με τη θρησκεία είναι λοιπόν ο κ. Καπζά; 
Αν είναι έτσι τότε κανονικά τα σχολεία στα Πομακοχώρια κύριε Δήμαρχε της Μύκης θα πρέπει αν λειτουργήσουν κανονικά και κατά την περίοδο του Πάσχα μιας και πρόκειται για χριστιανική γιορτή με την οποία δεν έχουν καμία απολύτως σχέση οι μουσουλμάνοι μαθητές. Θα τα κρατήσετε ανοιχτά και τότε;
Σ. Καραχότζα 
 
Ο Τσίπρας ντρέπεται μόνο για τους άλλους. Ο Τσίπρας.Το σύνδρομο της «απαλλακτικής αιδούς» κατατρύχει και τον Αλέξη Τσίπρα, που σε όλη του τη ζωή κατάφερενα ντυθεί το φωτοστέφανο του «ηθικού πλεονεκτήματος» για να ντρέπεται συνεχώς για τους άλλους και όχι για τον ίδιο

Μια γερμανική λέξη επέλεξε ο Αλέξης Τσίπρας στην Ωρα του Πρωθυπουργού, προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για τη στάση του πρόεδρου της ΝΔ Κυριάκου Μητσοτάκη στο Βερολίνο- τι ακριβώς εννοεί λίγοι κατάλαβαν.

Είναι η λέξη Fremdscham και σημαίνει «ντροπή για κάτι που κάνει κάποιος άλλος»…

Η πολιτική επικοινωνία κινείται, ως συνήθως, σε επίπεδο παρέας εξυπνάκηδων μαθητών Δημοτικού. 
 

Γι΄ αυτό βέβαια, δεν ευθύνεται ο πρωθυπουργός αλλά οι «πελάτες» του. 
 

Από τη στιγμή που η κοινωνία δεν αντιδρά στην κακόγουστη αισθητική, στο κρύο χιούμορ και στην αήθη τακτική των πολιτικών, αυτοί συνεχίζουν να λειτουργούν σαν ατάλαντοι ηθοποιοί αποτυχημένης επιθεώρησης.

Καταρχήν, το «ευφυολόγημα» του κ. Τσίπρα δείχνει την αδυναμία του να καταλάβει πως το να ντρέπεται ένας Πρωθυπουργός για τον πολιτικό του αντίπαλο συνιστά το ύψιστο είδος υποκρισίας. 
 

Για τον απλό λόγο που παραπέμπει στην αναγκαιότητα της συνάφειας για να μπορεί κάποιος να ντραπεί για όσα προκαλεί ο σύντροφος, ο συμπατριώτης ή ο συμπολίτης του.

Αντίθετα, εμείς οι υπόλοιποι έχουμε πολλούς λόγους να αισθανόμαστε «Fremdscham», μιας και βρισκόμαστε σε εθνική «συνάφεια» με την κυβέρνηση αλλά έχουμε το καταθλιπτικό «προνόμιο» να μην διοικούμε οι ίδιοι την χώρα. 
 

Επομένως, μπορούμε ελεύθερα να ντρεπόμαστε για το πολιτικό μας σύστημα, για τους αντιπροσώπους που εκλέγουμε και ασφαλώς, για την κυβέρνηση που τώρα, διαχειρίζεται τις τύχες της χώρας μας.

Αν όμως θέλουμε να είμαστε έντιμοι, ο βασικότερος λόγος ντροπής θα έπρεπε να είναι για τον εαυτό μας και όχι για τους άλλους. Γιατί οι ουσιαστικοί αυτουργοί των αδιεξόδων μας είμαστε οι ίδιοι! 
 

Αυτό βεβαίως, προϋποθέτει ένστικτο ευθύνης, σχετικής ωριμότητας, αιδούς, δίκης και ένα σωρό άλλα «ληγμένα φίλτρα» γύρω μας. 
 

Έτσι λοιπόν, ούτε εμείς ντρεπόμαστε για τον εαυτό μας ούτε ο πρωθυπουργός μας. 
 

Άλλωστε, κι αυτός είναι ένας από μας. Και ίσως, το γνησιότερο δείγμα μας σε όλη την διάρκεια της Μεταπολίτευσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ με τον αρχηγό του, είναι μόνο το εξόφθαλμο σύμπτωμα του δημόσιου αμοραλισμού. Εδώ και πολλά χρόνια, ολόκληρο το πολιτικό σύστημα «ντρέπεται» με μεθοδικό τρόπο για όλους τους άλλους εκτός από τον εαυτό του. 
 

Εμφανίζονται από παντού, απίθανοι τύποι που διαδηλώνουν την ντροπή τους- για τους άλλους πάντα- και γίνονται οι πιο αυστηροί κριτές. 
 

Λες και είναι σχολιαστές και όχι οι ίδιοι άνθρωποι που παίρνουν τις αποφάσεις.

Το σύνδρομο της «απαλλακτικής αιδούς» κατατρύχει και τον Αλέξη Τσίπρα, που σε όλη του τη ζωή κατάφερενα ντυθεί το φωτοστέφανο του «ηθικού πλεονεκτήματος» για να ντρέπεται συνεχώς για τους άλλους και όχι για τον ίδιο. 
 

Προσποιούμενος πάντα, τον αριστερό «μάρτυρα» που παρατηρεί, κρίνει, τιμωρεί και αποδίδει δια του «προσωπικού μαρτυρίου» Του την δικαιοσύνη στον κόσμο και στον λαό Του.

Δεν υπάρχει τελικά, μεγαλύτερη απάτη λαϊκισμού της εξουσίας, από την ντροπή για τους άλλους. Και ειδικά για τον πρωθυπουργό μιας χώρας που φέρει την απόλυτη ευθύνη για ό τι κινείται στην επικράτειά της.

Αλλά είπαμε, ζούμε σε μια κοινωνία που το κοκκίνισμα στο πρόσωπο έχει χαθεί προ πολλού. 
 

Και τη θέση του πήρε το ανερυθρίαστο σχόλιο, η ανεύθυνη ατάκα και τα κρύα ευφυολογήματα που πιάνουν τον σφυγμό της «κατ΄εικόνα και καθ΄ομοίωση» μάζας…


Α.Ζαμπούκας
protagon.gr
Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017 01:00

Περί ηλιθίων…

 
Περί ηλιθίων… Είμαι από αυτούς που εδώ και αρκετά χρόνια πιστεύουν ακράδαντα ότι περικλειόμαστε από ηλίθιους. Ζούνε ανάμεσά μας, και ζούμε ανάμεσά τους. 

Οι οποίοι ηλίθιοι μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε. Ακόμη και ο γείτονάς μας, ο μπαμπάς μας, η συμβία μας, ή ο … πρωθυπουργός της χώρας. 
 

Οι ηλίθιοι είναι παντού.

Προέρχονται απ’ όλες τις κοινωνικές τάξεις, και είναι πάντα έτοιμοι να προκαλέσουν ζημιά στους άλλους, και φυσικά και στον ίδιο τους τον εαυτό.

Οι ηλίθιοι συνιστούν την πιο επικίνδυνη ομάδα ανθρώπων.

Αυτή η πεποίθησή μου ισχύει εδώ και δεκαετίες, και ήταν κάτι που δεν με πολυενοχλούσε, όσο τα πράγματα κυλούσαν κανονικά, και όσο η χώρα μας ήταν αυτή που ήταν, με τα δανεικά να εισρέουν απρόσκοπτα, τα πρωινάδικα να διαμορφώνουν συνειδήσεις, τα ουίσκια να ρέουν γάργαρα, και τα κωλάδικα να είναι ανοιχτά καθ εκάστην.
 

Μετά όμως έσκασε η άτιμη η κρίση, και ο κάθε κατεργάρης όχι μόνο έσπευσε στον πάγκο του, αλλά άρχισε να πολιτικοποιείται βιαίως, λόγω αγαναΧτισμού, με αποτέλεσμα οι ηλίθιοι που μέχρι πρότινος δεν επηρέαζαν πράγματα και καταστάσεις, τώρα να καθορίζουν τις ζωές, το μέλλον, και την καθημερινότητά μας μέσω της ψήφου…

Χρόνια λοιπόν με απασχολούσε το ζήτημα της εγγενούς ηλιθιότητας των συνανθρώπων μου, που για μένα ως ποσοστό (τουλάχιστον για την Ελλάδα) καταγράφηκε επίσημα τόσο με τις δυο εκλογές του Σύριζα, όσο κυρίως με το αποτέλεσμα του φαιδρού εκείνου δημοψηφίσματος, που απέδειξε πασιφανώς ότι ένα 64% (αν θυμάμαι καλά) φλερτάρει με το ψυχιατρείο.

Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου ένα μικρό πλην όμως βαρυσήμαντο πόνημα, που έχει να κάνει με αυτό ακριβώς που προσπαθούσα ερασιτεχνικά να ερμηνεύσω και να αναλύσω. Την ανθρώπινη παντοδύναμη ηλιθιότητα. 
 
Μου το έκανε δώρο ο καλός φίλος TopGunZ, με μια κολακευτική αφιέρωση, που έχει τις ίδιες ανησυχίες με εμένα όσον αφορά στην ηλιθιότητα των συνανθρώπων μας. 
 

Πρόκειται για το βιβλίο Οι Βασικοί Νόμοι της Ανθρώπινης Ηλιθιότητας του Carlo M. Cipolla (Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ, 2011).


Στο δοκίμιο αυτό ο συγγραφέας προσπαθεί να ανιχνεύσει και να κατανοήσει αυτό που χαρακτηρίζει ως τη μεγαλύτερη τροχοπέδη στην ανθρώπινη ανάπτυξη: τους ηλίθιους.

Όπως λέει: 
 

«Τα ανθρώπινα όντα έχουν το προνόμιο να είναι υποχρεωμένα να υπομένουν ένα σκληρό φορτίο, ένα πλεόνασμα βασάνων που δημιουργούνται καθημερινά από μια ομάδα ατόμων μέσα στο ίδιο το ανθρώπινο είδος. 
 
Αυτή η ομάδα είναι πιο ισχυρή από τη μαφία, το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα, ή το διεθνή κομμουνισμό, 
 
είναι μια ανοργάνωτη και αχαρτογράφητη ομάδα που δεν διαθέτει αρχηγό ή πρόεδρο, δεν διέπεται από κανόνες, 
 
και ωστόσο καταφέρνει να δρα με άψογο συντονισμό, σαν να κατευθύνεται από ένα αόρατο χέρι, κατά τρόπο που η δράση του κάθε μέλους της συμβάλλει δραματικά στην ενίσχυση και στην αύξηση της αποδοτικότητας των δραστηριοτήτων όλων των άλλων μελών»

Και πόσο δίκιο έχει…

Στη συνέχεια προχωρά και στη διατύπωση πέντε βασικών νόμων, που χοντρικά έχουν ως εξής:
Ο 1ος βασικός νόμος της ανθρώπινης ηλιθιότητας: Πάντα και νομοτελειακά όλοι υποτιμούν τον αριθμό των ηλίθιων ατόμων που κυκλοφορούν στην κοινωνία.
Όπως λέει, ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλο μέγεθος εκτιμά κάποιος ότι έχει η ανθρώπινη ανοησία, επανειλημμένα και κατ εξακολούθηση θα ξαφνιάζεται από το γεγονός πως

α) άνθρωποι που κάποτε θεωρούσε λογικούς και νοήμονες αποδεικνύονται αναίσχυντα ηλίθιοι, και

β) μέρα με τη μέρα, με εντεινόμενη μονοτονία, παρενοχλείται στις δραστηριότητές του από ηλίθια άτομα που εμφανίζονται ξαφνικά και απρόσμενα στα πιο ακατάλληλα μέρη και στις πιο απίθανες στιγμές.

Σύμφωνα με τον Cipolla, οι άνθρωποι δεν είναι ίσοι. Άλλοι είναι ηλίθιοι και άλλοι όχι. 
 

Η διαφορά αυτή καθορίζεται από τη φύση και όχι από πολιτισμικούς συσχετισμούς ή άλλους παράγοντες. 
 

Κάποιος είναι ηλίθιος ακριβώς με τον τρόπο που κάποιος έχει κόκκινα μαλλιά. Ένας άνθρωπος ανήκει στο σύνολο των ηλιθίων, όπως ο καθένας ανήκει σε μια ομάδα αίματος. 
 

Ο ηλίθιος γεννιέται ηλίθιος λόγω θείας πρόνοιας. 
 

Αυτό το έχω δει κι εγώ πολλές φορές στην πράξη, όπου έχω γνωρίζει άτομα πανηλίθια που όμως μεγάλωσαν μέσα στα πούπουλα και ζουν μέσα στη χλιδή, και άτομα πανέξυπνα, που όμως κουβαλάνε βαλίτσες στα αεροδρόμια για ένα ισχνό μεροκάματο.

Και εδώ έρχεται ο 2ος νόμος, που λέει ότι η πιθανότητα να είναι ηλίθιο ένα συγκεκριμένο άτομο είναι ανεξάρτητη από οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό αυτού του ατόμου.
Η μόρφωση δηλαδή ενός ατόμου είναι άσχετη από τον βαθμό ηλιθιότητάς του.

Επ΄ αυτού, έχουν γίνει «πειράματα» από τον συγγραφέα σε μεγάλο αριθμό πανεπιστημίων, ανάμεσα σε διάφορους κλάδους εργαζομένων σε αυτά , από χειρωνάκτες, φοιτητές, διοικητικούς υπαλλήλους, έως και καθηγητές. 
 

Το ίδιο ποσοστό ηλιθίων υπήρχε σε όλες τις ομάδες, με ένα σημαντικό κλου: Σε όλα τα πανεπιστήμια, μικρά ή μεγάλα, διάσημα ή μη, το ίδιο ποσοστό καθηγητών ήταν ηλίθιοι. 
 

Στη συνέχεια εξετάστηκε μια πιο ελίτ ομάδα: Οι νομπελίστες. Το αποτέλεσμα επιβεβαίωσε την παντοδυναμία της φύσης, Ένα σταθερό ποσοστό κατόχων του βραβείου είναι ηλίθιοι!

Τα αποτελέσματα είναι εκπληκτικά. 
 

Εξάγεται το συμπέρασμα πως...

είτε συναναστραφείς διακεκριμένα άτομα,
είτε αποσυρθείς στην Πολυνησία με τους κυνηγούς κεφαλών,
είτε κλειστείς σε μοναστήρι,
είτε γραφείς σε κόμμα,
… έχεις να αντιμετωπίσεις πάντα το ίδιο ποσοστό ηλιθίων, το οποίο (βάσει του 1ου νόμου) πάντα θα υπερβαίνει τις εκτιμήσεις σου.

Φοβερό;

Ο 3ος νόμος λέει πως: ηλίθιος ονομάζεται το άτομο που οι πράξεις του προκαλούν ζημιές σε ένα άλλο άτομο ή σε μια ομάδα ατόμων, χωρίς το ίδιο να αποκομίζει όφελος, ενώ πιθανά να υφίσταται ακόμη και ζημιές.

Ο 4ος νόμος δηλώνει πως : οι μη ηλίθιοι άνθρωποι πάντα υποτιμούν την καταστροφική ισχύ των ηλιθίων. 
 
Συγκεκριμένα, οι μη ηλίθιοι πάντα παραβλέπουν πως η συναναστροφή και ο συγχρωτισμός με ηλίθια άτομα απαρέγκλιτα αποδεικνύεται μοιραίο λάθος, ανεξάρτητα από την χρονική στιγμή, την τοποθεσία και τις συνθήκες.

Τέλος, ο 5ος βασικός νόμος λέει πως ο ηλίθιος είναι το πιο επικίνδυνο είδος ανθρώπου, πιο επικίνδυνο ακόμη και από τον κακοποιό.

Όσον αφορά σε αυτά που ζούμε σήμερα, με μπόλικους ηλίθιους να μας κυβερνάνε, με την ψήφο και την στήριξη άλλων ατέλειωτων λεγεώνων ηλιθίων, ο Cipolla χωρίς να γνωρίζει τα της Ελλάδας, είχε προβλέψει σε ανύποπτο χρόνο την κατάντια της γράφοντας περί του συνδυασμού ηλιθίων και failed state τα εξής:

«Σε μια χώρα που έχει πάρει την κάτω βόλτα, το ποσοστό των ηλίθιων ανθρώπων παραμένει σταθερό, ωστόσο στον υπόλοιπο πληθυσμό παρατηρείται μεταξύ αυτών που κατέχουν και μετέχουν στην εξουσία μια δραματική εξάπλωση του πληθυσμού των κακοποιών με καλπάζουσα ηλιθιότητα. 

