Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  


 

citylife24_logo

 

 
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Σεπτέμβριος 2017 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr
Το πιο παλιό «παλιό».
Καθώς συμπληρώνονται 8 χρόνια από την αφετηρία του κακού με τις εκλογές που το αποτέλεσμά τους οδήγησε τη χώρα στη χρεωκοπία, δεν πρέπει να ξεχνάμε. Καθώς συμπληρώνονται 2 χρόνια από τις εκλογές του 2015 που καθιέρωσαν στην εξουσία το κόμμα που οδήγησε τη χώρα ακόμα πιο βαθιά μέσα στην κρίση και με πιο βαριές αλυσίδες χρέους στην «επιτροπεία των θεσμών», δεν πρέπει να ξεχνάμε. Είναι οι δύο εκλογές που έφεραν στην εξουσία τα κόμματα της «αλλαγής και της προόδου», δηλαδή το παλιό και το νέο ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Ο αρχηγός του πρώτου το 2009, συνεχίζοντας με συνέπεια την οικογενειακή παράδοση, υποσχόταν στους πάντες τα πάντα διακηρύσσοντας ότι «λεφτά υπάρχουν» (να φαν’ κι οι κότες που λέει ο λαός). Ο δεύτερος, αφού από τον Ιανουάριο του 15 μέχρι τον Ιούλιο «έσκισε» το μνημόνιο «διέγραψε» το χρέος και μας έφερε την ευλογία των capitalcontrols, προκήρυξε νέες εκλογές «μοστράροντας την πραμάτεια» του δήθεν προοδευτικού απέναντι στην αντίδραση. Χτίζοντας πολιτικό μέλλον πάνω στα στερεότυπα και τις διαχωριστικές γραμμές που δημιούργησε ο Ανδρέας. Σε αυτά τα πλαίσια χαρακτήρισε τη Ν.Δ. ως «το πιο παλιό-παλιό».

 

«Παλιό» το κόμμα που αποκατέστησε τη Δημοκρατία. Το κόμμα που δημιούργησε τις υποδομές και την ανάπτυξη. Το κόμμα που - σε πείσμα του τότε «νέου» (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) που λυσσαλέα το αντιμαχόταν - έκανε τη χώρα 10ο μέλος της Ε.Ε. (υπέρ της οποίας όλοι τώρα οι "προοδευτικοί" ομνύουν παρά τα προβλήματα). «Παλιό» το κόμμα που το 1981 παρέδωσε την εξουσία με χρέος που δεν ξεπερνούσε το 30% του Α.Ε.Π. και μηδενική ανεργία. «Παλιό» το κόμμα που λοιδορήθηκε ως δεξιά παρένθεση από την "Αλλαγή", τις "λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις", και τα ημιμαθή και μίσθαρνα όργανα των διαπλεκόμενων "νέων τζακιών". Και "νέο" ότι καθιέρωσε το θράσος και την "κούφια αλαζονεία" ως κοινή πρακτική.
«Νέο» ότι ανδρώθηκε με τα ευρωπαϊκά προγράμματα την ίδια στιγμή που συνέχισε με μεγαλύτερη ένταση τον καταστροφικό λαϊκισμό και τον αποχαυνωτικό εθισμό της κοινωνίας σε κούφια οράματα και κάλπικες υποσχέσεις. Την ίδια ώρα που την εκμαύλιζε σκορπώντας ανέμελα στους τέσσερις ανέμους το «κεφάλαιο» που είχαν δημιουργήσει οι προηγούμενες γενιές αλλά και υποθηκεύοντας το μέλλον με δυσβάσταχτα δάνεια.
«Νέο» ότι εμπόδιζε ένα μέρος των πολιτών να δει τις «ορδές» των Βαλκανίων γειτόνων να δραπετεύουν από τους «σοσιαλιστικούς παραδείσους» και να προτιμούν τους κατά τα άλλα «προοδευτικούς σοσιαλιστές» της χώρας του «τρίτου δρόμου για το σοσιαλισμό» να τους χρησιμοποιούν σαν ανασφάλιστη και κακοπληρωμένη εργατική δύναμη. «Νέο» ότι αενάως αερολογεί - έχοντας επιβάλλει ένα γλωσσικό ιδίωμα που λειτουργεί σαν τα καμπανάκια στο πείραμα του Παυλώφ για τα εξαρτημένα ανακλαστικά - χειραγωγώντας την κοινωνία και τις αντιδράσεις της. «Νέο» ότι υποβαθμίζει το λαό σε όχλο που αντί να αποφασίζει με τη λογική χειραγωγείται με το συναίσθημα. Αυτό το «νέο» πρέσβευε και πρεσβεύει ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ που δεν άλλαξε θέσεις όπως ισχυρίζονται μερικοί. Είναι το πιο παλιό «παλιό» ΠΑΣΟΚ που απλά άλλαξε όνομα.
Αλλά, για να μην ξεχνιόμαστε, αυτό πρεσβεύουν και τα περισσότερα στελέχη της υπό διαμόρφωση νέας «Μεγάλης Δημοκρατική Παράταξης» (απεγνωσμένη προσπάθεια του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να αλλάξει προσωπείο) που επιχειρούν, αλλάζοντας απλά «ταμπέλα στο μαγαζί», να μπουν ξανά με αξιώσεις στο πολιτικό παιχνίδι.
Αντώνης Αντωνάκος
14-09-2017
Κατηγορία Άρθρα & Απόψεις
 

