Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  


 

citylife24_logo

 

 
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Ιανουάριος 2018 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr


Ο Κεμάλ στο δρόμο για τη Δαμασκό…
«Ακούστε τώρα την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκιπα της Ανατολής,
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
                       Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
                       και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.» Ν. Γκάτσος
Στη διαμάχη που έχει ξεσπάσει μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για το χειρισμό του «Μακεδονικού» ο Υπουργός Εξωτερικών επικαλέσθηκε τις θέσεις επί του θέματος των κομμάτων που κυβέρνησαν τον τόπο τα τελευταία 25 χρόνια. Έχει δίκιο, η Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν μπορεί να λειτουργούν εν κενώ. Η ιστορία έχει καταγραφεί και δεν παραγράφεται, έστω και αν τα κείμενα των προηγούμενων διαπραγματεύσεων είναι ακόμα απόρρητα. Όπως δεν παραγράφεται από τη συνείδηση των πολιτών το βέτο που άσκησε το 2008 ο Καραμανλής καταπρόσωπο στον πλανητάρχη, βέτο που προσωπικά το πλήρωσε και το πληρώνει ακόμα ακριβά.

 

Όμως δεν έχουν μόνο τα κόμματα που κυβέρνησαν ιστορία επί του θέματος. Το Κ.Κ.Ε. αν και, ευτυχώς, δεν κυβέρνησε τη χώρα έπαιξε σημαντικότερο ρόλο στη δημιουργία του προβλήματος. Οι ευθύνες του Κ.Κ.Ε. στο συγκεκριμένο θέμα είναι τεράστιες ενώ σε αυτό το χώρο ανδρώθηκε πολιτικά και ο Υπουργός Εξωτερικών.
Από την ίδρυση της Ομοσπονδίας Σοβιετικών Δημοκρατιών της Βαλκανικής το 1918 (μετονομάσθηκε σε Βαλκανική Κομουνιστική Ομοσπονδία(1920)) μέχρι την απόφαση της 5ης ολομέλειας το 1949 που διακήρυττε ότι μετά τη νίκη του Δ.Σ.Ε. «ο Μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του» το Κ.Κ.Ε. με ενέργειες και προπαγάνδα έστρωσε βελούδινο χαλί για τη δημιουργία της πλαστής «Μακεδονικής Εθνικής Συνείδησης». Είναι χαρακτηριστικό το πρωτοσέλιδο(19/9/1932) του ΝΕΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ με τίτλο: «Προκήρυξη προς τον Μακεδονικό λαό που ζει κάτω από την Ελληνική κυριαρχία!»!!!
Αλλά και μετά το 1949, έστω και λιγότερο συστηματικά, η θέση της Αριστεράς δεν ήταν ξεκάθαρη. Όπως αναφέρει ο Ν. Κακλαμάνης(iefimerida), όταν ο Καραμανλής έδινε τη μάχη του Βουκουρεστίου, η Αυγή(13/3/2008) με πρωτοσέλιδο, άρθρο-διακήρυξη το οποίο υπέγραφαν 200 στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, υποστήριζε ότι η Ελλάδα πρέπει να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως Μακεδονία.
Ο κύριος Υπουργός τελικά κατανόησε ότι ο δρόμος του Κεμάλ είναι αδιέξοδος και, ως άλλος Σαούλ στο δρόμο για τη Δαμασκό, είδε το «φως το αληθινό» ακολουθώντας άλλους «συντρόφους» του στο «σοσιαλιστικό στρατόπεδο». Όμως οι ευθύνες της Ελληνικής Αριστεράς, και όσων την στελέχωσαν, για τη δημιουργία του «Μακεδονικού» είναι τεράστιες και δεν παραγράφονται.

25/01/2018

Κατηγορία Άρθρα & Απόψεις
Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018 01:03

Γόρδιος Δεσμός του Αντώνη Αντωνάκου.

 


Ο Μέγας Αλέξανδρος σύμφωνα με τον μύθο έκοψε τον Γόρδιο Δεσμό. Δέκα χρόνια μετά είχε κατακτήσει τον κόσμο. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για την αλήθεια αλλά αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι ο συμβολισμός της ηγετικής απόφασης, που δεν αποδέχεται τους «γόρδιους δεσμούς» ως άλυτα προβλήματα εμπρός στα οποία αναλώνει πολύτιμο χρόνο.
Σε κάθε ιστορική περίοδο εμφανίζονται διλήμματα η επίλυση των οποίων σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να κρίνεται από το θυμικό της κοινής γνώμης. Όχι γιατί η ηγεσία δεν πρέπει να συνυπολογίζει και την βούληση του λαού αλλά γιατί δεν πρέπει να αποφασίζει με κύριο γνώμονα αυτή.