Μεταξύ όσων δεν μετέχουν στην εξουσία σημειώνεται μια ανησυχητική αύξηση του πληθυσμού των ανήμπορων ατόμων. 

Τέτοιες όμως μεταβολές στη σύνθεση του μη ηλίθιου πληθυσμού αναπόφευκτα ενισχύουν την καταστροφική δύναμη του αρχικού ποσοστού ηλιθίων και καθιστούν την παρακμή αναπόφευκτη. 

Τότε είναι που η χώρα αυτή θα πάει κατά διαόλου…».

Τι άλλο να προσθέσω εγώ;
 

Κρίμα που ο συγγραφέας δεν πρόλαβε να ζήσει και να αναλύσει την ηλιθιότητα των συριζαίων πολιτικών μας, ειδικά εκείνων που τον πρώτο χρόνο του σύριζα κόντεψαν να μας στείλουν αδιάβαστους, εφαρμόζοντας στην πράξη τις ιδεοληπτικές εμμονές τους, που γίνονταν ακόμη πιο επικίνδυνες λόγω της εγγενούς ηλιθιότητας τους. 
 

Να αναφέρω ονόματα; Δεν νομίζω να χρειάζεται … τους θυμόμαστε όλους έναν έναν. 
 

Όσον αφορά στο σήμερα, στον ύστερο κυβερνητικό σύριζα δηλαδή, αυτοί που μας οδηγούν στα βράχια δεν είναι τόσο ηλίθιοι όσο δείχνουν, αλλά είναι απλά οι «κακοποιοί» που λέει κι ο συγγραφέας, οι επιτήδειοι δηλαδή πρώην πασόκοι, που έχουν την τεχνογνωσία να τρώνε αυτοί, να πεινάμε εμείς, το καράβι να πηγαίνει για φούντο, και όμως ο λαός να είναι πεπεισμένος ότι τον κυβερνάνε σωτήρες… και να τους χειροκροτάει. 
 

Γιατί; 
 

Μα γιατί οι περισσότεροι Έλληνες είναι ηλίθιοι (όπως όλοι οι λαοί). Τα είπαμε.

Βοήθειά μας!


Strange Attractor

ΥΓ- Έχω βγάλει κι εγώ έναν δικό μου νόμο, που νομίζω πως είναι σχετικός με όλα τα παραπάνω: Ο ηλίθιος δεν ξέρει ότι είναι ηλίθιος, διότι αν το ήξερε δεν θα ήταν ηλίθιος. Αυτά…


orthografos
Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017 00:58

Το σκαλπ του Τσίπρα!

 

Το σκαλπ του Τσίπρα!

Κάποιοι μας είχαν «ταράξει» τις τελευταίες μέρες, με ένα «μυθιστορηματικό» άρθρο από τον πρώην… λογογράφο του Τσίπρα, που τον καταγγέλλει ότι βαδίζει “βάσει σχεδίου” να μας βγάλει από το ευρώ!

«Συστηματικά και συνειδητά»… Ξαφνικά, από προχθές, το… ξέχασαν!


Γιατί «έρχονται οι θεσμοί» στην Αθήνα, ώστε να «κλείσει η αξιολόγηση» που στοίχειωσε.

Συμφωνία δεν υπάρχει βέβαια, ακόμα… Ούτε «πολιτική» ούτε «τεχνική»…

Αλλά ο Τσίπρας δέχθηκε ήδη όλα όσα απέκρουε μέχρι προχθές:

Και να πάρει πρόσθετα μέτρα λιτότητας, και να προ-νομοθετήσει, και να κλείσει συμφωνία «πακέτο»…χωρίς πακέτο, δηλαδή χωρίς μέτρα για το χρέος…

Την κωλοτούμπα την έκανε, αλλά συμφωνία δεν υπάρχει ακόμα!

Και τίθεται το ερώτημα:

Αν ήθελε, όντως, να μας «βγάλει από το ευρώ», κι εκεί το πηγαίνει «συστηματικά και συνειδητά» γιατί έκανε μια ακόμα κωλοτούμπα, που τον ίδιο εκθέτει στα μάτια των οπαδών του;

Πώς θα «σύρει» τη χώρα να βγει από το ευρώ, όταν η με αυτά που κάνει και με αυτά που λέει (και διαψεύδονται αυθημερόν, πλέον) τον …«έχουν πάρει στο ψιλό» ακόμα και πολλοί από εκείνους που τον έπαιρναν στα σοβαρά μέχρι προχθές;

Μια ακόμα «θεωρία συνομωσίας», κατέρρευσε.

Σε μια κοινωνία παραζαλισμένη, που δεν καταλαβαίνει τίποτε πια…

Όχι ο Τσίπρας δεν είναι «συνωμότης»…

Άσχετος, απελπισμένος και παγιδευμένος είναι! Θράσος έχει μπόλικο.

Αλλά σχέδιο – οποιοδήποτε σχέδιο – δεν έχει!

Στρατηγική, δεν έχει!

Υπευθυνότητα και συνέπεια, δεν έχει.

Διορατικότητα, δεν έχει.

Αίσθηση συσχετισμών, δεν έχει!
Καμιά πολιτική αρετή δεν διαθέτει, πέρα από απύθμενο θράσος…
Που, όμως, δεν είναι πολιτική αρετή!

Είναι η βέβαιη συνταγή πολιτικής συντριβής.

Γιατί τα «θρασίμια» στην πολιτική, μόνο ως «διάττοντες» εμφανίζονται, αλλά σύντομα εξαφανίζονται και δεν μπαίνουν ούτε στις υποσημειώσεις της Ιστορίας!

Υπήρξαν στο παρελθόν πολλοί ηγέτες που διέθεταν θράσος μαζί με πολλές άλλες αρετές.

Αλλά άτομα που διέθεταν μόνο θράσος δεν έγιναν ποτέ «ηγέτες» και δεν άφησαν πίσω τους τίποτε άλλο πέρα από ερείπια (ή κλάματα, ή χάχανα, ενίοτε και αίμα)…

Τώρα οι ίδιοι που μας ζάλισαν πριν λίγες μέρες για το «φοβερό και καταχθόνιο σχέδιο του Τσίπρα να μας βγάλει από το ευρώ», άρχισαν νέο παραμύθι:

Οι Ευρωπαίοι τον «στηρίζουν», λέει!

Γιατί τον «στηρίζουν», άραγε; Γιατί «τους κάνει όλα τα χατίρια»…

Μα αν τους έκανε, όχι «όλα τα χατίρια», αλλά – έστω - κάποιες από τις μεταρρυθμίσεις που ήδη υπέγραψε, τότε δεν θα είχε ανάγκη τη «στήριξή» τους…

Το πρόβλημα είναι ότι ΔΕΝ κάνει τις μεταρρυθμίσεις. Και γι’ αυτό δεν τον «στηρίζουν»…

Αν τον «στήριζαν», δεν θα του ζήταγαν σήμερα, αυτά που ξέρουν ότι, είτε δεν μπορεί να υπογράψει, είτε δεν θα μπορεί να σταθεί αν τα υπογράψει!

Κι αν δεν πιστεύετε, ρωτήστε και τον κ. Τσακαλώτο. ΑΝ τον βρείτε πουθενά, δηλαδή, τον κ. Τσακαλώτο…

Γιατί από την πολύ «στήριξη» και από τη μεγάλη «επιτυχία που κατήγαγε» στο προχθεσινό Eurogroup… χάθηκαν τα ίχνη του!

«Άφαντος» ήταν λίγες μέρες πριν το Eurogroup, γιατί καταλάβαινε τι του ερχόταν… Κι «άφαντος» παραμένει μετά το Eurogroup, γιατί είδε τα χειρότερα και βλέπει να έρχονται τα ακόμα χειρότερα.

Κατά τα άλλα κάποιοι επιμένουν πως οι δανειστές… «στηρίζουν» την κυβέρνηση…

Εδώ οι ίδιοι οι ΣΥΡΙΖΑίοι έχουν τρομάξει (αυτοί που καταλαβαίνουν τουλάχιστον) ο Ευκλείδης έχει εξαφανιστεί, κι όμως κάποιοι επιμένουν πως οι ξένοι «στηρίζουν» τον Τσίπρα…

Άλλοι, πάλι, μας λένε πως, «εντάξει, δεν τον στηρίζουν, αλλά δεν θέλουν και να πέσει απότομα, γιατί θα τους κάνει χαλάστρα στην προεκλογική τους περίοδο»…

Αυτό δεν το κατάλαβε ποτέ…

Γιατί, άραγε, θα τους κάνει «χαλάστρα»;

Αν ανατραπεί ο Τσίπρας αυτό θα «βλάψει», τάχα, την προεκλογική εκστρατεία της Μέρκελ ή του Σόϊμπλε;

Από πού κι ως πού;

«Φλέγονται» οι Γερμανοί να σωθεί ο Τσίπρας και θα τα βάλουν με τον Σόϊμπλε που τον «έριξε»;

Δεν το νομίζω…

Χθεσινή μεγάλη δημοσκόπηση στη Γερμανία έδειξε πως 53% των Γερμανών θέλουν να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ!