                                                                                                                                                                             Εἰς τό Ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
          Ὁ ἐλάχιστος ἐν Ἐπισκόποις Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου Προκόπιος (κατά κόσμον Μιχαήλ Τσακουμάκας) συντάσσω τήν παροῦσαν Διαθήκην ἰδιοχείρως.
       Ἀναλογιζόμενος τό αἰφνιδίως ἐπελευσόμενον τέλος τοῦ ἐπιγείου βίου μου καί ἐν ἀναμονῇ τούτου, ἐν πάσῃ δυνατῇ συντομίᾳ, καταγράφω τήν βούλησίν μου πρός διευθέτησιν τῶν ἀνθρωπίνων ὑποθέσεων καί ἐκκρεμοτήτων, μέ τήν προσδοκίαν καί προοπτικήν τῆς παρά τῷ Κυρίῳ καί Θεῷ μου ἀληθοῦς καί ἀτελευτήτου μακαρίας ζωῆς, πρός Ὅν ἀναπέμπω δόξαν καί ἀΐδιον εὐγνωμοσύνην, ὁμολογῶ δέ ὅσα πλουσίως παρέσχε μοι τῷ ἀναξίῳ.

       Ἔχων πρό ὀφθαλμῶν τούς πνευματικούς Ἀδελφούς μου καί τά ἒν Κυρίῳ τέκνα μου τῆς λαχούσης μοι ἐκκλησιαστικῆς παροικίας, τούς ἐν αὐτῇ συνεργάτας καί συνδρομητάς, τούς ἀδελφούς καί φίλους τῶν χρόνων τῶν σπουδῶν μου καί τῆς ἐν συνεχείᾳ ἐκκλησιαστικῆς διακονίας μου, τούς κατά σάρκα συγγενεῖς μου, ταπεινῶς ζητῶ τήν συγγνώμην των ἐάν τούς παρεπίκρανα ἤ τούς ἠδίκησα, τήν συγχώρησιν δέ ἀπό ἐκείνους, τούς ὁποίους ἔβλαψα. Διαβεβαιῶ ἐν ἀληθείᾳ ὅτι, ἄν παρόμοιόν τι συνέβη, δέν ἦτο συνέπεια ἰδιοτελοῦς σκοπιμότητος, ἐνσυνειδήτου ἐχθρικῆς ἤ κακοβούλου διαθέσεως. Πολύ ἐνωρίς ἐβίωσα, ὅτι συμπεριφοραί ἀντιβαίνουσαι τόν ἠθικόν νόμον πολλαπλασιάζουν τόν ἐξ ἄλλων ἀφορμῶν πόνον καί δοκιμασίαν.
         Κατ’ ἀκολουθίαν τούτου ἐκ βάθους ψυχῆς συγχωροῦσα πάντοτε καί τώρα συγχωρῶ ὅσους, λόγῳ ἤ ἔργῳ, μέ ἠδίκησαν. Περισσότερον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, ἀφ’ ἑαυτῶν ἤ ὑποκινούμενοι, ἐπεδίωξαν οἱανδήποτε μείωσιν ἤ βλάβην, ἀπαλλάσσων αὐτούς ἀπό τόν σωρευμένον πόνον καί τήν ὀδύνην μου.
           Μέ τήν συγγνώμην καί τήν ἀγάπην ὑπερβαίνονται αἱ ποικίλαι ἀρνητικαί περιστάσεις τοῦ βίου. Ἡ φιλαδελφία καί ἡ διάθεσις ἀνιδιοτελοῦς συμπαραστάσεως προσδίδει τό ἀληθινόν νόημα εἰς τήν ζωήν καί ἐλαφρύνεται ὁ βαρύς ζυγός τῶν περισπασμῶν. Μόνον νά ἀγαπᾶμε. Νά μή μνησικακοῦμε. Πάντοτε νά συγχωροῦμε.