Στην παρούσα φάση είμαστε παγιδευμένοι σε τέσσερις τουλάχιστον γόρδιους δεσμούς για δύο από τους οποίους δεν διαθέτουμε το «σπαθί» που τους κόβει. Όσο και αν ακουστεί παράδοξο το αδιέξοδο της οικονομικής κρίσης είναι το πιο εύκολα αντιμετωπίσιμο. Αρκεί οι πολιτικοί μας ταγοί να αποδειχθούν στοιχειωδώς επαρκείς και να αντιμετωπίσουν με αποφασιστικότητα αυτό που δημιούργησε η «περίεργη» πολιτική «ανευθυνότητα» του Παπανδρέου.
Προφανώς τα πιο δυσεπίλυτα προβλήματα σχετίζονται με την Τουρκία. Η κατοχή της Κύπρου και οι διεκδικήσεις της στο Αιγαίο.
Το πρόβλημα της ονομασίας των Σκοπίων θα ήταν πολύ καλύτερα να είχε αντιμετωπισθεί εγκαίρως. Το 1991 ήταν ευχερώς αντιμετωπίσιμο. Η θέση της Ελλάδας ήταν πολύ πιο ισχυρή και το Βαλκανικό τοπίο ρευστό. Οι μαξιμαλιστικές επιδιώξεις εκείνης της περιόδου στέρησαν από τη χώρα την ευκαιρία να κλείσει ευνοϊκά το θέμα. Η προώθηση της πολιτικής των συλλαλητηρίων, με κυβερνητική στήριξη, μας παγίδευσε καθιστώντας το πρόβλημα «γόρδιο δεσμό». Γιατί αν είναι άδικο για μας να απαρνηθούμε ένα μέρος της ιστορικής κληρονομιάς μας είναι δύσκολο και για τους Σκοπιανούς να απαρνηθούν την ταυτότητα που έχουν παγιώσει στη συνείδησή τους.
Η κατάσταση διαμορφώθηκε σε βάρος μας. Όπως σημειώνει στο εξαιρετικό άρθρο του ο Ν. Μέρτζος στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ μέχρι το 2007 είχαν αναγνωρίσει τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία 140 κράτη. Το βέτο που έθεσε ο Καραμανλής στο Βουκουρέστι για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ δημιούργησε ένα ανάχωμα αλλά τα «κεκτημένα» παγιώνονται, ευκαιρίες χάνονται ενώ διατηρούνται ανοιχτά μέτωπα την ώρα που ο «Ανατολικός άνεμος» δυναμώνει.
Τα μέτωπα πρέπει να κλείνουν. Έντιμος συμβιβασμός λοιπόν εδώ και τώρα. Στα όρια που έθεσε η χώρα το 2008 στο Βουκουρέστι. Όπως σημειώνει ο Μέρτζος «η ώρα είναι σήμερα». Κάθε λύση αύριο θα είναι χειρότερη και θα έχει κοστίσει πολύ περισσότερο.
Αντωνάκος Αντώνης
09-01-2018
antonakosantonis@gmail.com        http://www.antonakos.edu.gr
Κατηγορία Άρθρα & Απόψεις


«Χρήσιμος ηλίθιος» ή «βολική εταίρα»;
Καταγγέλλει ο κύριος Παντελής Καψής (Reader.gr) τους «χρήσιμους ηλίθιους» που –από ηλιθιότητα προφανώς- επιχειρούν να «ξαναγράψουν την ιστορία». Αυτές οι προσπάθειες τον έκαναν να ξεχάσει το Βρετανικό του φλέγμα ξεπερνώντας τα όρια της ευπρέπειας. Έτσι κατά τον κύριο Π.Κ. ο «έξυπνος, χιουμορίστας», αλλά καλοπερασάκιας («με αγάπη για την καλή ζωή»! Θαυμάστε με πόση γαλατική ευγένεια το διατυπώνει) Καραμανλής «θα πρέπει μέσα του να νιώθει μεγάλη περιφρόνηση για όλους αυτούς τους «χρήσιμους ηλίθιους» που αυτοεξευτελιζόμενοι σκαρφίζονται κάθε είδους σοφιστεία ή ψέμα για να τον δικαιολογήσουν». Είναι ασυγχώρητοι, εκτός εάν είχαν πιεί νερό του Καματερού στα παιδικά τους χρόνια και τους πείραξε. 
Αναφερόμενος στο βιβλίο του Παπαθανασίου το οποίο ομολογώ ότι δεν έχω διαβάσει ακόμα, δεν αναφέρεται ούτε σε ένα στοιχείο προκειμένου να τα ανασκευάσει. Το γεγονός αυτό μου δίνει το δικαίωμα να υποθέσω ότι ούτε εκείνος το έχει διαβάσει. Αντί, όπως επιβάλλει η πραγματικά υπεύθυνη δημοσιογραφία να το «ξετινάξει» σελίδα-σελίδα, παράγραφο-παράγραφο, στοιχείο-στοιχείο και να αντιτάξει στοιχεία και επιχειρήματα αναπαράγει το δημοσίευμα της Καθημερινής το οποίο η ίδια η εφημερίδα αναγκάστηκε να «εξισορροπήσει» με κύριο άρθρο για την «ανεξήγητη περίοδο των πρώτων μηνών της διακυβέρνησης Παπανδρέου».
Χρησιμοποιεί τα επιχειρήματα που περιλαμβάνονται σε αυτό με την ευκολία της χύδην «δημοσιογραφίας». Μοναδική πηγή εκείνου του άρθρου ήταν έκθεση τμήματος της Τ.τ.Ε. με στοιχεία, αλλά και εκτιμήσεις, η οποία δόθηκε στην Διοίκηση 2 ημέρες μετά της εκλογές του 2009!!! Σύμφωνα με τον Μ. Κοττάκη (ΕΣΤΙΑ 9/1/18) «είναι τόσο έγκυ­ρη ώστε σήμερα μαθαίνουμε ότι τηνυπογράφει ό γνωστός γιατα -σοσιαλιστικά- του αισθήματα Β. Μανεσιώτης! Σύμβουλος τού Γ. Παπακωνστα­ντίνου και μέλος τού Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής τό 2011 με ψήφους ΠΑΣΟΚ!». Εκτός αυτού επίσης όπως σχολιάζει ο Κοττάκης είναι τόσο «επιστημονική» ώστε προβλέπει ότι το έλλειμμα θα κυμανθεί μεταξύ 10-12% «και ενδεχομένως να φτάσει και 15% του Α.Ε.Π.».
Επιπλέον ο κύριος Καψής αναφέρει ότι και το 2008 το έλλειμμα ήταν 10% (9,9). Αυτό που δεν λέει ήταν ότι η αναδρομή Γεωργίου που περιέλαβε για πρώτη φορά και τα ελλείμματα των Δ.Ε.Κ.Ο. σταματά στο 2006. Αν είχε πάει πιο πίσω, στον ίδιο επίσημο πίνακα της Eurostatτου 2013, το έλλειμμα του 2003 από 5,9% με την προσθήκη του ελλείμματος των Δ.Ε.Κ.Ο. θα πλησίαζε το 10% (ακόμα κι αν ξεχάσουμε τα «κρυμμένα κάτω από το χαλί» δισ. της GoldmanSacks). Εκείνα, τα ελλείμματα των Δ.Ε.Κ.Ο., προστιθέμενα σε επόμενους προϋπολογισμούς διόγκωναν τα ελλείμματά τους και το χρέος, καταλογιζόμενα σε αυτούς που κυβερνούσαν τότε. Και βέβαια έχει τεράστια σημασία ότι το 2003 επικρατούσαν συνθήκες παγκόσμιας οικονομικής ομαλότητας και ανάπτυξης και όχι οι συνθήκες οικονομικού πανικού που διαμορφώθηκαν μετά το 2007.
Ας κάνουμε όμως το χατίρι του κυρίου Καψή. Ας αποδεχθούμε όσα καταλογίζει στον Καραμανλή αλλά και την «ηλιθιότητα» των «παρατρεχάμενων της αυλής του» οι οποίοι «προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξαναγράψουν την ιστορία». Ας τον ρωτήσουμε τι έχει να πει για την ληστεία του χρηματιστηρίου την οποία πολλοί συνάδελφοί του και Μ.Μ.Ε. προώθησαν; Τι έχει να πει για την οπερετική υπόθεση Οτσαλάν; Τι έχει να πει για τους φυλακισμένους, υπόδικούς ή υπόλογους Υπουργούς του «εκσυγχρονισμού»; Τι άποψη έχει, από δεοντολογικής πλευράς, για τον «Βασικό Μέτοχο» και την ιδιοκτησία των Μ.Μ.Ε. σε σχέση με την πολιτική εξουσία; Έχει ακούσει τίποτε για κάποιους, φουσκωμένους φακέλους, που διακινούντο από εργολάβους και προμηθευτές προς τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης; Τι άποψη έχει για το «πέπλο σιωπής» που καλύπτει όλες τις καταλυτικές ενοχές της «σοσιαλιστικής διακυβέρνησης» και την συντονισμένη προσπάθεια να παραχαραχθεί η ιστορία; Είναι απλώς από μια «ηλιθιότητα» της άλλης πλευράς ή πρόκειται για «εκμίσθωση»; Και αν περί αυτού πρόκειται, δηλώνοντας προκαταβολικά ότι το ρητορικό δίλημμα που ακολουθεί δεν αναφέρεται σε εκείνον αναρωτιέμαι, μήπως τελικά είναι καλύτερα να είναι κάποιος «χρήσιμος ηλίθιος» αντί να καταντήσει «βολική εταίρα»;