Και δεν είναι μόνον οι «κακοί δεξιοί»!

Μέχρι και το Αριστερό Κόμμα της Γερμανίας, το De Linke, υποστηρίζει το grexit!

Δηλαδή, κάθε φορά που μιλάει ο Σόϊμπλε για grexit, δεν χάνει ψήφους… Κερδίζει!

Αν πράγματι, επιδίωκε ο Τσίπρας να βγάλει την Ελλάδα από το ευρώ, τα σχέδια του Σόιμπλε θα υπηρετούσε…

Γιατί μπορεί ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών να θέλει την «Ευρώπη», αλλά δεν θέλει μια Ευρώπη «μπάχαλο».

Ούτε έχει να χάσει τίποτε, αν «καθαρίσει» την Ευρώπη από «μπαχαλάκηδες». Αντίθετα θα κερδίσει, αν το κάνει.

Και για τη χώρα του και για τον κόμμα του…

Επειδή ακριβώς ο «γερμανός» έχει πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού του μια μικρότερη και πιο συμπαγή, πιο ομοιογενή, πιο «γερμανική Ευρώπη», πρέπει να αποσείσει τις ευθύνες για κάτι τέτοιο από πάνω του…

«Αγρίεψε» τον Τσίπρα τον περασμένο μήνα. Και τώρα τον «καλοπιάνει» για να υπογράψει…

«Σκωτσέζικο ντους» το λένε αυτό. Και είναι βασανιστήριο… Δεν είναι «στήριξη»…

Αν ήθελε να τον «στηρίξει», δεν θα τον αγρίευε πριν, και δεν θα τον πίεζε τώρα να υπογράψει αυτά που δεν μπορεί.

Τον «τελειώνει» με τον τρόπο του.

Και κυρίως, υπηρετεί το δικό του σχέδιο:

--Στην καλύτερη να φάει τον Τσίπρα, για να ηρεμήσουν τα πράγματα.

--Και στη χειρότερη να πάει σε «μικρότερη και πιο συμπαγή» Ευρωζώνη, που θα την ελέγχει πολύ καλύτερα…

Το μόνο που αποκλείει ο σχεδιασμός Σόϊμπλε είναι να στηρίζει μια χώρα-πρόβλημα που ζητάει όλο και πιο πολλά δανεικά, δεν κάνει τις μεταρρυθμίσεις, ενώ έχει γεμίσει την Ευρώπη λαθρομετανάστες, που προκαλούν εσωτερικές κοινωνικές αναστατώσεις στις υπόλοιπες χώρες.

Αυτό θα κάνει το πάν να το πολεμήσει.

Και πολεμώντας το, θα κερδίσει και τις εκλογές του…

Γιατί αυτά ακριβώς θέλει ο «μέσος Γερμανός»: Ασφάλεια, σταθερότητα και πειθαρχία.

Που «κολλάει» ο Τσίπρας σε όλα αυτά;

Πουθενά!

«Αναλώσιμος» είναι, λοιπόν.

Ειδικά για τους Γερμανούς πλέον.

Και για να δείτε το μέγεθος της «παράκρουσης»: μας λένε σήμερα, ότι θα θεσμοθετήσουν «θετικά αντίμετρα»…

Πλάκα κάνουν, έτσι;

Τα «αντίμετρα» θα ενεργοποιηθούν, ΑΝ ξεπεράσουμε το 3,5% πλεόνασμα! Και μάλιστα όχι μια φορά – αλλά σε βάθος μερικών ετών!

Όμως, τα μέτρα λιτότητας από την άλλη πλευρά, θα ενεργοποιηθούν, όχι ΑΝ αλλά ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ, ώστε να μπορέσουμε να πιάσουμε τέτοια «πλεονάσματα»…

Μισό λεπτό όμως…

Μέχρι χθες μας έλεγαν ότι είναι αδύνατο να πιάσει μια χώρα τέτοια πλεονάσματα ύψους 3,5%.

Τώρα μας λένε πως όχι μόνο θα τα πιάσουν, αλλά θα τα ξεπερνούν κι όλα, και μάλιστα κατά πολύ, ώστε να ενεργοποιηθούν τα θετικά «αντίμετρα»…

Τέτοια λέγονται…

Αυτά ακούμε…

Αυτά συζητάμε, σοβαρά-σοβαρά…

Δεν είναι μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ που τα λέει αυτά, που βρίσκεται σε πλήρες αδιέξοδο.

Είναι κι όσοι τα παίρνουν στα σοβαρά, που βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση…

Από την ώρα που βάζουν τον Τσίπρα να «προ-νομοθετήσει» μέτρα λιτότητας– πράγμα που δεν ζήτησαν ποτέ στο παρελθόν – είναι για να τον «τελειώσουν»!

Γιατί ό,τι προ-νομοθετήσει, αυτός θα το «λουστεί»! Και μόνον…

Και δεν θα μπορεί να αντιδρά μετά, ως αντιπολίτευση, όταν θα εφαρμόζονται όσα εκείνος εισηγήθηκε κι εκείνος ψήφισε…

Τον «τελειώνουν» από τώρα ως μελλοντική αντιπολίτευση.

Και τον «καλοπιάνουν» (τώρα) για να τα ψηφίσει, ώστε να τον διώξουν μετά.

Γιατί δεν θα μπορεί να εφαρμόσει τίποτε απ’ όσα ως θα ψηφίσει, ιδιαίτερα τις μεταρρυθμίσεις και τις αποκρατικοποιήσεις που χρειάζεται ο τόπος.

Αν μπορούσε να τα εφαρμόσει, αν τον εμπιστεύονταν ότι θα τα εφαρμόσει, δεν θα του ζητούσαν να προ-νομοθετήσει, όπως ακριβώς δεν το είχαν ζητήσει ποτέ πριν…

Αυτός προσπάθησε να καταργήσει και τις μεταρρυθμίσεις που είχαν ήδη περάσει κι είχαν εφαρμοστεί.

Γι’ αυτό και δεν τον εμπιστεύονται. Γι’ αυτό και τον τελειώνουν…

Αλλά κι ο Τσίπρας χαζός δεν είναι…

Μπορεί να του λείπουν όλα τα άλλα, όμως πολιτικό ένστικτο διαθέτει…

Γι’ αυτό και δεν ήθελε να προ-νομοθετήσει…

Γιατί καταλάβαινε πως τον «τελειώνουν». Και γι’ αυτό θα διστάσει να πάει ως το τέλος.

Γιατί ξέρει πως, αν το κάνει, αν τα υπογράψει όλα, θα τον τελειώσουν, όχι μόνον ως κυβέρνηση, αλλά κι ως πολιτική παρουσία. Για πάντα!

Και θα το «εισπράξουν» πολύ θετικά στις χώρες τους.

Αλλά ακόμα κι αν δεχθεί να πάει «ως το τέλος», πάλι τελειωμένο τον έχουν!

Γιατί αυτά που θα έχει προ-νομοθετήσει, σίγουρα δεν θα τα εφαρμόσει.

Οπότε όσο το ταχύτερο τον διώξουν, τόσο το καλύτερο για να ηρεμήσει η κατάσταση. Και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη…

Αυτό φοβάται ο Τσίπρας:

«Μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα»!

Τον πίεζαν για να «σπάσει», αφού έσπασε τον καλοπιάνουν για να υπογράψει, και τελικά θα τον διώξουν για να ησυχάσουν.

Και για να παραδειγματιστούν οι επίδοξοι μιμητές.

Και θα το εισπράξουν ως… «νίκη κατά του λαϊκισμού» στις χώρες τους!

Εκείνο που φοβάται ο Τσίπρας δεν είναι (μόνον), αν θα δεχθούν οι δικοί του να ψηφίσουν όλα αυτά που του φέρνουν. Και που δεν τα ξέρει ακόμα (την άλλη εβδομάδα θα τα μάθει)…

Είναι πως τον τελειώνουν απ’ έξω!