         Ὡς πρός τά εἰς τήν κυριότητά μου κινητά πράγματα, τά ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τό οἴκημα τῆς Ἰερᾶς Μητροπόλεως, ὡς εἶναι :
         α. Ἡ βιβλιοθήκη μου ἡ προσωπική. Οἱ περισσότεροι τίτλοι κατεγράφησαν ἠλεκτρονικῶς καί παρεδόθησαν εἰς τήν μέλλουσαν νά λειτουργήσῃ Βιβλιοθήκην τῆς ἱ.Μητροπόλεως. Τά μή καταγραφέντα καί εἰς τήν χρησιμοποιουμένην βιβλιοθήκην ἐναπομείναντα νά δοθοῦν, διότι πρόκειται περί σπανίων βιβλίων νομοκανονικοῦ περιεχομένου.
      β. Τά Ἀρχιερατικά Ἄμφια, ἐκεῖνα πού ἀνάγονται εἰς τήν πρό τοῦ 1960 ἐποχήν, τά κληρονομηθέντα καί ὑπ’ ἐμοῦ διά διαθήκης τοῦ ἀοιδίμου Γέροντός μου Μητροπολίτου Κορινθίας κυροῦ Προκοπίου (τοῦ Τζαβάρα) νά δοθοῦν εἰς τό μέλλον νά λειτουργήσῃ Μουσεῖον τῆς ἱ.Μητροπόλεως εἰς τόν πρῶτον ὄροφον τοῦ ὁμόρου πρός τό σημερινόν Μητροπολιτικόν οἴκημα ἀκινήτου, πού ἐδωρήθη ὑπό τοῦ Συλλόγου Καπνεπμπόρων Καβάλας, διότι λόγῳ τῆς παλιότητός των ἔχουν ἰδιαιτέραν ἀξίαν.
            γ. Τό αὐτό ὁρίζεται διά δύο Μήτρας, αἱ δύο παλαιαί ἐμφανῶς διακρίνονται. Τό ἴδιον καί διά τάς Ἀρχιερατικάς λειτουργικάς ράβδους, τά δικηροτρίκηρα καί τούς Σταυρούς καί τά Ἐγκόλπια. Τά λοιπά νά παραμείνουν εἰς τήν ἱ.Μητρόπολιν, μέ τήν παράκλησιν, ἄν δέν γίνη ὑπ’ ἐμοῦ, ἀνά μία πλήρη στολή ἐκ τῶν νεωτέρων μετά μήτρας, πατερίτσας, μετά Σταυροῦ καί Ἐγκολπίου νά δοθῇ 1ον. Εἰς τόν Μητροπολιτικόν ἱ.Ναόν Τιμίου Προδρόμου, 2ον  εἰς τόν Καθεδρικόν τοῦ Ἀγίου Παύλου, ἐν Καβάλᾳ ἀμφότεροι, καί εἰς τόν ἱ.Ναόν Ἀναλήψεως τοῦ Σωτῆρος, τῆς γενετείρας μου εἰς τό Βουνόν τῆς Χίου. Εἰς τόν Ἱεροκήρυκα ἀρχιμ. Παῦλον καί τούς Κληρικούς Συνεργάτας εἰς τό Γραφεῖον νά δοθῇ ὡς εὐλογία ἀνά ἕνα Ἐγκόλπιον, ὡς ἔκφρασιν εὐχαριστίας διά τήν παρ’ ἡμῖν διακονίαν αὐτῶν.
            Εἰς τάς κατά σάρκα ἀδελφάς μου καί τά τέκνα των, ὡς καί εἰς τούς λοιπούς συγγενεῖς μου παρέχω τήν εὐλογίαν μου καί τήν εὐχήν νά προκόπτουν ἐν πᾶσι. Ἰδιαιτέρως τούς ἀνεψιούς μου Μιχαήλ καί Νικόλαον παρακαλῶ νά ἐπιληφθοῦν τυχόν ἐκκρεμοτήτων οἰκογενειακῶν ἀστικῆς φύσεως. Ὡς πρός δέ τόν εἰς τήν Τράπεζαν Πειραιῶς προσωπικόν λογαριασμόν, ὅ,τι ὑπόλοιπον εὑρεθῆ, μετά τήν