12-01-2018

Κατηγορία Άρθρα & Απόψεις
 
Στις 19 Δεκεμβρίου 1797 ο Ρήγας συνελήφθη από τους Αυστριακούς. Στις 10 Μαΐου του 1798 παραδόθηκε μαζί με άλλους 7 συλληφθέντες Έλληνες συντρόφους του στους Τούρκους του Βελιγραδίου. Εκεί, ύστερα από συνεχή βασανιστήρια, στις 24 Ιουνίου του 1798, στραγγαλίστηκαν και τα σώματά τους ρίχτηκαν στον Δούναβη. (πηγή: Wikipedia).
Στις 9 Οκτωβρίου 1998 ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν επιβιβάζεται στο αεροπλάνο, με πλαστό διαβατήριο, από τη Δαμασκό για τη Στοκχόλμη με ενδιάμεσο σταθμό την Αθήνα. Το ταξίδι του διακόπτεται στην Αθήνα. Ισχυρίζεται ότι είναι σε γνώση της κυβέρνησης κάτι που δεν επιβεβαιώνεται. Μετά από ένα πινγκ-πονγκ μεταξύ Ρωσίας και Ιταλίας στις 29 Ιανουαρίου 1999 επιστρέφει στην Αθήνα, τον ξαναβάζουν σε αεροπλάνο και τον στέλνουν στη Ρωσία η οποία δεν τον δέχεται. Έτσι την 1η Φεβρουαρίου βρίσκεται πάλι στην Αθήνα. Την επομένη επιβιβάζεται πάλι σε αεροπλάνο με προορισμό την Κένυα αφού του έχει παρασχεθεί η διαβεβαίωση ότι το Ελληνικό κράτος εγγυάται για τη ζωή του. Στις 15 Φεβρουαρίου έχει απαχθεί από τους Τούρκους και οδηγείται στις φυλακές της Τουρκίας. (πηγή: protothema.gr).
Ο Οτσαλάν από τα χέρια της Ελλάδας είχε βρεθεί στα χέρια της τουρκικής ΜΙΤ. Και τούτο ενώ δύο μήνες πριν, τα 2/3 της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ (ανάμεσά τους και υπουργοί...), είχαν υπογράψει ψήφισμα με το οποίο καλούσαν τον Οτσαλάν να έρθει στην Ελλάδα για να βρει άσυλο.[...] Δύο μέρες μετά την παράδοση του ηγέτη των Κούρδων, ο τότε πρωθυπουργός Σημίτης εξέδωσε μια μακροσκελέστατη ανακοίνωση για ην υπόθεση Οτσαλάν. […] Επέλεξε, μιλώντας για το «κουρδικό ζήτημα», να δηλώσει: «Είμαστε κατά των ένοπλων ανταρσιών και των πράξεων τρομοκρατίας και βίας»! «Ένοπλη ανταρσία» (!), λοιπόν, ο αγώνας του κουρδικού λαού για ελευθερία! […]. Εξάλλου, στην ίδια εκείνη ανακοίνωση, ο κ. Σημίτης, που θέλοντας να διασώσει εαυτόν είχε θυσιάσει τρεις υπουργούς (Πάγκαλο, Παπαδόπουλο, Πετσάλνικο), ισχυριζόταν ότι: «Κάναμε το χρέος μας με τον καλύτερο τρόπο, απέναντι στην Ελλάδα και τα συμφέροντά της, απέναντι στο κουρδικό ζήτημα και τον ίδιο τον Οτσαλάν »! (πηγή: enikos.gr).
Ασφαλώς ο χειρισμός της υπόθεσης Οτσαλάν αποτελεί έναν ακόμα «θρίαμβο» του εκσυγχρονιστικού ΠΑ.ΣΟ.Κ. τον οποίο αποσιωπούν τα Μ.Μ.Ε. (είχε προηγηθεί ο «θρίαμβος» των Ιμίων και ο «φιλικός» χειρισμός του από τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης: «τι θέλατε να κάνουμε πόλεμο;». Δεν σχολίασαν βέβαια το πώς φθάσαμε εκεί). Σε αντίθεση με την περίπτωση των Ιμίων, αυτή τη φορά ο κύριος Σημίτης απέφυγε να ευχαριστήσει, δημοσίως τουλάχιστον, τους Αμερικάνους.
Το ερώτημα είναι πως το νέο ΠΑ.ΣΟ.Κ. (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.) που συστηματικά αντιγράφει τις πρακτικές του παλιού δεν έχει ακόμα ακολουθήσει το παράδειγμά του και στην υπόθεση των 8 Τούρκων στρατιωτικών. Αλλά έχουμε ακόμα καιρό. Αυτό που μάλλον δεν θα δούμε είναι τον Κοτζιά να χορεύει ζεϊμπέκικο υπό τα «θαυμαστικά» μειδιάματα του Τσαβούσογλου.
9-01-2018
Κατηγορία Άρθρα & Απόψεις