Κι όσο θα υποχωρεί, τόσο περισσότερα θα του ζητούν!

Εκείνο που φοβάται ο Τσίπρας πιο πολύ, είναι πως σε ένα χρόνο από τώρα θα τον θυμούνται όπως θυμόμαστε το Βαρουφάκη σήμερα:

Σαν ένα «νούμερο» που πέρασε, τα έκανε όλα μπάχαλο κι ύστερα εξαφανίστηκε.
Δεν θα ήταν τα πράγματα έτσι, αν έβλεπαν απ’ έξω ότι αντέχει δημοσκοπικά.

Αλλά το αντίθετο βλέπουν. Και τον τελειώνουν!

Το σκαλπ ετοιμάζονται να του πάρουν!

Και να το χρησιμοποιήσουν ως προεκλογικό «τρόπαιο» στις χώρες τους…
Του Θανάση Κ.

facebook.com

 
28glezos-thumb-large-thumb-largeΔεν έκρυψε την απογοήτευση του – για μία ακόμα φορά – ο Μανώλης Γλέζος για τον ΣΥΡΙΖΑ και τις πολιτικές που ακολουθεί. Ο έμπειρος πολιτικός με ανάρτηση του στην ιστοσελίδα της Κίνησης Ενεργών Πολιτών αποκαλύπτει μάλιστα και έναν διάλογο που είχε με στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος προκαλεί αίσθηση.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Μανώλη Γλέζου:
«Συναντήθηκα πρόσφατα με ένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, μας συνδέει μακροχρόνια φιλία, η οποία παρά τις διαφορές απόψεων δεν πρόκειται ούτε να διαταραχθεί, ούτε να διαλυθεί. Είχαμε, λοιπόν,
μια έντονη αντιπαράθεση απόψεων, η οποία με κατέπληξε.
Ο βασικός άξονας των απόψεών του φίλου μου ήταν ότι: «ο συσχετισμός των δυνάμεων» δεν επιτρέπει στον ΣΥΡΙΖΑ να πραγματοποιήσει τους στόχους του. Το ερώτημα που προκύπτει, αμέσως, είναι τότε γιατί δεν το δηλοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ στον Ελληνικό Λαό, παρά τον κοροϊδεύει;
Τι σχέση όμως έχει ο «συσχετισμός των δυνάμεων» με την διατήρηση του Καλλικράτη και του Καποδίστρια» που καταργούν το άρθρο 102&2 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει τα δικαιώματα της Αυτοδιοίκησης; Ο φίλος μου μάλιστα, έφτασε στο σημείο να πει ό,τι και η αποχώρηση από το ΝΑΤΟ είναι λάθος. Συνεπώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποχρέωση να ξεκαθαρίσει τους σκοπούς του. Εκτός και εάν ισχύει αυτό που φωναχτά σε διάδρομο του Ελληνικού Κοινοβουλίου, μου εξομολογήθηκε ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στο ερώτημά μου γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί αυτή τη πολιτική: » Χρειαζόμαστε Ψυχιατρείο»».
kathimerini.gr
Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017 00:54

Το τεράστιο ψέμα για τον Καραμανλή

 
ΕΛΛΑΣ: Το τεράστιο ψέμα για τον ΚαραμανλήΑποκάλυψη!
Άπό τήν έφημερίδα "δημοκρατία"
 
 Στο φως η συνωμοσία για το δημόσιο χρέος της περιόδου 2004-2009
 
Η μαύρη τρύπα δεν ήταν 119,6 δισ. αλλά μόνο 26,8 δισ.
 
Τα δύο κρίσιμα τρίμηνα που (εντέχνως) αποκρύπτονται, το άφαντο ομόλογο-λερναία ύδρα με τα 18 swaps του Δρυ, οι τόκοι που «έτρεχαν» και τα δάνεια για εξοπλιστικά του ΠΑΣΟΚ που δεν είχαν καταγραφεί
 
Το όργιο παραποίησης από τον Παπανδρέου που έφερε το ΔΝΤ και οι ευθύνες της Eurostat με τη συναίνεση της ΕΛ.ΣΤΑΤ.
 
Η συνωμοσία του χρέους
 
Το ΠΑΣΟΚ, η σύναξη των καιροσκόπων και το συνδικάτο πολιτικού εγκλήματος, που ταπείνωσε και φτώχυνε τους Ελληνες, γονάτισε την Ελλάδα, την έθεσε βορά στα διεθνή αρπακτικά, γκρίζαρε το παρόν και υποθήκευσε το μέλλον του έθνους, προσπαθεί να πείσει την κοινή γνώμη ότι δεν φέρει ευθύνες για την καταστροφή που βιώνουμε τα τελευταία επτά έτη και ότι το συλλογικό σκάφος άρχισε να οδηγείται στα βράχια της πρωτοφανούς κρίσης την περίοδο της διακυβέρνησης Καραμανλή. Σήμερα, με στοιχεία, αριθμούς και επιχειρήματα που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση η «κυριακάτικη δημοκρατία» τεκμηριώνει τη συμμετοχή των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ στο έγκλημα που διαπράχθηκε εναντίον της πατρίδας και του λαού. Το βασικό προπέτασμα προπαγανδιστικού καπνού που διαλύεται από το σχετικό με το θέμα άρθρο είναι η δήθεν αύξηση του χρέους την περίοδο Καραμανλή κατά περίπου 119 δισ. ευρώ. Αυτή η εκτίμηση πόρρω απέχει από την πραγματικότητα.
 
Συγκεκριμένα, στην ανάλυση που δημοσιεύει η εφημερίδα μας αναφέρεται ότι η αύξηση του χρέους τα έτη που κυβέρνησε η Ν.Δ. δεν είναι 119 δισ., αλλά «το χρέος που πραγματικά αφορά την περίοδο διακυβέρνησης Καραμανλή τελικά μειώνεται σε 26,8 δισ. Η σε βάθος έρευνα των στοιχείων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, ενώ πολλοί ηθελημένα κατηγορούν ότι κατά την περίοδο 2004-2009 το χρέος αυξήθηκε κατά 119,6 δισ. (ή 66%), αυτό τελικά αυξήθηκε μόνο κατά 26,8 δισ. ή 26,2%. Μια αύξηση που, σε περίοδο κρίσης (ιδιαίτερα το 2008-2009) όπου η ενεργός ζήτηση έπρεπε να αυξηθεί, ήταν επιβεβλημένη προκειμένου να αντιμετωπίσει η ελληνική οικονομία την παγκόσμια ύφεση».
 
Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε από τους ανθρώπους των κυβερνήσεων Κώστα Σημίτη και Γιώργου Παπανδρέου ήταν απλή: μετακύλιση οφειλών που δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση Καραμανλή. Ενα από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα της μεθοδολογίας για τη δημιουργία της μαγικής εικόνας που βολεύει το ΠΑΣΟΚ είναι η... διασταλτική χρήση του χρόνου! Στο άρθρο επισημαίνεται ότι «η διακυβέρνηση Καραμανλή άρχισε από το δεύτερο τρίμηνο του 2004 και τερμάτισε στο τέλος του τρίτου τριμήνου του 2009. Τα δύο αυτά τρίμηνα είναι σημαντικά και θα πρέπει να εξαιρούνται των υπολογισμών».
 
Ομως, η τόσο... διαφημισμένη πασοκική «δημιουργική» λογιστική συμπεριέλαβε και αυτά τα δύο επίμαχα τρίμηνα και τους τόκους για το δημόσιο χρέος που είχε δημιουργήσει η κυβέρνηση Σημίτη και τα μη καταγεγραμμένα δάνεια για τα εξοπλιστικά προγράμματα που δεν είχαν περιληφθεί στους υπολογισμούς για το χρέος, αλλά και ένα ομόλογο «βόμβα» με 18 swaps του υφυπουργού Δρυ «που αύξανε ανεξέλεγκτα το χρέος, σημαντικότατες οφειλές του Δημοσίου προς τα ασφαλιστικά ταμεία και τα αποθεματικά της Αγροτικής Τράπεζας, και καταπτώσεις εγγυήσεων που είχαν δοθεί τα προηγούμενα χρόνια». Η συνωμοσία ξεσκεπάστηκε. Η αλήθεια αποδείχθηκε. Πλησιάζει η ώρα της απονομής δικαιοσύνης.