κάλυψιν ὑποχρεώσεων νοσηλευτικῶν, ἀναρρώσεως, φροντίδων κατ’ αὐτήν κλπ., νά δοθῇ εἰς τήν Ἰεράν Μητρόπολιν διά τήν ἐνίσχυσιν τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ Ἐκκλησιαστικῶν Ὑποτροφιῶν. Λογαριασμοί εἰς Τραπέζας ἐπ’ ὀνόματί μου, ἀφοροῦν εἰς τά διαθέσιμα τῶν ἐπί μέρους δραστηριοτήτων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί προορίζονται διά τον ἐξοπλισμόν τοῦ ἀποπερατουμένου Κέντρου Φροντίδος Χρονίως Πασχόντων παρά τήν Μονήν Ἀγίου Σίλα, τήν ἀνακάινισιν τῆς Κατασκηνώσεως καί τοῦ Ἐπισκοπείου εἰς Καλλιράχην Θάσου, τοῦ Μουσείου τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεως καί ὅλα τά λοιπά, πού εἶναι προγραμματισμένα καί λειτουργοῦν με Ὀργανισμόν ἤ ἀτύπως ὑπό τό Κεντρικόν Ταμεῖον Εὐποιΐας μέ ἰδιαίτερον ταμεῖον. Τά διαθέσιμα αὐτά ἀνήκουν εἰς τήν ἱ.Μητρόπολιν διά τούς ὡρισμένους σκοπούς καί οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν οἱ συγγενεῖς μου. Τούς ὡς ἄνω ἀνεψιούς μου παρακαλῶ, μάλιστα, ἄν ἔχουν τήν δυνατότητα νά χορηγοῦν διά τοῦ Ταμείου Ὑποτροφιῶν ἀνά μίαν ὑποτροφίαν εἰς μνήμην ἐκείνου, πού τούς συμπαρεστάθη κατά τούς δυσκόλους πρώτους χρόνους τῆς ὀρφανίας των, ὅπως καί ὁ ἴδιος παρομοίως εὐηργετήθη.
            Τελευτῶν ἀπευθύνομαι καί πάλιν πρός τούς πνευματικούς ἀδελφούς καί τά ἀγαπητά μου τέκνα. Ἐν μετανοίᾳ ἐκζητῶ τάς προσευχάς των και τήν συγχώρησιν, εὐχόμενος δι’ αὐτά πᾶν δώρημα παρά Θεοῦ. Τούς ἀδίκως καί ἀναιτίως πταίσαντας εἰς ἐμέ συγχωρῶ, παραδίδοντας αὐτούς εἰς τό ἔλεος καί τήν δικαιοσύνην τοῦ Θεοῦ.
            Τήν ζῶσαν ἀγάπην πρός τόν Θεόν καί τούς ἀνθρώπους νά ἐργάζεσθε καί ἐν ἀγάπῃ νά συμπεριφέρεσθε πάντοτε. Καλήν ἀντάμωσιν εἰς την μέλλουσαν Πόλιν.
                                  Ἐν Νεαπόλει (Καβάλᾳ) τῇ 2ᾳ Ἰουνίου 2014
                             †ὁ Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου Προκόπιος
             Ἡ ἀντιγραφή ἐκ τοῦ πρωτοτύπου ἰδιογράφου καί ἡ δακτυλογράφησις ἐγένετο ὑπό τοῦ Αἰδεσ. Γερασίμου Φυλακτάκη, Γενικοῦ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου τῆς Ἱ.Μητροπόλεως, εἰς ὅν ἐνεπιστεύθη τήν ὕπαρξιν τῆς διαθήκης ὁ ἐκλιπών.
Κατηγορία Άρθρα & Απόψεις
 