 

Η Ευρώπη των μονοπωλίων.
«Ναι στην Ευρώπη των λαών, όχι στην Ευρώπη των μονοπωλίων».
Το 1979, που κυκλοφόρησε η αφίσα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ο Σημίτης που θεωρήθηκε υπεύθυνος για την κυκλοφορία της, εξαναγκάστηκε σε παραίτηση. Είχε ήδη υπογραφεί η συνθήκη ένταξης της χώρας στην Ε.Ο.Κ.. Η Ελλάδα τελεσίδικα θα αποτελούσε το 10ο μέλλος της Ευρωπαϊκής οικογένειας. Συνεπώς δεν ευσταθεί το επιχείρημα που προβάλλεται από απολογητές του Ανδρέα, ότι δηλαδή η αντιευρωπαϊκή πολεμική του ήταν προσχηματική για να διευκολύνει τον Καραμανλή στις διαπραγματεύσεις. Αντίθετα το γεγονός αποτελεί μια ακόμα απόδειξη του εθνικολαϊκιστικού «επαναστατικού» χαρακτήρα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Ο «έρωτας» για την Ευρώπη, όταν ανακάλυψαν τη «γλύκα» των Βρυξελλών και των ταμείων της, είναι όψιμος.

 

Όμως αυτό που έχει σημασία είναι το γεγονός ότι μέχρι εκείνη την περίοδο η Ε.Ο.Κ. ήταν κατά βάση η Ευρώπη των λαών και όχι των μονοπωλίων. Η Βιομηχανία, κυρίως η πολεμική και οι εξαρτώμενες από αυτήν, λόγω και της συνεργασίας της με τους Ναζί είχε τεθεί στο περιθώριο. Ακόμα και μετά την ένταξη της Μεγάλης Βρετανίας, την οποία ταλαιπωρούσε το «φάντασμα» της αυτοκρατορικής ακμής, η Ε.Ο.Κ. δεν είχε χάσει τον δρόμο της. Ήταν στην πορεία δημιουργίας της ομοσπονδίας που είχαν οραματιστεί μετά τον καταστροφικό πόλεμο οι ιδρυτές της, με πρώτο βήμα την έναρξη λειτουργίας των κοινοτικών οργάνων (1/1/1958). Για τη χώρα μας το όραμα αυτό είχε κυρίως εθνικούς και πολιτικούς στόχους. Ήταν η πρώτη που υπέβαλλε αίτημα προσχώρησης το 1959 και η πρώτη με την οποία υπεγράφη συμφωνία σύνδεσης. Ο πρώιμος λαϊκισμός και οι πολιτικοί τυχοδιωκτισμοί της δεκαετίας του 60 άνοιξαν το δρόμο στη δικτατορία, με αποτέλεσμα την απομάκρυνση του στόχου της ένταξης που θα την καθιστούσε το 7ο μέλος της Ε.Ο.Κ..
Εξεταζόμενη από αυτή τη σκοπιά η αφίσα εκείνης της εποχής ήταν κενή περιεχομένου. Ακόμα και στα τέλη της δεκαετίας του 80 η Ε.Ο.Κ., μετά και την ένταξη των χωρών της Ιβηρικής το 1986, ήταν στη σωστή πορεία. Η Ε.Ο.Κ. των 12 είχε όλες τις προϋποθέσεις για να εξελιχθεί στην ομόσπονδη «Ευρώπη των λαών». Η παρεμβατική δύναμη των «μονοπωλίων» ήταν ακόμα περιορισμένη.
Η κατάρρευση της Ε.Σ.Σ.Δ. άλλαξε την κατάσταση. Η παγκόσμια κυριαρχία των Η.Π.Α. διατάραξε τις ισορροπίες. Η «παγκοσμιοποίηση» επιβλήθηκε δημιουργώντας νέα δεδομένα. Η ραγδαία διεύρυνση της Ε.Ε. απομάκρυνε, αν δεν ματαίωσε, τον αρχικό στόχο της Ομόσπονδης Ευρώπης.
 