 

Δ. Χασάπης: Οι εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχουν απίστευτα μεγάλο παιδαγωγικό έλλειμμαΟ πρώην Γενικός Γραμματέας του υπουργείου παιδείας Καθηγητής Δημήτρης Χασάπης σε συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής αναφέρθηκε στις αλλαγές στο Λύκειο και στην διαδικασία πρόσβασης στα ΑΕΙ. Συζητήσιμες οι απόψεις του για την αξιολόγηση και για το παιδαγωγικό έλλειμα των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΣΑΠΗΣ (τέως Γ.Γ. του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων): Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κύριε Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι βουλευτές, σας ευχαριστώ για την πρόσκληση και την ευκαιρία που δίνει να σας εκθέσω, καταρχήν, την οπτική ανάγνωση υπό την οποία μελέτησα την πρόταση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), να σκιαγραφήσω τις παθογένειες του Λυκείου από την σύντομη χρονικά εμπειρία μου ως Γενικός Γραμματέας, καθώς και να διατυπώσω κάποια σχόλια στην πρόταση του ΙΕΠ για την οποία κληθήκαμε σήμερα.



Κυρίες και κύριοι, πιστεύω ακράδαντα ότι το σχολείο που φοιτούν σήμερα τα παιδιά μας, το οποίο, ουσιαστικά, είναι το ίδιο με αυτό που πήγαμε και εμείς, έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο και δεν έχει κανένα λόγο ύπαρξης. Το σχολείο που ξέρουμε δεν ανταποκρίνεται σε καμία από τις απαιτήσεις του παρόντος. Όμως, κυρίως δεν ανταποκρίνεται στις προκλήσεις του μέλλοντος. Μπορεί να μην ξέρουμε το μέλλον, αλλά ξέρουμε τις στάσεις προς το μέλλον. Σε κάθε ιστορική εποχή, όπως καλά ξέρετε, διαμορφώνεται το σχολείο που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της. Το σχολείο που πήγαμε εμείς και που πηγαίνουν σήμερα τα παιδιά μας διαμορφώθηκε στο 19ο αιώνα και εξελίχθηκε μέχρι και σήμερα ή μέχρι πριν μερικά χρόνια για να καλύψει τις ανάγκες της βιομηχανικής κοινωνίας. Συνακόλουθα της ραγδαίας αστικοποίησης, της έντονης κοινωνικής κινητικότητας που απαίτησε αυτή η βιομηχανική εποχή και, βέβαια, της εθνικοκρατικής πολιτικής οργάνωσης του 19ου και του πρώτου μέρους του 20ου αιώνα. Γι’ αυτό αν παρατηρήσετε αυτό το σχολείο είναι οργανωμένο στα πρότυπα της βιομηχανικής οργάνωσης της εργασίας. Στα μέτρα της κοινωνικής ζωής, αυτής της περιόδου, και στις ανάγκες του έθνους κράτους. Γι’ αυτό και καμιά φορά υπερ-αξιώνεται σε ακατανόητο βαθμό η ιστορία ή οι εκδοχές που αφηγούμαστε στα παιδιά το παρελθόν μας.
Το σχολείο που φοιτήσαμε εμείς και φοιτούν τα παιδιά μας, αποτυπώνει ακριβώς την βιομηχανική οργάνωση της εργασίας, γι’ αυτό και δεν αντιστοιχεί ούτε στο παρόν, αλλά ούτε στο μέλλον. Οι σχέσεις δασκάλων – μαθητών οργανώνονται ακριβώς όπως οργανώνονται οι σχέσεις στο εργοστάσιο, ένας εργοδηγός προς πολλούς εργάτες που μπορεί και τους καθοδηγεί. Ακόμα και το κουδούνι που χτυπά καθολικά στο σχολείο για όλες τις τάξεις και όλα τα παιδιά και για όλες τις δραστηριότητες έρχεται από το κουδούνι του εργοστασίου. Όμως, όπως ξέρουμε και δεν θα διαφωνήσουμε, η βιομηχανική εποχή παρήλθε ανεπιστρεπτί. Η εκτεταμένη αποβιομηχάνιση του δυτικού κόσμου και οι νέες μορφές οργάνωσης της εργασίας μετασχηματίσανε τη βιομηχανική κοινωνία με πολύ πιο ραγδαίο τρόπο και πολύ πιο ριζικά απ’ ότι η βιομηχανική κοινωνία μετασχημάτισε το παρελθόν της. Κυρίως, μετασχημάτισε τις θεμελιώδεις ανθρώπινες διεργασίες της νόησης, τον τρόπο που σκέφτονται οι άνθρωποι, της μνήμης που έχει πια άλλα προαπαιτούμενα, της επικοινωνίας, ακόμα και τη διαμόρφωση της υποκειμενικότητας. Επίσης, τροποποίησε πάνω απ’ όλα τη διαδικασία της συνάθροισης.
Παρεμπίπτοντος, εκτός από πρώην Γραμματέας στο Υπουργείο Παιδείας, είμαι και Καθηγητής Εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο. Άρα, μπορώ να επικαλούμαι, κάποιες φορές, την επιστημονική μου αναφορά.
Νοητικές διεργασίες, λοιπόν, οι οποίες αποτελούν δομικά στοιχεία της παραγωγής, οργάνωσης και της ιδιοποίησης της γνώσης έχουν τροποποιηθεί ριζικά, όπως έχει τροποποιηθεί ριζικά και η σχέση των ανθρώπων με τη γνώση. Δεν έχετε παρά να παρακολουθήσετε τα παιδιά σας να πλοηγούν στο Διαδίκτυο και να σας διατυπώνουν τα συμπεράσματά τους και θα το καταλάβετε.
Σε αυτά τα δεδομένα, θέλουμε ένα άλλο σχολείο. Σε αυτά τα δεδομένα, πιστεύω απόλυτα, ότι το σχολείο που ξέρουμε δεν μεταρρυθμίζεται. Το σχολείο που ξέρουμε επανιδρύεται με τους όρους του άμεσου μέλλοντος και του μακροπρόθεσμου μέλλοντος. Φυσικά, αυτό το άλλο σχολείο θα πρέπει να κεφαλαιοποιεί τις εμπειρίες του παρόντος, αλλά, κυρίως, να είναι σε πλήρη διάσταση με το παρόν.
Ένα εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο είναι σε κρίση, δεν μπορεί να τροποποιηθεί. Πρέπει να υπερβεί αυτό που υφίσταται. Με αυτή τη οπτική, λοιπόν, διαβάζω την πρόταση του ΙΕΠ.
Η δεύτερη οπτική με την οποία διαβάζω την πρόταση του ΙΕΠ, είναι οι εμπειρίες που είχα από την ολιγόμηνη θητεία μου ως Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας. Οι παθογένειες του Λυκείου, όπως έχει οργανωθεί σήμερα και όπως λειτουργεί σήμερα και όπως επισημαίνονται στην πρόταση του ΙΕΠ, με βρίσκουν, απολύτως, σύμφωνο. Θα έκανα μόνο μία προσθήκη: αυτό το Λύκειο δημιουργεί μία κατηγορία παιδιών χαμηλών επιδόσεων και προσδοκιών και μία συνακόλουθη συστηματική κατασκευή αποτυχόντων μαθητών.
Στο Λύκειο εμφανίζεται, επίσης, μία εγκατάλειψη, αυτό που λέμε «σχολική διαρροή», που είναι αφανής, αλλά είναι, εξίσου, σημαντική ποσοτικά με την εγκατάλειψη και τη «διαρροή» που έχουμε στην υποχρεωτική εκπαίδευση.
Αναπόφευκτα, ελλειπτικά και αποσπασματικά, θέλω να εκθέσω έξι σοβαρές παθογένειες, που, κατά τη γνώμη μου, έχει σήμερα το Λύκειο.
Πρώτα απ’ όλα, υπάρχει και διατρέχει όλη τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ένας φόβος για την κατάρτιση, απολύτως, ακατανόητος από την οπτική μου. Γι’ αυτό και η διάκριση Γενικού και Επαγγελματικού Λυκείου είναι, ουσιαστικά, νόθα. Σήμερα, όταν η οργάνωση της εργασίας έχει, ουσιαστικά, άρει τη διάκριση γνώσεων και δεξιοτήτων, οι οποίες γνώσεις πια έχουν ενσωματωθεί στα αυτοματοποιημένα μηχανήματα και στην αυτοματοποιημένη παραγωγή, ενώ παλαιότερα ήταν «κτήμα» κάθε εργαζόμενου, θέτει υπό αμφισβήτηση αυτή τη διάκριση.