«Εκεί που κρεμούσαν οι καπετάνιοι τ’ άρματα, κρεμάν οι γύφτοι τα νταούλια!».
Την ώρα που στην κεντροαριστερά μαίνεται ο πόλεμος των επιγόνων για την ηγεσία, έχει ξεσπάσει μεγάλη διαμάχη με αφορμή το άρθρο του Πρωθυπουργού και το (ρητορικό) ερώτημα του: «ήταν ο Ανδρέας ψεύτης». Το πραγματικό ερώτημα, που απευθύνεται σε όσους πρωί – μεσημέρι – βράδυ ψεύτη τον ανεβάζουν ψεύτη τον κατεβάζουν (τον Πρωθυπουργό) είναι, «αν εγώ είμαι ψεύτης τότε ο Ανδρέας που λιβανίζατε και λιβανίζετε τι ήταν;».

Είναι αλήθεια ότι ο κ. Τσίπρας ανήκει στην κατηγορία των πολιτικών που δεν δίστασαν, κάνοντας αντιπολίτευση, να υποσχεθούν στους πάντες τα πάντα. Αλλά τελικά αυτή είναι η σχολή του πολιτικού αμοραλισμού και του ακραίου λαϊκισμού που στα χρόνια της Μεταπολίτευσης ίδρυσε και υπηρέτησε με συνέπεια ο Ανδρέας. Τώρα αν ο σημερινός Πρωθυπουργός αποδείχθηκε καλύτερος μαθητής από τον φυσικό διάδοχο του Ανδρέα αυτό οφείλεται κυρίως στις πολιτικές καταβολές του. Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε ότι και ο τελευταίος, ενώ η παγκόσμια κρίση ήταν στο αποκορύφωμά της, υποσχόταν λαγούς με πετραχήλια αφού, όπως διακήρυττε, «λεφτά υπήρχαν».
Βέβαια ο κ. Τσίπρας υποσχόταν ότι θα σκίσει το μνημόνιο και θα διαγράψει το χρέος. Αλλά μήπως και ο Ανδρέας δεν εξόρκιζε την Ε.Ο.Κ., το Ν.Α.Τ.Ο. και τις «βάσεις του θανάτου», την υποτιθέμενη απομάκρυνση των οποίων το «πλήρωμα της πράσινης εκκλησίας» πανηγύριζε το 1984 διαδηλώνοντας στους δρόμους;
Βεβαίως στελέχη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αρνούνται να αποκηρύξουν τα εγκλήματα του Στάλιν, αλλά μήπως και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν αποκήρυττε ως «λακέδες του Ιμπεριαλισμού» τους Ευρωπαίους Σοσιαλδημοκράτες την ίδια στιγμή που εναγκαλιζόταν τον Καντάφι και Σαντάτ;
Ακόμα και τον Σοσιαλισμό αποκήρυττε ο Ανδρέας το 1987 σε άρθρο του σε ξένο περιοδικό υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων ότι: «Αν σήμερα κυβερνούσε τη χώρα ένας Κεϋνσιανός , θα οδηγούσε τη χώρα σε χρεωκοπία» επιπλέον υποστήριζε ότι: «όταν τονώνεις την καταναλωτική δύναμη στην Ελλάδα δημιουργείς θέσεις εργασίας στην Γερμανία και την Ιταλία» (Α. Σταλίδης ΕΣΤΙΑ 7/9/17). Ενώ αυτή στην ουσία ήταν καταγγελία της πολιτικής που άσκησε από το 1981 μέχρι τότε, ένα μόλις χρόνο μετά, ενώ η οικονομία βούλιαζε. έδωσε το σύνθημα της τελικής πυρπόλησης με το γνωστό «Τσοβόλα δώστα όλα», επιβεβαιώνοντας έτσι για μια ακόμα φορά τον ακραίο πολιτικό αμοραλισμό του.