Η νομισματική ένωση που προωθήθηκε, κατά τον DIRKMULLERως «διόδια» για την ενοποίηση της Γερμανίας αντί για την εμβάθυνση, απομάκρυνε το στόχο της Ομοσπονδίας. Η διεύρυνση, από την Ε.Ε. των 12 στην Ε.Ε. των 28, ανεξάρτητα από τα πολιτικά προσχήματα υπό τα οποία καλύφθηκε, ήταν επιθυμία και έργο των κυρίαρχων της «παγκόσμιας αγοράς». Μιας αγοράς που προωθεί την απορρύθμιση, την συρρίκνωση του κράτους, την κατάργηση της κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας.
Σύμφωνα με τον MULLERλειτουργεί ήδη γύρω από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων ένα πανίσχυρο λόμπι (E.R.T.) με χιλιάδες υπαλλήλους και τεράστια μέσα στη διάθεσή του το οποίο επηρεάζει αν δεν καθορίζει σε πολλές περιπτώσεις τις αποφάσεις, ορισμένες από τις οποίες είναι αδιανόητες (π.χ. η ιδιωτικοποίηση του νερού!).
Ο έλεγχος μάλιστα αρχίζει από την «πηγή», αφού η προώθηση στις θέσεις του Ευρωκοινοβουλίου αποτελεί συχνά αντικείμενο συναλλαγής με οικονομικά ή άλλα ανταλλάγματα. Αναλογιζόμενοι την εκπροσώπηση της χώρας μας στις Βρυξέλλες, μόνο ανησυχία και φόβο μπορούμε να αισθανόμαστε. Ο έλεγχος των Μ.Μ.Ε. από τα οικονομικά συμφέροντα αλλοιώνει το λειτούργημα της 4ης εξουσίας μετατρέποντας την από προπύργιο της δημοκρατίας σε εργαλείο πολιτικής χειραγώγησης. Το «πάθημα» της χώρας με το νομοθέτημα για τον «βασικό μέτοχο» που βρέθηκε αντιμέτωπο με τον «κράτος των Βρυξελλών» είναι διδακτικό.
Την ώρα που χώρα μας προσπαθεί, μόνη χωρίς ουσιαστική Ευρωπαϊκή βοήθεια, να περισώσει ότι μπορεί από τα ιστορικά δικαιώματά της, μια νέα διεύρυνση κυοφορείται. Έτσι όπως έχουν τα πράγματα η κατάσταση δεν πρόκειται να αλλάξει. Για μας η ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη. Όμως το όραμα της ομόσπονδης Ευρώπης των λαών απομακρύνεται, και ο βασικός στόχος μας που ήταν η εθνική κατοχύρωση μας παραμένει αποκλειστικά στη δική μας ευθύνη.
11-01-2018
Κατηγορία Άρθρα & Απόψεις
 

 

Eπιστημονικές έρευνες που βασίζονται στο DNA ανατρέπουν τα δεδομένα για τον αριθμό των ομογενών. Τα 20.000.000 από αυτούς είναι στην Τουρκία
Από τον Νίκο Σταυρουλάκη 
Aς αφήσουμε -προς το παρόν- το ερώτημα «πόσοι είναι σήμερα οι Ελληνες παγκοσμίως;»… Ασφαλώς το ερώτημα είναι πολύπλοκο και το πρόβλημα περίπλοκο, αν μάλιστα διευρυνθεί με τους ελληνογενείς πληθυσμούς και τις διάσπαρτες κοινότητες-μειονότητες που υπάρχουν στα μήκη και τα πλάτη της Γης, από την Ινδία και το Αφγανιστάν μέχρι τη Χώρα των Βάσκων, την Ιρλανδία και τη Σκοτία, και από την Αυστραλία μέχρι τους χαμένους ελληνικούς πληθυσμούς της Λατινικής Αμερικής.


Εκεί, με αισθητή παρουσία στα κοινά, οι Ελληνες άφησαν στο πέρασμά τους εμφανές το ίχνος τους (ποδοσφαιρική ομάδα Κορίνθιανς στη Βραζιλία κ.λπ.), ενώ ισχυρότερο «σήμα» στέλνουν «αυτόχθονες» (μεταγενέστερα) πληθυσμοί μακρινών χωρών, που ισχυρίζονται οι ίδιοι πως κατάγονται από τους Ελληνες.

Oπως οι Καλάς στο Αφγανιστάν, που αβίαστα και υπερήφανα τονίζουν ότι είναι απόγονοι των Ελλήνων-Μακεδόνων, ή οι Αραούκοι (Αραουκανοί), «Ινδιάνοι» της Χιλής, που επιμένουν ότι είναι απόγονοι των Ελλήνων-Σπαρτιατών. Η εκδοχή αυτή αποτυπώθηκε και στη μελέτη του Lonko Kilapan με τίτλο: «El Origen Griego de los Araucanos» («Η ελληνική καταγωγή των Αραουκανών»), 1974, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις, Σαντιάγο!
Τα σύνορα της καρδιάς μας!

Ποια είναι (τελικά) τα σύνορα της καρδιάς μας; Ο ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς υποχρεώθηκε πριν από μερικούς μήνες να απαντήσει στον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν και στις γνωστές αλυτρωτικές «κορόνες» του για την ανάγκη αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης, επειδή -όπως είπε- τα «σύνορα της καρδιάς του δεν ταυτίζονται με τα σημερινά σύνορα της Τουρκίας», λέγοντας πως «και τα σύνορα της δικής μας καρδιάς φτάνουν μέχρι την Ινδία, αλλά δεν το κάνουμε θέμα»!