Δεύτερο πρόβλημα είναι η ανελαστικότητα και η περιχαράκωση των περιεχόμενων της Εκπαίδευσης, αυτό που λέμε «Αναλυτικό Πρόγραμμα». Σε ένα, διαρκώς, μεταβαλλόμενο κόσμο, στον οποίο η ταχύτητα αύξησης και μετασχηματισμού των γνώσεων δεν έχει προηγούμενο στην ανθρώπινη ιστορία, δεν μπορούν τα Αναλυτικά Προγράμματα να οργανώνονται σε μαθήματα, γνωστικές περιοχές, επιστημονικές πρακτικές κ.λπ.. Πιστεύω ότι αυτό είναι παρελθόν.
Τρίτο πρόβλημα είναι ο κατακερματισμός της μαθησιακής ύλης και το περιεχόμενο της Εκπαίδευσης μέσα από μία πολλαπλότητα μαθημάτων, που έρχεται από μία εποχή, που κατά την εμπειρία μου, το Υπουργείο Παιδείας λειτούργησε ως Υπουργείο Απασχόλησης. Χωρίς  αλληλοαναφορές ανάμεσα σε αυτά τα περιεχόμενα, τα Μαθηματικά δεν αναφέρονται στη Φυσική, η Φυσική δεν αναφέρεται στα Μαθηματικά, αλλά κάνουν τις ίδιες διδακτικές ενότητες ακόμη και με άλλη ορολογία πολλές φορές και μπορούμε να το συζητήσουμε.
Φυσικά, αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ολιγόωρη διδασκαλία τους, με αποτέλεσμα να μην επιτρέπουν όχι καν την «καλλιέργεια», αλλά ούτε την εκδήλωση των μαθησιακών ενδιαφερόντων των παιδιών.
Οι προτιμήσεις της πλειονότητας των αποφοίτων του Λυκείου για πανεπιστημιακές σπουδές διαμορφώνονται με κριτήρια, τα οποία έχουν ελάχιστη σχέση και με τις σπουδές τους στο Λύκειο και με τα μορφωτικά τους ενδιαφέροντα. Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που δημιουργεί το μεγάλο αριθμό των φοιτητών, που χαρακτηρίζουμε ως «αιώνιους» φοιτητές, οι οποίοι μπαίνουν στο Πανεπιστήμιο, χωρίς να έχουν καμία διάθεση και πρόθεση να τελειώσουν ποτέ.
Το τέταρτο πρόβλημα που έχει το λύκειο είναι ότι ενώ η διδασκαλία είναι ομαδική, ένας δάσκαλος είναι απέναντι σε μια ομάδα παιδιών, η μάθηση είναι ατομικά οργανωμένη, κάθε μαθητής διαβάζει μόνος του, μαθαίνει μόνος του και εξετάζεται μόνος του. Η μάθηση δεν είναι προϊόν ατομικής δραστηριότητας, η μάθηση λαμβάνει χώρα μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο και έχει ανάγκη την κοινωνική αλληλόδραση, γι’ αυτό και κυρίως συγκροτείται μέσα από δραστηριότητες που αναπτύσσονται σε κοινωνικές δομές, εργαστήρια στο πανεπιστήμιο, κλινικές, ινστιτούτα και βέβαια στο σχολείο μέσα σε μαθησιακές κοινότητες. Δεν γίνεται διαφορετικά, αλλιώς δεν συνάπτεται σχέση των παιδιών με τη μάθηση, από καμία οπτική.
Το πέμπτο πρόβλημα είναι ο πολυφίλητος και ακραίος καταστροφικός θεσμός των πανελληνίων εξετάσεων και ακριβώς, ο μονοδιάστατος προσανατολισμός του λυκείου στις πανελλήνιες εξετάσεις. Δεν γίνεται καμία μεταρρύθμιση του λυκείου, χωρίς να θιχθεί το ζήτημα των πανελλαδικών εξετάσεων. Πάλι θα είμαι λίγο προκλητικός και θα πω ότι αυτό το σύστημα έχει «πεθάνει». Αυτό το σύστημα έχει ένα ιδιαίτερα υψηλό κόστος. Κύριε Υπουργέ, θα άξιζε να κοστολογήσετε αυτό το σύστημα, όχι μόνο το άμεσο κόστος που απ’ όσο θυμάμαι είναι της τάξης των 30-35 εκατομμυρίων, αλλά και το έμμεσο κόστος. Διότι, κινητοποιείται ένα πλήθος ανθρώπων και μηχανισμών, από την αστυνομία και το λιμενικό, μέχρι και τα νοσοκομεία. Αυτά δεν έχουν κοστολογηθεί ποτέ. Οι εξετάσεις είναι αδιάβλητες, αλλά αυτό δεν λέει τίποτα. Οι εξετάσεις δεν είναι έγκυρες με όρους ερευνητικής οπτικής, δηλαδή δεν εξετάζουν αυτό που ισχυρίζονται ότι εξετάζουμε, δεν εξετάζουν τις γνώσεις των παιδιών και κυρίως δεν είναι αξιόπιστες. Εάν την άλλη μέρα γίνουν οι ίδιες εξετάσεις, τα αποτελέσματα θα είναι διαφορετικά.
Η δεύτερη οπτική και ένα προ λεγόμενο στα σχόλια που θέλω να διατυπώσω για την πρόταση στο ΙΕΠ. Κάθε πρόταση που διατυπώνεται για τη μεταρρύθμιση της δομής και του περιεχομένου της εκπαίδευσης, κατά την εκτίμησή μου, είναι διαρθρωτικά προσανατολισμένη σε δύο κατευθύνσεις. Πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να είναι αφετηριακή οπτική των όποιων προτεινόμενων αλλαγών. Η μία οπτική επιδιώκει να άρει εμφανείς δυσλειτουργίες και να επιλύσει άμεσα προβλήματα του σχολείου, δηλαδή να διαχειριστεί το παρόν και βέβαια να λύσει βραχυπρόθεσμα προβλήματα, χωρίς ποτέ να υπερβαίνει τους όρους δημιουργίας τους. Γι’ αυτό και τα τελευταία χρόνια γίνονται συνεχείς τροποποιήσεις, νομοθετικές και διοικητικές αλλαγές, γίνονται αλλαγές από τις ώρες διδασκαλίας και το περιεχόμενο των μαθημάτων, μέχρι τους τρόπους που εξετάζονται οι μαθητές στο σχολείο, όμως καμία από αυτές τις πρωτοβουλίες και από αυτές τις προσπάθειες δεν άλλαξε την σχολική πραγματικότητα. Όπως θέλω να υπενθυμίσω αυτή η σχολική πραγματικότητα, έρχεται από πολύ παλιά και δεν πάει ούτε στο παρόν, ούτε στο μέλλον.
Η δεύτερη κατεύθυνση είναι αυτή που επιδιώκει με τις προτάσεις της ή με τις αλλαγές που θέλει να επιφέρει, να δημιουργήσει τους όρους ενός σχολείου που να ανταποκρίνεται στην κοινωνία του μέλλοντος των παιδιών μας. Η κοινωνία του μέλλοντος των παιδιών μας, θα είναι μια κοινωνία παγκοσμιοποίησης, θα είναι μια κοινωνία όπου η κοινωνική και εργασιακή πραγματικότητα που θα έχουν διαμορφώσει οι τεχνολογίες της επικοινωνίας των πληροφοριών, θα είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που ξέρουμε σήμερα. Νομίζω λοιπόν ότι η πρόταση του ΙΕΠ είναι ένα πρώτο βήμα προς αυτή την δεύτερη κατεύθυνση, της δημιουργίας των όρων ενός σχολείου για το μέλλον.
Έχω κάποιες επιφυλάξεις και θέλω να σημειώσω επίσης τον κάπως διστακτικό χαρακτήρα, από άποψη πολιτικής σκοπιμότητας τον κατανοώ. Οι επιφυλάξεις μου και τα σχόλιά μου, είναι ως εξής. Η πρόταση θέλει να ανανεώσει τα προγράμματα σπουδών και τα εκπαιδευτικά υλικά, νομίζω ότι δεν μπορεί να τίθεται έτσι το ζήτημα των εκπαιδευτικών υλικών, αυτό που διεκδικούμε είναι να αλλάξουμε τις διδακτικές πρακτικές γιατί ακριβώς έχουν αλλάξει οι τρόποι μάθησης. Αυτά που ξέραμε ως διδακτικά υλικά, έχουν πεθάνει.