Στο ίδιο άρθρο υποστήριζε ότι: «το Δημόσιο έχει τους διπλάσιους Δημοσίους Υπαλλήλους από όσους χρειάζεται», παραλείποντας φυσικά να αναφέρει το όργιο των διορισμών που ακολούθησε μετά το 1981. Είναι χαρακτηριστικό επί του προκειμένου αυτό που αναφέρει ο καθηγητής του Ο.Π.Α. κ. Μέργος «… επί συνόλου 9.500 περίπου διοικητικών υπαλλήλων του ΙΚΑ σήμερα, οι 4.500 περίπου (ναι 4.500) διορίσθηκαν κυριολεκτικά σε μια νύχτα, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο προσόντων, 45 ημέρες προ των εκλογών του 1985 και άλλοι 1.800 περίπου το 1988-9…» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 19/9/2010). Αποδεικνύοντας τελικά πόσο θεωρούσε πάντα τον εαυτό του υπεράνω κριτικής και φυσικά αυτοκριτικής το 1993 έλεγε στο Υπουργικό του Συμβούλιο: «…Οι Διοικητικές Υπηρεσίες […] πέρα από το να απορροφούν παθητικά ένα μέρος των εργαζομένων […] δεν κατόρθωσαν να ανταποκριθούν στις σύγχρονες αναπτυξιακές ανάγκες της κοινωνίας μας.».
Τελικά ποιος, επιτέλους, κυβέρνησε τη χώρα τη δεκαετία του 80; Οι Διοικητικές υπηρεσίες ήταν αυτόνομες και ανεξάρτητες; Λειτουργούσαν με τον αυτόματο πιλότο; Οι Διοικητικές υπηρεσίες απορροφούσαν (sic) όχι με «πιστοποιητικό» - και εντολή - των «πράσινων» οργανώσεων. Και η «επαναστατική Αλλαγή» που ήταν τελικά και γιατί δεν έχει την κύρια ευθύνη;
Αλλά ας επανέλθουμε στη σημερινή συζήτηση για τα φθηνά πολιτικά ψέματα του λαϊκισμού και τις ακριβές αλήθειες της υπεύθυνης εθνικής και κοινωνικής πολιτικής. Δεν υπάρχει αντικειμενικός πολίτης ο οποίος να αμφισβητεί τα ψέματα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και το τεράστιο κόστος που προκάλεσαν. Όμως, από την άλλη, είναι φανερό ότι αυτό που ενδεχομένως θα ήθελε να πει ο Πρωθυπουργός, διατυπώνοντας το ρητορικό ερώτημα για τα ψέματα του Ανδρέα και προφανώς απευθυνόμενος κυρίως στο παλαιό ΠΑ.ΣΟ.Κ. και στους απολογητές του, είναι ότι: ναι ρε σύντροφοι, μπορεί να είπα φθηνά πολιτικά ψέματα, αλλά μην ξεχνάτε ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί.
Φυσικά όμως, αυτή η πολιτική αλήθεια είναι πολύ ακριβή για να διατυπωθεί δημοσίως.
Αντώνης Αντωνάκος
07-09-2017
antonakosantonis@gmail.com        http://www.antonakos.edu.gr
Κατηγορία Άρθρα & Απόψεις
 