Το «απρόοπτο» της άποψης αυτής έγκειται στο γεγονός ότι προϊούσης της επιστημονικής έρευνας η συναισθηματική προσέγγιση τείνει να ταυτίζεται με την πολιτική απάντηση του Ελληνα ΥΠΕΞ στον Τούρκο πρόεδρο. Επιστημονικές έρευνες που διεξάγονται τα τελευταία χρόνια από αναγνωρισμένα διεθνή κέντρα, αξιοποιώντας ευρήματα της Γενετικής Επιστήμης και της ανάλυσης του δεσοξυριβοζονουκλεϊνικού οξέως στο ανθρώπινο σώμα (του γνωστού DNA), κατατείνουν στο συμπέρασμα ότι οι Ελληνες-ελληνογενείς ανά τον κόσμο είναι πολύ περισσότεροι από την εκτίμηση των 17.000.000 Ελλήνων της Γενικής Γραμματείας Αποδήμου Ελληνισμού του ελληνικού ΥΠΕΞ.
Στη γειτονιά μας ανάλογες έρευνες αποκτούν πρόσθετο ενδιαφέρον. Οπως η πολυετής γενετική έρευνα του ελβετικού ινστιτούτου Γενετικής i-GENEA, που βρήκε 300.000 «ελληνογενείς» στα Σκόπια, 900.000 Ελληνες στην Αλβανία και 4.400.000 ελληνικής καταγωγής πολίτες στη Βουλγαρία!

Διήρκεσε πάνω από 10 χρόνια και βασίστηκε σε γενετικά δείγματα και εκτενή βιβλιογραφία από 500 επιστημονικές πηγές, ενώ ανανεώνεται με ό,τι νεότερο…
Με αφορμή την παραπάνω έρευνα, αναβιώνουν παλαιότερες επιστημονικές προσεγγίσεις γερμανικών ιδρυμάτων και επιστημόνων για την πληθυσμιακή κατανομή των μειονοτήτων και στη γειτονική Τουρκία.

Ο χάρτης κατανομής των μειονοτήτων στη σύγχρονη Τουρκία της Γερμανίδας ερευνήτριας Liesa Nestmann (1989), δημοσιευμένος στην εργασία της «Die Ethnische Differenzierung der Bevolkerung der Ostturkei in ihren Sozialen Bezugen» («Η εθνική διαφοροποίηση του πληθυσμού της Ανατολικής Τουρκίας και η κοινωνική σημασία της»), 1989, που αναδημοσιεύτηκε στην εργασία της Κουρδογερμανίδας Anna Grabolle-Celiker «Kurdish Life in Contemporary Turkey - Migration, Gender and Ethnic Identity» («Η κουρδική ζωή στη σύγχρονη Τουρκία - Μετανάστευση, γενετική καταγωγή και εθνική ταυτότητα»), 2013, παρουσιάζει μία Τουρκία-μωσαϊκό, με 72 διάσπαρτες μειονοτικές ομάδες, από την Ανατολία έως τα παράλια του Αιγαίου, έτοιμη να εκραγεί... Σε αυτήν την Τουρκία ικανό ποσοστό καταγράφει η μειονοτική Griechishe-Christen (Ελληνες χριστιανοί).

Το ποσοστό αυτό «αριθμοποίησε» εκείνη την περίοδο ο καθηγητής Εφαρμοσμένης Οικονομίας του Πάντειου Πανεπιστημίου Σταύρος Θεοφανίδης στη μελέτη του «Πληθυσμός και ανάπτυξη στην Ελλάδα» (Αθήνα, 1998), αναφέροντας ότι Ελληνες και ελληνογενείς σε ολόκληρο τον κόσμο ξεπερνούν τα 100.000.000, ενώ μόνο στην Τουρκία υπάρχουν σήμερα περί τα 20.000.000 Ελληνες! Με άλλα λόγια, η Ελλάδα συνορεύει (πληθυσμιακά) με τον εαυτό της!Στη χερσόνησο του Αίμου
Η έρευνα του i-GENEA δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 2010, προκαλώντας αίσθηση στις γειτονικές χώρες και στους επιστήμονες που εργάζονται με τις σύγχρονες μεθόδους «αυτοσωμάτωσης». Κυρίως όμως στα Σκόπια, όπου από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας αναδύθηκε το ιστορικό εύρος αναζήτησης της εθνικής ταυτότητας των μη Αλβανών κατοίκων της χώρας.
Η έρευνα συνεχίστηκε το 2014, τροφοδοτώντας τις «υπαρξιακές» αναζητήσεις των Σκοπιανών, και επανήλθε φέτος στη δημοσιότητα από τα σκοπιανικά ΜΜΕ (2017), καθώς η χώρα βρίσκεται σε «υπαρξιακή μετάβαση»…

Η απομακεδονοποίηση που καλλιεργεί η νέα μεικτή εξουσία Αλβανών-σλαβόφωνων, προκειμένου να εμφανιστεί περισσότερο ευέλικτη στις επικείμενες διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα για το όνομα, το 2018, ήδη κλονίζει το συνειδησιακό οικοδόμημα των πολιτών της ΠΓΔΜ ως προς το «ποιοι τελικά είμαστε οι κάτοικοι των Σκοπίων;».

Τη βάση του προβλήματος σε σχέση και με την Ελλάδα περιέγραψε σε συνέντευξη (ΕΡΤ, 18/12/2017) ο Νίκος Κοτζιάς, τονίζοντας -εμμέσως πλην σαφώς- ότι το πρόβλημα (μεταξύ μας) δεν είναι η ταυτότητα. Το πρόβλημα είναι ο αλυτρωτισμός!
Είπε ο υπουργός: «Πρέπει να ‟ακούτε και αυτό που δεν λέγεται! Οι Σκοπιανοί πρέπει να καταργήσουν τον αλυτρωτισμό για να μπορέσουμε να κάνουμε μία συμφωνία εμπιστοσύνης. Και πρέπει να ξεφύγουν από την αίσθηση ότι εμείς θέλουμε να τους διαλύσουμε... Οι διαφορές μας με τα Σκόπια είναι πάρα πολύ σημαντικές όσον αφορά την ταυτότητα των ανθρώπων, ως προς το “‟ποιος είμαι, από πού έρχομαι και πού πάω…”. Δεν αφορά όμως γεωπολιτικά ζητήματα, χωρίς (σ.σ.: εκτός) τον αλυτρωτισμό»!
Ασφαλώς, στην έρευνα του ελβετικού ινστιτούτου (www.igenea.com) τηρούνται νόρμες διαχωρισμού εθνοτήτων με τοπολογικά κριτήρια, που δεν ταυτίζονται απαραίτητα με συνειδησιακούς διαχωρισμούς εθνοτήτων.