Συμφωνώ επίσης, με τη σύνδεση μεμονωμένων αντικειμένων σε ευρύτερες ενότητες, θα επανέλθω σε αυτό και την καλλιέργεια ενός περιβάλλοντος συνέργειας των εκπαιδευτικών.
Συμφωνώ επίσης, στην εισαγωγή ενός ερευνητικού προβληματισμού και μιας υποστήριξης της βαθύτερης κατανόησης, έχω όμως πάρα πολλές σοβαρές επιφυλάξεις για την ξεκάθαρη δήλωση, ότι αυτές οι αλλαγές θα έχουν σταδιακό χαρακτήρα, και διαφωνώ με την έννοια ή από την οπτική, ότι εάν οι μεταρρυθμίσεις δεν προλαβαίνουν το μέλλον τότε ακυρώνονται. Οι όποιες μεταρρυθμίσεις οφείλουν να είναι ταχύρρυθμες με την έννοια ότι προέχει επιχειρησιακά η λογική του ταχύρρυθμου.
Συμφωνώ επίσης, με το αίτημα της πολυκλαδικότητας και την προοπτικά ενιαία αντιμετώπιση. Εγώ θα πρότεινα ενοποίηση του Γενικού και Επαγγελματικού Λυκείου και δεν βρίσκω αρνητικά, δεν έχω κανένα αρνητικό, μάλλον θετικά σχόλια έχω για τον τρόπο με τον οποίο προδιαγράφεται στην πρόταση η δομή των μαθημάτων, κοινός κορμός, επιλεγόμενα, κ.λπ. Δεν πιστεύω όμως και, όπως είπα, κατανοώ τους λόγους της σχετικής ασάφειας, αλλά δεν τους συμμερίζομαι, ότι τα μαθήματα θα πρέπει να διδάσκονται εντός ευρύτερων «επιστημονικών» ενοτήτων, όπως διατυπώνεται στην πρόταση. Πιστεύω ότι τα μαθήματα θα πρέπει ως περιεχόμενα και πρακτικές να οργανώνονται σε μια λογική διεπιστημονικότητας, επιστημονικών κλάδων και επιστημονικών πρακτικών. Για παράδειγμα τα μαθηματικά, οι φυσικές επιστήμες και η τεχνολογία δεν μπορούν πια να είναι διακριτά αντικείμενα κατά τη γνώμη μου. Επίσης, θεωρώ πάρα πολύ θετική την πρόταση του ΙΕΠ, να συμμετέχουν οι μαθητές σε συλλογικές και δημιουργικές δραστηριότητες, αφού, όπως προ είπα, θεωρώ ότι η γνώση είναι προϊόν κοινωνικών πρακτικών και δραστηριοτήτων και θα πρότεινα  τη λογική των ομίλων που έχουν πάρα πολλά ιδιωτικά να την βλέπαμε και για το δημόσιο σχολείο.
Επίσης, δεν θεωρώ και εδώ θα πρότεινα στον κ. Υφυπουργό, να οργανώσει μια αντίστοιχη συζήτηση για την επαγγελματική εκπαίδευση τέτοιου εύρους και έκτασης, ότι υπάρχει ζήτημα αναβάθμισης της Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, όπως λέει η πρόταση, και ανάδειξή της ως ισότιμο πυλώνα κ.λπ. Πιστεύω, όπως προ είπα, ότι η τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση πρέπει να μεταρρυθμιστεί με τους όρους του μέλλοντος και τις εργασιακές σχέσεις που προδιαγράφονται για το μέλλον και τις μορφές παραγωγής και εργασιακής δραστηριότητας που είναι ήδη εδώ.
Με αυτή την έννοια αυτές οι διακρίσεις Τεχνικό – Επαγγελματικό Λύκειο, Επαγγελματική Σχολή, Στούντιο Επαγγελματικής Κατάρτισης κ.λπ., νομίζω ότι είναι απλά μια έκφραση της φοβικότητάς μας. Η οργάνωση της ελληνικής παραγωγής έχει μεταβληθεί δραστικά και αυτές οι μορφές παροχής εκπαίδευσης αντιστοιχούν στη βιομηχανική κοινωνία για αυτό και δεν ενδιαφέρουν κανέναν και δεν αντιστοιχούν σε κανέναν. Επίσης, η τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση από την ίδρυσή της διακατέχεται από μια εγγενή αντίφαση για αυτό και αν μελετήσετε την ιστορία της θα δείτε ότι είναι μονίμως σε κρίση. Από τη μια μεριά πρέπει να εξασφαλίζεις στα παιδιά ένα εύρος γνώσεων και δεξιοτήτων που θα τους επιτρέπει την κινητικότητα ανάμεσα στα επαγγέλματα και από την άλλη μεριά και ταυτόχρονα, θα πρέπει να τους εξασφαλίζουν μια «στενή» ειδίκευση, έτσι ώστε όταν θα προσληφθούν να μπορούν αμέσως να αποδώσουν και όταν αυτή η μορφή παραγωγής ή δραστηριότητας πάψει να υπάρχει να μπορεί ο εργοδότης να τον πάει «δίπλα». Αυτά τα δύο δεν είναι κάτι που μπορούν να χωρέσουν μέσα στο ίδιο σχολείο.
Τέλος, θα πρέπει να πω και να σχολιάσω, ότι θα πρέπει να δούμε τον τρόπο αξιολόγησης, δηλαδή συμφωνώ στην πρόταση του ΙΕΠ, που αναδεικνύει ως ζήτημα καίριο το ζήτημα της αξιολόγησης. Δεν μου αρέσει ο όρος τιμωρητική ή μη τιμωρητική αξιολόγηση. Αυτό έρχεται από αλλού, δεν ξέρω από πού έρχεται, τί μεταφορά είναι αυτή, τί θα πει είναι τιμωρητική ή δεν είναι τιμωρητική; Η αποτύπωση μιας πραγματικότητας είναι η αποτύπωση μιας πραγματικότητας.
Τι θα πει είναι τιμωρητική ή δεν είναι τιμωρητική; Η αποτύπωση μιας πραγματικότητας είναι αποτύπωση μιας πραγματικότητας. Τελείωσε. Ποιο είναι, όμως, το αιτούμενο; Το αιτούμενο είναι να θεωρηθεί η αξιολόγηση, από τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές, αναπόσπαστο στοιχείο της διαδικασίας της μάθησης και όχι μηχανισμός για να δημιουργούνται ιεραρχίες ανάμεσα στα παιδιά – οι καλοί μαθητές, οι μέτριοι μαθητές, οι κακοί μαθητές – αλλά ούτε και μέσο ισχύος και άσκησης της εξουσίας από τη μεριά των καθηγητών.
Θα κλείσω με μια πεποίθηση. Δεν μπορεί να την πει κάποιος πολιτικός, συμφωνώ, όμως μπορώ, πια, να τη διατυπώσω. Οι εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχουν απίστευτα μεγάλο παιδαγωγικό έλλειμμα. Οι εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης παρήχθησαν από τη φυσικομαθηματική σχολή, από τη φιλοσοφική σχολή, ως γλωσσολόγοι, ιστορικοί, χημικοί, μηχανολόγοι, δεν παρήχθησαν ως εκπαιδευτικοί. Αυτό είναι ένα τερατώδες πρόβλημα το οποίο έχει δύο επιπτώσεις: Πρώτον, είναι πολύ δύσκολο να συνεννοηθείτε με τους εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης διαλεγόμενοι επί των αντικειμένων της εργασίας τους και, δεύτερον, είναι πάρα πολύ δύσκολο να καταστήσετε σαφές στους εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ότι η παιδαγωγική οπτική, ο τρόπος που μαθαίνουν οι άνθρωποι, ο τρόπος που αναπτύσσονται οι μαθησιακές δραστηριότητες κ.λπ., είναι αναπόσπαστο στοιχείο της δουλειάς τους. Δε θα έλεγα ότι έχουν λειψή επαγγελματικότητα. Θα έλεγα, όμως, ότι δε μπορούμε να ακούμε ότι πρώτα πρέπει να εκπαιδευτούν οι εκπαιδευτικοί και μετά να γίνουν οι αλλαγές. Αυτά πάνε μαζί και πάνε μαζί με τρόπους δραστικούς.
Σας ευχαριστώ πολύ.
ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος
Σελίδα 1 από 2073

Εκπαιδευτικά Νέα