 
Ο μεγαλύτερος συρτός του Αιγαίου στήθηκε στο λιμάνι της Χίου - ΒΙΝΤΕΟΕντυπωσιακή ήταν η παρέλαση εκατοντάδων χορευτών στο λιμάνι της Χίου στήνοντας τον μεγαλύτερο συρτό του Αιγαίου την Τετάρτη το βράδυ, στο 3ο Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών στο νησί της Μαστίχας που διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Διατήρησης της Πολιτιστικής Κληρονομιάς «Χίοι εν Χορώ».
Στο φεστιβάλ συμμετέχουν πολιτιστικοί σύλλογοι από όλη την Ελλάδα καθώς και την Κύπρο.
Δείτε το εντυπωσιακό βίντεο
Κατηγορία Άρθρα & Απόψεις
 
Σκοπιανός Αρθρογράφος: Τι περιμένουμε για να απομακρύνουμε τα γελοία αγάλματα;Στο φύλλο του σαββατοκύριακου της σκοπιανής φιλοκυβερνητικής εφημερίδα SLOBODEN PECHATΗ, ο αρθρογράφος Μπράνκο Τρίτσκοφσκι λαμβάνει μια γενναία θέση καλώντας την κυβέρνηση της χώρας του να απομακρύνει αμέσως τα «γελοία αγάλματα» που ύψωσε η προηγούμενη «εγκληματική κυβέρνηση» για να προκαλέσει την Ελλάδα.

Συγκεκριμένα, ο αρθρογράφος εκτιμά, από την απάντηση που έδωσε ο ΥΠΕΞ των Σκοπίων, Νίκολα Ντιμιτρόφ, στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Έλληνα ΥΠΕΞ, Νίκο Κοτζιά, στην ερώτηση σχετικά με το τι πρόκειται να πράξει η νέα κυβέρνηση «με τα γελοία αγάλματα» -όπως του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Φιλίππου, της Ολυμπιάδας– και τις μετονομασίες δρόμων, σταδίων και αεροδρομίων, δεν μπορεί να καταλάβει κανείς γιατί τα Σκόπια δεν αφαιρούν αμέσως τα μνημεία και τις επονομασίες «που η εγκληματική κυβέρνηση του VMRO-DPMNE σκόπιμα δημιούργησε για να προκαλέσει».
Ο αρθρογράφος διερωτάται γιατί δεν υπάρχει ακόμη μία κοινή ή μονομερής διακήρυξη, με την οποία η ΠΓΔΜ θα εκφράζει την κατανόηση ορισμένων πτυχών των ελληνικών θέσεων και σημειώνει ότι οι αλυτρωτιστές, «εναντίον των οποίων δικαιολογημένα ο Κοτζιάς μας καλεί να αγωνιστούμε», δεν είναι μία συγκεκριμένη ομάδα, αλλά έχει λάβει ευρύτερες διαστάσεις μέσα στην κοινωνία της χώρας.
Ακόμη, ο αρθρογράφος διερωτάται κατά πόσο η νέα κυβέρνηση της ΠΓΔΜ μπορεί να αποποιηθεί τη θέση για δημοψήφισμα στο θέμα του ονόματος και να δείξει με τον τρόπο αυτό ότι μπορούν πλέον να ληφθούν λογικές αποφάσεις, διαφοροποιούμενη έτσι από την «παραλογισμό» που είχε επιβάλει στη χώρα ο Γκρούεφσκι.
Κατηγορία Άρθρα & Απόψεις

Εκπαιδευτικά Νέα