Για παράδειγμα, η αποκοπή Θρακών και Μακεδόνων από την ελληνική φυλετική οντότητα δεν αντέχει στο ιστορικό βάθος, αφού παραγνωρίζει τους ιστορικούς συνεκτικούς δεσμούς των φύλων αυτών με τον ελληνικό εθνολογικό κορμό. Ωστόσο, η έρευνα, από γενετικής άποψης, καταρρίπτει αλλοπρόσαλλους διεκδικητικούς ισχυρισμούς σε βάρος της χώρας μας.

Ως προς το αρχικό ερώτημα, πόσοι είναι οι Ελληνες ανά την υφήλιο, απαντήσεις επιχείρησε να δώσει πριν από περίπου 20 χρόνια ο καθηγητής Θεοφανίδης. Σε άρθρο που δημοσίευσε στην εφημερίδα «Απογευματινή» (18/12/1998) ανέφερε πως στο ερώτημα «πόσοι είναι σήμερα οι Ελληνες;» ακριβής απάντηση δεν μπορεί να δοθεί…

«Με αυτή τη μορφή το ερώτημα φυσικά και δεν μπορεί να απαντηθεί μόνο από τα αποτελέσματα των απογραφών πληθυσμού που διενεργεί η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, σύμφωνα με την οποία στην ελληνική επικράτεια υπάρχουν σήμερα περίπου 11.000.000 Ελληνες. Ούτε από τα στοιχεία που έχουν μέχρι σήμερα συγκεντρώσει το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ) και η αντίστοιχη γραμματεία του υπ. Εξωτερικών, σύμφωνα με την οποία υπάρχουν περί τα 17.000.000 Ελληνες ανά την υφήλιο. Και αυτό διότι ο ορισμός “‟Ελλην” δεν μπορεί να είναι ‟τέλειος, σαφής και ευκρινής, όπως απαιτεί η επιστημονική μέθοδος» έγραφε σχετικά και συμπλήρωνε:

«Αν στο πλήθος των Ελλήνων προσθέσει κανείς και τους οριζομένους ως ελληνογενείς, ο καθορισμός του συνολικού αριθμού τους καθίσταται αδύνατος με τυπικές μεθόδους απαρίθμησης».
Ωστόσο, με θεωρητικές προσεγγιστικές μεθόδους κατέληγε από τότε στο συμπέρασμα ότι «οι Ελληνες και οι ελληνογενείς ξεπερνούν τους 100.000.000».
Οι σημερινές γενετικές προσεγγίσεις τείνουν να τον επιβεβαιώσουν.
300.000 το σύνολο στα γειτονικά ΣκόπιαΣύμφωνα με γράφημα στην έρευνα του i-GENEA, το 15% των Σκοπιανών είναι Ελληνες κατά το DNA! Με βάση τη σημερινή πληθυσμιακή κατάσταση των 2.000.000 κατοίκων, το 15% δίνει 300.000 Ελληνες!
Με βάση την έρευνα, στην ίδια χώρα υπάρχουν σλαβόφωνοι Σέρβοι σε ποσοστό επίσης 15% (δηλαδή και αυτοί είναι 300.000), οι Αλβανοί αγγίζουν το 10%,
δηλαδή 200.000, οι Τεύτονες (γερμανικό φύλο της Βαλτικής που πέρασε τον Δούναβη) είναι το 20%, δηλαδή 400.000, ενώ οι λοιποί -μη Σέρβοι - σλαβόφωνοι που επιθυμούν να αποκαλούνται «Μακεδόνες» είναι μόλις το 30%, δηλαδή 600.000 άτομα.
Η «μακεδονική» συνείδησή τους δεν τους επιτρέπει να υποκύψουν στις πιέσεις της Σόφιας, που, εκμεταλλευόμενη το γεγονός του συγγενούς γλωσσικού ιδιώματος, επιμένει να εννοεί τη FYROM «ζωτικό χώρο» της Βουλγαρίας…
4.400.000 κατοικούν στη Βουλγαρία!Σύμφωνα με τα σκοπιανά δημοσιεύματα, που ανέδειξαν τις τελευταίες μέρες (για προφανείς λόγους) την έρευνα του i-GENEA που αφορά τη Βουλγαρία, ανατρέπεται άρδην η εικόνα της πληθυσμιακής υπόστασης του γειτονικού κράτους. Η έρευνα έδειξε ότι το 49% του πληθυσμού της Βουλγαρίας είναι «Θράκες» (προσέγγιση λογική), ενώ παρουσιάζει και ένα 11% που το θέλει να εκπροσωπεί αμιγώς «Ελληνες» (όχι ελληνογενείς).
Τα ποσοστά, αθροιστικά, αποδίδουν ένα 60%, που σημαίνει ότι επί συνόλου 7.500.000 κατοίκων της Βουλγαρίας οι 4.400.000 είναι γενετικά ελληνογενείς. Η Βουλγαρία, που συγκροτείται προς Νότο από θρακικά και μακεδονικά εδάφη, δεν θεωρείται παράλογο να περιλαμβάνει ελληνογενείς πληθυσμούς, με τη «διαχωριστική γραμμή» ανάμεσα στο μεσογειακό και το σλαβικό στοιχείο να μετατοπίζεται βόρεια του Πύργου (Burgas) και της Φιλιππούπολης (Plovdiv).
900.000 βρίσκονται στην ΑλβανίαΣτην Αλβανία η γενετική έρευνα του ινστιτούτου i-GENEA διαψεύδει τον Αλβανό πρωθυπουργό Εντι Ράμα που ισχυρίζεται ότι «ούτε στην ελληνική Χειμάρρα υπάρχουν Ελληνες»! Η έρευνα διαπιστώνει πως το 14% του αλβανικού πληθυσμού (όχι μόνο στον Νότο) είναι Ελληνες, δηλαδή περίπου 400.000 (2.800.000 κάτοικοι επί 14%), ενώ αναφέρονται και 18% Θράκες. Ως «Θράκες» θεωρεί το αυτόχθονο τοπικό φύλο της ακριτικής περιοχής, που από την αρχαιότητα αυτοπροσδιορίζεται ως «ελληνικό». Το ποσοστό μεταφράζεται σε 500.000 Θράκες (γενετικά) στην Αλβανία. Συνολικά τα ποσοστά δίνουν ένα 32%, που αριθμοποιείται σε 900.000 ελληνογενείς.
Εννοείται ότι η επιστημονική αυτή προσέγγιση αφορά γενετικά και όχι συνειδησιακά χαρακτηριστικά των παραπάνω.

Από φυσιογνωμιστική πλευρά, τα ποσοστά επιβεβαιώνουν τον χαλαρό διαχωρισμό των Αλβανών σε «Γκέγκηδες» και «Τόσκηδες», με τους δεύτερους να φέρουν τα φυσιογνωμιστικά χαρακτηριστικά της πλειονότητας των «Αλβανών» του Νότου, που δεν σχετίζονται ούτε με τα αντίστοιχα των Αλβανών του Βορρά ούτε με τα γενικά φυσιογνωμιστικά χαρακτηριστικά των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου!
Αν η γενετική προσέγγιση του i-GENEA είναι ορθή, στη γειτονική χώρα οι 900.000 Ελληνες-ελληνογενείς αποτελούν το 1/3 του συνολικού πληθυσμού της σημερινής Αλβανίας!

Από ιστορική άποψη, όπως σημειώνεται στην ιστοσελίδα himara.gr που δημοσίευσε στοιχεία της έρευνας, στα χρόνια των επιδρομών δυτικών φύλων στα Βαλκάνια, αρχικά των Οστρογότθων και αργότερα των Νορμανδών, η αυτοκρατορική εξουσία στη Βασιλεύουσα απέστειλε στρατό και εποίκους να κατοικήσουν την περιοχή του Δυρραχίου (αρχαία Επίδαμνος) και του Φιέρι (αρχαία Απολλωνία, αποικία των Κορινθίων) ως ανάχωμα στους εισβολές.

Οι ελληνικής προέλευσης πληθυσμοί αυτοί εγκαταστάθηκαν οριστικά στην περιοχή, απέκτησαν γη και εδραίωσαν την παρουσία τους, ανανεώνοντας το ελληνικό στοιχείο που προϋπήρχε στις παράκτιες ελληνικές αποικίες στην ανατολική ακτή της Αδριατικής από την αρχαιότητα. Η εγκατάστασή τους ενδυνάμωσε την άμυνα του Βυζαντίου στα δύο άκρα της Εγνατίας Οδού (που συνέδεε το Δυρράχιο με την Κωνσταντινούπολη μέσω Θεσσαλονίκης), όσο η κραταιά Βασιλεύουσα μπορούσε ακόμα να φυλάσσει με ασφάλεια τις πύλες της Ευρώπης και από τους αναδυόμενους ανατολικούς εισβολείς.

Σημειώνεται πως η Αννα Κομνηνή αναφέρεται στην άμυνα του Δυρραχίου (δύο-ράχες, με το «ρ» να διπλασιάζεται λόγω σύνθετης λέξης) περιγράφοντας τα πανύψηλα ισχυρά τείχη της πόλης.

Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ στην Αλβανία εξελίσσεται κυβερνητική κρίση (και) λόγω μειονοτικού. Ο νέος πρόεδρος της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα άσκησε (περιέργως) το συνταγματικό του δικαίωμα να μην προσυπογράψει τον πρόσφατο νόμο με τον βαρύγδουπο τίτλο «Περί προστασίας των μειονοτήτων» (την ώρα που ο πρωθυπουργός Ράμα επιτίθεται στην ελληνική μειονότητα με όλα τα μέσα), με τον οποίο το αλβανικό βαθύ κράτος επιχειρεί να «τακτοποιήσει» μειονοτικά θέματα της χώρας εν όψει της προσδοκίας για την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Ο νόμος στηρίζεται από τους δύο μεγάλους συνασπισμούς στην αλβανική πολιτική σκηνή, καθώς το αλβανικό Κοινοβούλιο ενέκρινε τον νόμο στα μέσα Οκτωβρίου με ψήφους του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού Κόμματος του Ράμα και του κύριου πυλώνα της αντιπολίτευσης, του Δημοκρατικού Κόμματος.

Συγκέντρωσε, ωστόσο, τα πυρά μερίδας της αντιπολίτευσης, καθώς κατά του συγκεκριμένου νόμου τάχθηκαν οι βουλευτές του Σοσιαλιστικού Κινήματος για την Ενσωμάτωση (LSI ), του οποίου ιδρυτής είναι ο πρόεδρος Μέτα, και η ελληνική μειονότητα, μέσω του βουλευτή και προέδρου του ΚΕΑΔ Βαγγέλη Ντούλε.

Ο νόμος θα τεθεί σε ισχύ με το συνταγματικό παράδοξο να μη φέρει την υπογραφή του αρχηγού του κράτους, καθώς ήδη δημοσιεύτηκε στην αλβανική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
http://www.dimokratianews.gr
Κατηγορία Άρθρα & Απόψεις

Εκπαιδευτικά Νέα